एवं बहुविधां चिन्तां चिन्तयित्वा महाकपिः । (१।१)

संश्रवे मधुरं वाक्यं वैदेह्या व्याजहार ह ॥ (१।२)

राजा दशरथो नाम रथकुञ्जरवाजिनाम् । (२।१)

पुण्यशीलो महाकीर्तिर् ऋजुर् आसीन्महायशाः । (२।२)

चक्रवर्तिकुले जातः पुरंदरसमो बले ॥ (२।३)

अहिंसारतिर् अक्षुद्रो घृणी सत्यपराक्रमः । (३।१)

मुख्यश्चेक्ष्वाकुवंशस्य लक्ष्मीवांल्लक्ष्मिवर्धनः ॥ (३।२)

पार्थिवव्यञ्जनैर् युक्तः पृथुश्रीः पार्थिवर्षभः । (४।१)

पृथिव्यां चतुरन्तायां विश्रुतः सुखदः सुखी ॥ (४।२)

तस्य पुत्रः प्रियो ज्येष्ठस्ताराधिपनिभाननः । (५।१)

रामो नाम विशेषज्ञः श्रेष्ठः सर्वधनुष्मताम् ॥ (५।२)

रक्षिता स्वस्य वृत्तस्य स्वजनस्यापि रक्षिता । (६।१)

रक्षिता जीवलोकस्य धर्मस्य च परंतपः ॥ (६।२)

तस्य सत्याभिसंधस्य वृद्धस्य वचनात् पितुः । (७।१)

सभार्यः सह च भ्रात्रा वीरः प्रव्रजितो वनम् ॥ (७।२)

तेन तत्र महारण्ये मृगयां परिधावता । (८।१)

जनस्थानवधं श्रुत्वा हतौ च खरदूषणौ । (८।२)

ततस्त्वमर्षापहृता जानकी रावणेन तु ॥ (८।३)

यथारूपां यथावर्णां यथालक्ष्मीं विनिश्चिताम् । (९।१)

अश्रौषं राघवस्याहं सेयम् आसादिता मया ॥ (९।२)

विररामैवम् उक्त्वासौ वाचं वानरपुंगवः । (१०।१)

जानकी चापि तच्छ्रुत्वा विस्मयं परमं गता ॥ (१०।२)

ततः सा वक्रकेशान्ता सुकेशी केशसंवृतम् । (११।१)

उन्नम्य वदनं भीरुः शिंशपावृक्षम् ऐक्षत ॥ (११।२)

सा तिर्यग् ऊर्ध्वं च तथाप्यधस्तान् निरीक्षमाणा तम् अचिन्त्यबुद्धिम् । (१२।१)

ददर्श पिङ्गाधिपतेर् अमात्यं वातात्मजं सूर्यम् इवोदयस्थम् ॥ (१२।२)