नर्मदापुलिने यत्र राक्षसेन्द्रः स रावणः । (१।१)

पुष्पोपहारं कुरुते तस्माद् देशाद् अदूरतः ॥ (१।२)

अर्जुनो जयतां श्रेष्ठो माहिष्मत्याः पतिः प्रभुः । (२।१)

क्रीडते सह नारीभिर् नर्मदातोयम् आश्रितः ॥ (२।२)

तासां मध्यगतो राजा रराज स ततो ऽर्जुनः । (३।१)

करेणूनां सहस्रस्य मध्यस्थ इव कुञ्जरः ॥ (३।२)

जिज्ञासुः स तु बाहूनां सहस्रस्योत्तमं बलम् । (४।१)

रुरोध नर्मदावेगं बाहुभिः स तदार्जुनः ॥ (४।२)

कार्तवीर्यभुजासेतुं तज्जलं प्राप्य निर्मलम् । (५।१)

कूलापहारं कुर्वाणं प्रतिस्रोतः प्रधावति ॥ (५।२)

समीननक्रमकरः सपुष्पकुशसंस्तरः । (६।१)

स नर्मदाम्भसो वेगः प्रावृट्काल इवाबभौ ॥ (६।२)

स वेगः कार्तवीर्येण संप्रेषित इवाम्भसः । (७।१)

पुष्पोपहारं तत् सर्वं रावणस्य जहार ह ॥ (७।२)

रावणो ऽर्धसमाप्तं तु उत्सृज्य नियमं तदा । (८।१)

नर्मदां पश्यते कान्तां प्रतिकूलां यथा प्रियाम् ॥ (८।२)

पश्चिमेन तु तं दृष्ट्वा सागरोद्गारसंनिभम् । (९।१)

वर्धन्तम् अम्भसो वेगं पूर्वाम् आशां प्रविश्य तु ॥ (९।२)

ततो ऽनुद्भ्रान्तशकुनां स्वाभाव्ये परमे स्थिताम् । (१०।१)

निर्विकाराङ्गनाभासां पश्यते रावणो नदीम् ॥ (१०।२)

सव्येतरकराङ्गुल्या सशब्दं च दशाननः । (११।१)

वेगप्रभवम् अन्वेष्टुं सो ऽदिशच्छुकसारणौ ॥ (११।२)

तौ तु रावणसंदिष्टौ भ्रातरौ शुकसारणौ । (१२।१)

व्योमान्तरचरौ वीरौ प्रस्थितौ पश्चिमोन्मुखौ ॥ (१२।२)

अर्धयोजनमात्रं तु गत्वा तौ तु निशाचरौ । (१३।१)

पश्येतां पुरुषं तोये क्रीडन्तं सहयोषितम् ॥ (१३।२)

बृहत्सालप्रतीकाशं तोयव्याकुलमूर्धजम् । (१४।१)

मदरक्तान्तनयनं मदनाकारवर्चसं ॥ (१४।२)

नदीं बाहुसहस्रेण रुन्धन्तम् अरिमर्दनम् । (१५।१)

गिरिं पादसहस्रेण रुन्धन्तम् इव मेदिनीम् ॥ (१५।२)

बालानां वरनारीणां सहस्रेणाभिसंवृतम् । (१६।१)

समदानां करेणूनां सहस्रेणेव कुञ्जरम् ॥ (१६।२)

तम् अद्भुततमं दृष्ट्वा राक्षसौ शुकसारणौ । (१७।१)

संनिवृत्तावुपागम्य रावणं तम् अथोचतुः ॥ (१७।२)

बृहत्सालप्रतीकाशः को ऽप्यसौ राक्षसेश्वर । (१८।१)

नर्मदां रोधवद् रुद्ध्वा क्रीडापयति योषितः ॥ (१८।२)

तेन बाहुसहस्रेण संनिरुद्धजला नदी । (१९।१)

सागरोद्गारसंकाशान् उद्गारान् सृजते मुहुः ॥ (१९।२)

इत्येवं भाषमाणौ तौ निशम्य शुकसारणौ । (२०।१)

रावणो ऽर्जुन इत्युक्त्वा उत्तस्थौ युद्धलालसः ॥ (२०।२)

अर्जुनाभिमुखे तस्मिन् प्रस्थिते राक्षसेश्वरे । (२१।१)

सकृद् एव कृतो रावः सरक्तः प्रेषितो घनैः ॥ (२१।२)

महोदरमहापार्श्वधूम्राक्षशुकसारणैः । (२२।१)

संवृतो राक्षसेन्द्रस्तु तत्रागाद् यत्र सो ऽर्जुनः ॥ (२२।२)

नातिदीर्घेण कालेन स ततो राक्षसो बली । (२३।१)

तं नर्मदाह्रदं भीमम् आजगामाञ्जनप्रभः ॥ (२३।२)

स तत्र स्त्रीपरिवृतं वाशिताभिर् इव द्विपम् । (२४।१)

नरेन्द्रं पश्यते राजा राक्षसानां तदार्जुनम् ॥ (२४।२)

स रोषाद् रक्तनयनो राक्षसेन्द्रो बलोद्धतः । (२५।१)

इत्येवम् अर्जुनामात्यान् आह गम्भीरया गिरा ॥ (२५।२)

अमात्याः क्षिप्रम् आख्यात हैहयस्य नृपस्य वै । (२६।१)

युद्धार्थं समनुप्राप्तो रावणो नाम नामतः ॥ (२६।२)

रावणस्य वचः श्रुत्वा मन्त्रिणो ऽथार्जुनस्य ते । (२७।१)

उत्तस्थुः सायुधास्तं च रावणं वाक्यम् अब्रुवन् ॥ (२७।२)

युद्धस्य कालो विज्ञातः साधु भोः साधु रावण । (२८।१)

यः क्षीबं स्त्रीवृतं चैव योद्धुम् इच्छसि नो नृपम् । (२८।२)

वाशितामध्यगं मत्तं शार्दूल इव कुञ्जरम् ॥ (२८।३)

क्षमस्वाद्य दशग्रीव उष्यतां रजनी त्वया । (२९।१)

युद्धश्रद्धा तु यद्यस्ति श्वस्तात समरे ऽर्जुनम् ॥ (२९।२)

यदि वापि त्वरा तुभ्यं युद्धतृष्णासमावृता । (३०।१)

निहत्यास्मांस्ततो युद्धम् अर्जुनेनोपयास्यसि ॥ (३०।२)

ततस्ते रावणामात्यैर् अमात्याः पार्थिवस्य तु । (३१।१)

सूदिताश्चापि ते युद्धे भक्षिताश्च बुभुक्षितैः ॥ (३१।२)

ततो हलहलाशब्दो नर्मदातीर आबभौ । (३२।१)

अर्जुनस्यानुयात्राणां रावणस्य च मन्त्रिणाम् ॥ (३२।२)

इषुभिस्तोमरैः शूलैर् वज्रकल्पैः सकर्षणैः । (३३।१)

सरावणान् अर्दयन्तः समन्तात् समभिद्रुताः ॥ (३३।२)

हैहयाधिपयोधानां वेग आसीत् सुदारुणः । (३४।१)

सनक्रमीनमकरसमुद्रस्येव निस्वनः ॥ (३४।२)

रावणस्य तु ते ऽमात्याः प्रहस्तशुकसारणाः । (३५।१)

कार्तवीर्यबलं क्रुद्धा निर्दहन्त्यग्नितेजसः ॥ (३५।२)

अर्जुनाय तु तत् कर्म रावणस्य समन्त्रिणः । (३६।१)

क्रीडमानाय कथितं पुरुषैर् द्वाररक्षिभिः ॥ (३६।२)

उक्त्वा न भेतव्यम् इति स्त्रीजनं स ततो ऽर्जुनः । (३७।१)

उत्ततार जलात् तस्माद् गङ्गातोयाद् इवाञ्जनः ॥ (३७।२)

क्रोधदूषितनेत्रस्तु स ततो ऽर्जुनपावकः । (३८।१)

प्रजज्वाल महाघोरो युगान्त इव पावकः ॥ (३८।२)

स तूर्णतरम् आदाय वरहेमाङ्गदो गदाम् । (३९।१)

अभिद्रवति रक्षांसि तमांसीव दिवाकरः ॥ (३९।२)

बाहुविक्षेपकरणां समुद्यम्य महागदाम् । (४०।१)

गारुडं वेगम् आस्थाय आपपातैव सो ऽर्जुनः ॥ (४०।२)

तस्य मार्गं समावृत्य विन्ध्यो ऽर्कस्येव पर्वतः । (४१।१)

स्थितो विन्ध्य इवाकम्प्यः प्रहस्तो मुसलायुधः ॥ (४१।२)

ततो ऽस्य मुसलं घोरं लोहबद्धं मदोद्धतः । (४२।१)

प्रहस्तः प्रेषयन् क्रुद्धो ररास च यथाम्बुदः ॥ (४२।२)

तस्याग्रे मुसलस्याग्निर् अशोकापीडसंनिभः । (४३।१)

प्रहस्तकरमुक्तस्य बभूव प्रदहन्न् इव ॥ (४३।२)

आधावमानं मुसलं कार्तवीर्यस्तदार्जुनः । (४४।१)

निपुणं वञ्चयामास सगदो गजविक्रमः ॥ (४४।२)

ततस्तम् अभिदुद्राव प्रहस्तं हैहयाधिपः । (४५।१)

भ्रामयाणो गदां गुर्वीं पञ्चबाहुशतोच्छ्रयाम् ॥ (४५।२)

तेनाहतो ऽतिवेगेन प्रहस्तो गदया तदा । (४६।१)

निपपात स्थितः शैलो वज्रिवज्रहतो यथा ॥ (४६।२)

प्रहस्तं पतितं दृष्ट्वा मारीचशुकसारणाः । (४७।१)

समहोदरधूम्राक्षा अपसृप्ता रणाजिरात् ॥ (४७।२)

अपक्रान्तेष्वमात्येषु प्रहस्ते च निपातिते । (४८।१)

रावणो ऽभ्यद्रवत् तूर्णम् अर्जुनं नृपसत्तमम् ॥ (४८।२)

सहस्रबाहोस्तद् युद्धं विंशद्बाहोश्च दारुणम् । (४९।१)

नृपराक्षसयोस्तत्र आरब्धं लोमहर्षणम् ॥ (४९।२)

सागराविव संक्षुब्धौ चलमूलाविवाचलौ । (५०।१)

तेजोयुक्ताविवादित्यौ प्रदहन्ताविवानलौ ॥ (५०।२)

बलोद्धतौ यथा नागौ वाशितार्थे यथा वृषौ । (५१।१)

मेघाविव विनर्दन्तौ सिंहाविव बलोत्कटौ ॥ (५१।२)

रुद्रकालाविव क्रुद्धौ तौ तथा राक्षसार्जुनौ । (५२।१)

परस्परं गदाभ्यां तौ ताडयामासतुर् भृशम् ॥ (५२।२)

वज्रप्रहारान् अचला यथा घोरान् विषेहिरे । (५३।१)

गदाप्रहारांस्तद्वत् तौ सहेते नरराक्षसौ ॥ (५३।२)

यथाशनिरवेभ्यस्तु जायते वै प्रतिश्रुतिः । (५४।१)

तथा ताभ्यां गदापातैर् दिशः सर्वाः प्रतिश्रुताः ॥ (५४।२)

अर्जुनस्य गदा सा तु पात्यमानाहितोरसि । (५५।१)

काञ्चनाभं नभश्चक्रे विद्युत्सौदामनी यथा ॥ (५५।२)

तथैव रावणेनापि पात्यमाना मुहुर् मुहुः । (५६।१)

अर्जुनोरसि निर्भाति गदोल्केव महागिरौ ॥ (५६।२)

नार्जुनः खेदम् आप्नोति न राक्षसगणेश्वरः । (५७।१)

समम् आसीत् तयोर् युद्धं यथा पूर्वं बलीन्द्रयोः ॥ (५७।२)

शृङ्गैर् महर्षभौ यद्वद् दन्ताग्रैर् इव कुञ्जरौ । (५८।१)

परस्परं विनिघ्नन्तौ नरराक्षससत्तमौ ॥ (५८।२)

ततो ऽर्जुनेन क्रुद्धेन सर्वप्राणेन सा गदा । (५९।१)

स्तनयोर् अन्तरे मुक्ता रावणस्य महाहवे ॥ (५९।२)

वरदानकृतत्राणे सा गदा रावणोरसि । (६०।१)

दुर्बलेव यथा सेना द्विधाभूतापतत् क्षितौ ॥ (६०।२)

स त्वर्जुनप्रमुक्तेन गदापातेन रावणः । (६१।१)

अपासर्पद् धनुर्मात्रं निषसाद च निष्टनन् ॥ (६१।२)

स विह्वलं तद् आलक्ष्य दशग्रीवं ततो ऽर्जुनः । (६२।१)

सहसा प्रतिजग्राह गरुत्मान् इव पन्नगम् ॥ (६२।२)

स तं बाहुसहस्रेण बलाद् गृह्य दशाननम् । (६३।१)

बबन्ध बलवान् राजा बलिं नारायणो यथा ॥ (६३।२)

बध्यमाने दशग्रीवे सिद्धचारणदेवताः । (६४।१)

साध्वीति वादिनः पुष्पैः किरन्त्यर्जुनमूर्धनि ॥ (६४।२)

व्याघ्रो मृगम् इवादाय सिंहराड् इव दन्तिनम् । (६५।१)

ररास हैहयो राजा हर्षाद् अम्बुदवन्मुहुः ॥ (६५।२)

प्रहस्तस्तु समाश्वस्तो दृष्ट्वा बद्धं दशाननम् । (६६।१)

सह तै राक्षसैः क्रुद्धो ऽभिदुद्राव पार्थिवम् ॥ (६६।२)

नक्तंचराणां वेगस्तु तेषाम् आपततां बभौ । (६७।१)

उद्धृत आतपापाये समुद्राणाम् इवाद्भुतः ॥ (६७।२)

मुञ्च मुञ्चेति भाषन्तस्तिष्ठ तिष्ठेति चासकृत् । (६८।१)

मुसलानि च शूलानि उत्ससर्जुस्तदार्जुने ॥ (६८।२)

अप्राप्तान्येव तान्याशु असंभ्रान्तस्तदार्जुनः । (६९।१)

आयुधान्यमरारीणां जग्राह रिपुसूदनः ॥ (६९।२)

ततस्तैर् एव रक्षांसि दुर्धरैः प्रवरायुधैः । (७०।१)

भित्त्वा विद्रावयामास वायुर् अम्बुधरान् इव ॥ (७०।२)

राक्षसांस्त्रासयित्वा तु कार्तवीर्यार्जुनस्तदा । (७१।१)

रावणं गृह्य नगरं प्रविवेश सुहृद्वृतः ॥ (७१।२)

स कीर्यमाणः कुसुमाक्षतोत्करैर् द्विजैः सपौरैः पुरुहूतसंनिभः । (७२।१)

तदार्जुनः सम्प्रविवेश तां पुरीं बलिं निगृह्येव सहस्रलोचनः ॥ (७२।२)