तां तथा पतितां दृष्ट्वा विरूपां शोणितोक्षिताम् । (१।१)

भगिनीं क्रोधसंतप्तः खरः पप्रच्छ राक्षसः ॥ (१।२)

बलविक्रमसम्पन्ना कामगा कामरूपिणी । (२।१)

इमाम् अवस्थां नीता त्वं केनान्तकसमा गता ॥ (२।२)

देवगन्धर्वभूतानाम् ऋषीणां च महात्मनाम् । (३।१)

को ऽयम् एवं महावीर्यस् त्वां विरूपां चकार ह ॥ (३।२)

न हि पश्याम्य् अहं लोके यः कुर्यान् मम विप्रियम् । (४।१)

अन्तरेण सहस्राक्षं महेन्द्रं पाकशासनम् ॥ (४।२)

अद्याहं मार्गणैः प्राणान् आदास्ये जीवितान्तकैः । (५।१)

सलिले क्षीरम् आसक्तं निष्पिबन्न् इव सारसः ॥ (५।२)

निहतस्य मया संख्ये शरसंकृत्तमर्मणः । (६।१)

सफेनं रुधिरं रक्तं मेदिनी कस्य पास्यति ॥ (६।२)

कस्य पत्त्ररथाः कायान् मांसम् उत्कृत्य संगताः । (७।१)

प्रहृष्टा भक्षयिष्यन्ति निहतस्य मया रणे ॥ (७।२)

तं न देवा न गन्धर्वा न पिशाचा न राक्षसाः । (८।१)

मयापकृष्टं कृपणं शक्तास् त्रातुं महाहवे ॥ (८।२)

उपलभ्य शनैः संज्ञां तं मे शंसितुम् अर्हसि । (९।१)

येन त्वं दुर्विनीतेन वने विक्रम्य निर्जिता ॥ (९।२)

इति भ्रातुर् वचः श्रुत्वा क्रुद्धस्य च विशेषतः । (१०।१)

ततः शूर्पणखा वाक्यं सबाष्पम् इदम् अब्रवीत् ॥ (१०।२)

तरुणौ रूपसम्पन्नौ सुकुमारौ महाबलौ । (११।१)

पुण्डरीकविशालाक्षौ चीरकृष्णाजिनाम्बरौ ॥ (११।२)

गन्धर्वराजप्रतिमौ पार्थिवव्यञ्जनान्वितौ । (१२।१)

देवौ वा मानुषौ वा तौ न तर्कयितुम् उत्सहे ॥ (१२।२)

तरुणी रूपसम्पन्ना सर्वाभरणभूषिता । (१३।१)

दृष्टा तत्र मया नारी तयोर् मध्ये सुमध्यमा ॥ (१३।२)

ताभ्याम् उभाभ्यां सम्भूय प्रमदाम् अधिकृत्य ताम् । (१४।१)

इमाम् अवस्थां नीताहं यथानाथासती तथा ॥ (१४।२)

तस्याश् चानृजुवृत्तायास् तयोश् च हतयोर् अहम् । (१५।१)

सफेनं पातुम् इच्छामि रुधिरं रणमूर्धनि ॥ (१५।२)

एष मे प्रथमः कामः कृतस् तात त्वया भवेत् । (१६।१)

तस्यास् तयोश् च रुधिरं पिबेयम् अहम् आहवे ॥ (१६।२)

इति तस्यां ब्रुवाणायां चतुर्दश महाबलान् । (१७।१)

व्यादिदेश खरः क्रुद्धो राक्षसान् अन्तकोपमान् ॥ (१७।२)

मानुषौ शस्त्रसम्पन्नौ चीरकृष्णाजिनाम्बरौ । (१८।१)

प्रविष्टौ दण्डकारण्यं घोरं प्रमदया सह ॥ (१८।२)

तौ हत्वा तां च दुर्वृत्ताम् उपावर्तितुम् अर्हथ । (१९।१)

इयं च रुधिरं तेषां भगिनी मम पास्यति ॥ (१९।२)

मनोरथो ऽयम् इष्टो ऽस्या भगिन्या मम राक्षसाः । (२०।१)

शीघ्रं संपद्यतां गत्वा तौ प्रमथ्य स्वतेजसा ॥ (२०।२)

इति प्रतिसमादिष्टा राक्षसास् ते चतुर्दश । (२१।१)

तत्र जग्मुस् तया सार्धं घना वातेरिता यथा ॥ (२१।२)