ततः प्रभाते जनकः कृतकर्मा महर्षिभिः । (१।१)

उवाच वाक्यं वाक्यज्ञः शतानन्दं पुरोहितम् ॥ (१।२)

भ्राता मम महातेजा यवीयान् अतिधार्मिकः । (२।१)

कुशध्वज इति ख्यातः पुरीम् अध्यवसच् छुभाम् ॥ (२।२)

वार्याफलकपर्यन्तां पिबन्न् इक्षुमतीं नदीम् । (३।१)

सांकाश्यां पुण्यसंकाशां विमानम् इव पुष्पकम् ॥ (३।२)

तम् अहं द्रष्टुम् इच्छामि यज्ञगोप्ता स मे मतः । (४।१)

प्रीतिं सो ऽपि महातेजा इमां भोक्ता मया सह ॥ (४।२)

शासनात् तु नरेन्द्रस्य प्रययुः शीघ्रवाजिभिः । (५।१)

समानेतुं नरव्याघ्रं विष्णुम् इन्द्राज्ञया यथा ॥ (५।२)

आज्ञया तु नरेन्द्रस्य आजगाम कुशध्वजः ॥ (६।१)

स ददर्श महात्मानं जनकं धर्मवत्सलम् । (७।१)

सो ऽभिवाद्य शतानन्दं राजानं चापि धार्मिकम् ॥ (७।२)

राजार्हं परमं दिव्यम् आसनं चाध्यरोहत । (८।१)

उपविष्टाव् उभौ तौ तु भ्रातराव् अमितौजसौ ॥ (८।२)

प्रेषयामासतुर् वीरौ मन्त्रिश्रेष्ठं सुदामनम् । (९।१)

गच्छ मन्त्रिपते शीघ्रम् ऐक्ष्वाकम् अमितप्रभम् । (९।२)

आत्मजैः सह दुर्धर्षम् आनयस्व समन्त्रिणम् ॥ (९।३)

औपकार्यां स गत्वा तु रघूणां कुलवर्धनम् । (१०।१)

ददर्श शिरसा चैनम् अभिवाद्येदम् अब्रवीत् ॥ (१०।२)

अयोध्याधिपते वीर वैदेहो मिथिलाधिपः । (११।१)

स त्वां द्रष्टुं व्यवसितः सोपाध्यायपुरोहितम् ॥ (११।२)

मन्त्रिश्रेष्ठवचः श्रुत्वा राजा सर्षिगणस् तदा । (१२।१)

सबन्धुर् अगमत् तत्र जनको यत्र वर्तते ॥ (१२।२)

स राजा मन्त्रिसहितः सोपाध्यायः सबान्धवः । (१३।१)

वाक्यं वाक्यविदां श्रेष्ठो वैदेहम् इदम् अब्रवीत् ॥ (१३।२)

विदितं ते महाराज इक्ष्वाकुकुलदैवतम् । (१४।१)

वक्ता सर्वेषु कृत्येषु वसिष्ठो भगवान् ऋषिः ॥ (१४।२)

विश्वामित्राभ्यनुज्ञातः सह सर्वैर् महर्षिभिः । (१५।१)

एष वक्ष्यति धर्मात्मा वसिष्ठो मे यथाक्रमम् ॥ (१५।२)

तूष्णींभूते दशरथे वसिष्ठो भगवान् ऋषिः । (१६।१)

उवाच वाक्यं वाक्यज्ञो वैदेहं सपुरोहितम् ॥ (१६।२)

अव्यक्तप्रभवो ब्रह्मा शाश्वतो नित्य अव्ययः । (१७।१)

तस्मान् मरीचिः संजज्ञे मरीचेः कश्यपः सुतः ॥ (१७।२)

विवस्वान् कश्यपाज् जज्ञे मनुर् वैवस्वतः स्मृतः । (१८।१)

मनुः प्रजापतिः पूर्वम् इक्ष्वाकुस् तु मनोः सुतः ॥ (१८।२)

तम् इक्ष्वाकुम् अयोध्यायां राजानं विद्धि पूर्वकम् । (१९।१)

इक्ष्वाकोस् तु सुतः श्रीमान् विकुक्षिर् उदपद्यत ॥ (१९।२)

विकुक्षेस् तु महातेजा बाणः पुत्रः प्रतापवान् । (२०।१)

बाणस्य तु महातेजा अनरण्यः प्रतापवान् ॥ (२०।२)

अनरण्यात् पृथुर् जज्ञे त्रिशङ्कुस् तु पृथोः सुतः । (२१।१)

त्रिशङ्कोर् अभवत् पुत्रो धुन्धुमारो महायशाः ॥ (२१।२)

धुन्धुमारान् महातेजा युवनाश्वो महारथः । (२२।१)

युवनाश्वसुतः श्रीमान् मान्धाता पृथिवीपतिः ॥ (२२।२)

मान्धातुस् तु सुतः श्रीमान् सुसंधिर् उदपद्यत । (२३।१)

सुसंधेर् अपि पुत्रौ द्वौ ध्रुवसंधिः प्रसेनजित् ॥ (२३।२)

यशस्वी ध्रुवसंधेस् तु भरतो नाम नामतः । (२४।१)

भरतात् तु महातेजा असितो नाम जायत ॥ (२४।२)

सह तेन गरेणैव जातः स सगरो ऽभवत् । (२५।१)

सगरस्यासमञ्जस् तु असमञ्जाद् अथांशुमान् ॥ (२५।२)

दिलीपो ऽंशुमतः पुत्रो दिलीपस्य भगीरथः । (२६।१)

भगीरथात् ककुत्स्थश् च ककुत्स्थस्य रघुस् तथा ॥ (२६।२)

रघोस् तु पुत्रस् तेजस्वी प्रवृद्धः पुरुषादकः । (२७।१)

कल्माषपादो ह्य् अभवत् तस्माज् जातस् तु शङ्खणः ॥ (२७।२)

सुदर्शनः शङ्खणस्य अग्निवर्णः सुदर्शनात् । (२८।१)

शीघ्रगस् त्व् अग्निवर्णस्य शीघ्रगस्य मरुः सुतः ॥ (२८।२)

मरोः प्रशुश्रुकस् त्व् आसीद् अम्बरीषः प्रशुश्रुकात् । (२९।१)

अम्बरीषस्य पुत्रो ऽभून् नहुषः पृथिवीपतिः ॥ (२९।२)

नहुषस्य ययातिस् तु नाभागस् तु ययातिजः । (३०।१)

नाभागस्य बभूवाज अजाद् दशरथो ऽभवत् । (३०।२)

तस्माद् दशरथाज् जातौ भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ ॥ (३०।३)

आदिवंशविशुद्धानां राज्ञां परमधर्मिणाम् । (३१।१)

इक्ष्वाकुकुलजातानां वीराणां सत्यवादिनाम् ॥ (३१।२)

रामलक्ष्मणयोर् अर्थे त्वत्सुते वरये नृप । (३२।१)

सदृशाभ्यां नरश्रेष्ठ सदृशे दातुम् अर्हसि ॥ (३२।२)