विमृश्य च ततो रामो वयस्यम् अकुतोभयम् । (१।१)

प्रतर्दनं काशिपतिं परिष्वज्येदम् अब्रवीत् ॥ (१।२)

दर्शिता भवता प्रीतिर् दर्शितं सौहृदं परम् । (२।१)

उद्योगश्च कृतो राजन् भरतेन त्वया सह ॥ (२।२)

तद् भवान् अद्य काशेयीं पुरीं वाराणसीं व्रज । (३।१)

रमणीयां त्वया गुप्तां सुप्राकारां सुतोरणाम् ॥ (३।२)

एतावद् उक्त्वा उत्थाय काकुत्स्थः परमासनात् । (४।१)

पर्यष्वजत धर्मात्मा निरन्तरम् उरोगतम् ॥ (४।२)

विसृज्य तं वयस्यं स स्वागतान् पृथिवीपतीन् । (५।१)

प्रहसन् राघवो वाक्यम् उवाच मधुराक्षरम् ॥ (५।२)

भवतां प्रीतिर् अव्यग्रा तेजसा परिरक्षिता । (६।१)

धर्मश्च नियतो नित्यं सत्यं च भवतां सदा ॥ (६।२)

युष्माकं च प्रभावेन तेजसा च महात्मनाम् । (७।१)

हतो दुरात्मा दुर्बुद्धी रावणो राक्षसाधिपः ॥ (७।२)

हेतुमात्रम् अहं तत्र भवतां तेजसां हतः । (८।१)

रावणः सगणो युद्धे सपुत्रः सहबान्धवः ॥ (८।२)

भवन्तश्च समानीता भरतेन महात्मना । (९।१)

श्रुत्वा जनकराजस्य कानने तनयां हृताम् ॥ (९।२)

उद्युक्तानां च सर्वेषां पार्थिवानां महात्मनाम् । (१०।१)

कालो ह्यतीतः सुमहान् गमने रोचतां मतिः ॥ (१०।२)

प्रत्यूचुस्तं च राजानो हर्षेण महतान्विताः । (११।१)

दिष्ट्या त्वं विजयी राम राज्यं चापि प्रतिष्ठितम् ॥ (११।२)

दिष्ट्या प्रत्याहृता सीता दिष्ट्या शत्रुः पराजितः । (१२।१)

एष नः परमः काम एषा नः कीर्तिर् उत्तमा ॥ (१२।२)

यत् त्वां विजयिनं राम पश्यामो हतशात्रवम् । (१३।१)

उपपन्नं च काकुत्स्थ यत् त्वम् अस्मान् प्रशंससि ॥ (१३।२)

प्रशंसार्हा हि जानन्ति प्रशंसां वक्तुम् ईदृशीम् । (१४।१)

आपृच्छामो गमिष्यामो हृदिस्थो नः सदा भवान् । (१४।२)

भवेच्च ते महाराज प्रीतिर् अस्मासु नित्यदा ॥ (१४।३)