अकम्पनवधं श्रुत्वा क्रुद्धो वै राक्षसेश्वरः । (१।१)

किंचिद् दीनमुखश्चापि सचिवांस्तान् उदैक्षत ॥ (१।२)

स तु ध्यात्वा मुहूर्तं तु मन्त्रिभिः संविचार्य च । (२।१)

पुरीं परिययौ लङ्कां सर्वान् गुल्मान् अवेक्षितुम् ॥ (२।२)

तां राक्षसगणैर् गुप्तां गुल्मैर् बहुभिर् आवृताम् । (३।१)

ददर्श नगरीं लङ्कां पताकाध्वजमालिनीम् ॥ (३।२)

रुद्धां तु नगरीं दृष्ट्वा रावणो राक्षसेश्वरः । (४।१)

उवाचामर्षितः काले प्रहस्तं युद्धकोविदम् ॥ (४।२)

पुरस्योपनिविष्टस्य सहसा पीडितस्य च । (५।१)

नान्यं युद्धात् प्रपश्यामि मोक्षं युद्धविशारद ॥ (५।२)

अहं वा कुम्भकर्णो वा त्वं वा सेनापतिर् मम । (६।१)

इन्द्रजिद् वा निकुम्भो वा वहेयुर् भारम् ईदृशम् ॥ (६।२)

स त्वं बलम् इतः शीघ्रम् आदाय परिगृह्य च । (७।१)

विजयायाभिनिर्याहि यत्र सर्वे वनौकसः ॥ (७।२)

निर्याणाद् एव ते नूनं चपला हरिवाहिनी । (८।१)

नर्दतां राक्षसेन्द्राणां श्रुत्वा नादं द्रविष्यति ॥ (८।२)

चपला ह्यविनीताश्च चलचित्ताश्च वानराः । (९।१)

न सहिष्यन्ति ते नादं सिंहनादम् इव द्विपाः ॥ (९।२)

विद्रुते च बले तस्मिन् रामः सौमित्रिणा सह । (१०।१)

अवशस्ते निरालम्बः प्रहस्तवशम् एष्यति ॥ (१०।२)

आपत्संशयिता श्रेयो नात्र निःसंशयीकृता । (११।१)

प्रतिलोमानुलोमं वा यद् वा नो मन्यसे हितम् ॥ (११।२)

रावणेनैवम् उक्तस्तु प्रहस्तो वाहिनीपतिः । (१२।१)

राक्षसेन्द्रम् उवाचेदम् असुरेन्द्रम् इवोशना ॥ (१२।२)

राजन्मन्त्रितपूर्वं नः कुशलैः सह मन्त्रिभिः । (१३।१)

विवादश्चापि नो वृत्तः समवेक्ष्य परस्परम् ॥ (१३।२)

प्रदानेन तु सीतायाः श्रेयो व्यवसितं मया । (१४।१)

अप्रदाने पुनर् युद्धं दृष्टम् एतत् तथैव नः ॥ (१४।२)

सो ऽहं दानैश्च मानैश्च सततं पूजितस्त्वया । (१५।१)

सान्त्वैश्च विविधैः काले किं न कुर्यां प्रियं तव ॥ (१५।२)

न हि मे जीवितं रक्ष्यं पुत्रदारधनानि वा । (१६।१)

त्वं पश्य मां जुहूषन्तं त्वदर्थे जीवितं युधि ॥ (१६।२)

एवम् उक्त्वा तु भर्तारं रावणं वाहिनीपतिः । (१७।१)

समानयत मे शीघ्रं राक्षसानां महद् बलम् ॥ (१७।२)

मद्बाणाशनिवेगेन हतानां तु रणाजिरे । (१८।१)

अद्य तृप्यन्तु मांसेन पक्षिणः काननौकसाम् ॥ (१८।२)

इत्युक्तास्ते प्रहस्तेन बलाध्यक्षाः कृतत्वराः । (१९।१)

बलम् उद्योजयामासुस्तस्मिन् राक्षसमन्दिरे ॥ (१९।२)

सा बभूव मुहूर्तेन तिग्मनानाविधायुधैः । (२०।१)

लङ्का राक्षसवीरैस्तैर् गजैर् इव समाकुला ॥ (२०।२)

हुताशनं तर्पयतां ब्राह्मणांश्च नमस्यताम् । (२१।१)

आज्यगन्धप्रतिवहः सुरभिर् मारुतो ववौ ॥ (२१।२)

स्रजश्च विविधाकारा जगृहुस्त्वभिमन्त्रिताः । (२२।१)

संग्रामसज्जाः संहृष्टा धारयन् राक्षसास्तदा ॥ (२२।२)

सधनुष्काः कवचिनो वेगाद् आप्लुत्य राक्षसाः । (२३।१)

रावणं प्रेक्ष्य राजानं प्रहस्तं पर्यवारयन् ॥ (२३।२)

अथामन्त्र्य च राजानं भेरीम् आहत्य भैरवाम् । (२४।१)

आरुरोह रथं दिव्यं प्रहस्तः सज्जकल्पितम् ॥ (२४।२)

हयैर् महाजवैर् युक्तं सम्यक् सूतसुसंयुतम् । (२५।१)

महाजलदनिर्घोषं साक्षाच्चन्द्रार्कभास्वरम् ॥ (२५।२)

उरगध्वजदुर्धर्षं सुवरूथं स्वपस्करम् । (२६।१)

सुवर्णजालसंयुक्तं प्रहसन्तम् इव श्रिया ॥ (२६।२)

ततस्तं रथम् आस्थाय रावणार्पितशासनः । (२७।१)

लङ्काया निर्ययौ तूर्णं बलेन महता वृतः ॥ (२७।२)

ततो दुन्दुभिनिर्घोषः पर्जन्यनिनदोपमः । (२८।१)

शुश्रुवे शङ्खशब्दश्च प्रयाते वाहिनीपतौ ॥ (२८।२)

निनदन्तः स्वरान् घोरान् राक्षसा जग्मुर् अग्रतः । (२९।१)

भीमरूपा महाकायाः प्रहस्तस्य पुरःसराः ॥ (२९।२)

व्यूढेनैव सुघोरेण पूर्वद्वारात् स निर्ययौ । (३०।१)

गजयूथनिकाशेन बलेन महता वृतः ॥ (३०।२)

सागरप्रतिमौघेन वृतस्तेन बलेन सः । (३१।१)

प्रहस्तो निर्ययौ तूर्णं क्रुद्धः कालान्तकोपमः ॥ (३१।२)

तस्य निर्याणघोषेण राक्षसानां च नर्दताम् । (३२।१)

लङ्कायां सर्वभूतानि विनेदुर् विकृतैः स्वरैः ॥ (३२।२)

व्यभ्रम् आकाशम् आविश्य मांसशोणितभोजनाः । (३३।१)

मण्डलान्यपसव्यानि खगाश्चक्रू रथं प्रति ॥ (३३।२)

वमन्त्यः पावकज्वालाः शिवा घोरा ववाशिरे ॥ (३४।१)

अन्तरिक्षात् पपातोल्का वायुश्च परुषो ववौ । (३५।१)

अन्योन्यम् अभिसंरब्धा ग्रहाश्च न चकाशिरे ॥ (३५।२)

ववर्षू रुधिरं चास्य सिषिचुश्च पुरःसरान् । (३६।१)

केतुमूर्धनि गृध्रो ऽस्य विलीनो दक्षिणामुखः ॥ (३६।२)

सारथेर् बहुशश्चास्य संग्रामम् अवगाहतः । (३७।१)

प्रतोदो न्यपतद्धस्तात् सूतस्य हयसादिनः ॥ (३७।२)

निर्याणश्रीश्च यास्यासीद् भास्वरा च सुदुर्लभा । (३८।१)

सा ननाश मुहूर्तेन समे च स्खलिता हयाः ॥ (३८।२)

प्रहस्तं त्व् अभिनिर्यान्तं प्रख्यातबलपौरुषम् । (३९।१)

युधि नानाप्रहरणा कपिसेनाभ्यवर्तत ॥ (३९।२)

अथ घोषः सुतुमुलो हरीणां समजायत । (४०।१)

वृक्षान् आरुजतां चैव गुर्वीश्चागृह्णतां शिलाः ॥ (४०।२)

उभे प्रमुदिते सैन्ये रक्षोगणवनौकसाम् । (४१।१)

वेगितानां समर्थानाम् अन्योन्यवधकाङ्क्षिणाम् । (४१।२)

परस्परं चाह्वयतां निनादः श्रूयते महान् ॥ (४१।३)

ततः प्रहस्तः कपिराजवाहिनीम् अभिप्रतस्थे विजयाय दुर्मतिः । (४२।१)

विवृद्धवेगां च विवेश तां चमूं यथा मुमूर्षुः शलभो विभावसुम् ॥ (४२।२)