नारायणगिरिं ते तु गर्जन्तो राक्षसाम्बुदाः । (१।१)

अवर्षन्न् इषुवर्षेण वर्षेणाद्रिम् इवाम्बुदाः ॥ (१।२)

श्यामावदातस्तैर् विष्णुर् नीलैर् नक्तंचरोत्तमैः । (२।१)

वृतो ऽञ्जनगिरीवासीद् वर्षमाणैः पयोधरैः ॥ (२।२)

शलभा इव केदारं मशका इव पर्वतम् । (३।१)

यथामृतघटं जीवा मकरा इव चार्णवम् ॥ (३।२)

तथा रक्षोधनुर्मुक्ता वज्रानिलमनोजवाः । (४।१)

हरिं विशन्ति स्म शरा लोकास्तम् इव पर्यये ॥ (४।२)

स्यन्दनैः स्यन्दनगता गजैश्च गजधूर्गताः । (५।१)

अश्वारोहाः सदश्वैश्च पादाताश्चाम्बरे चराः ॥ (५।२)

राक्षसेन्द्रा गिरिनिभाः शरशक्त्यृष्टितोमरैः । (६।१)

निरुच्छ्वासं हरिं चक्रुः प्राणायाम इव द्विजम् ॥ (६।२)

निशाचरैस्तुद्यमानो मीनैर् इव महातिमिः । (७।१)

शार्ङ्गम् आयम्य गात्राणि राक्षसानां महाहवे ॥ (७।२)

शरैः पूर्णायतोत्सृष्टैर् वज्रवक्त्रैर् मनोजवैः । (८।१)

चिछेद तिलशो विष्णुः शतशो ऽथ सहस्रशः ॥ (८।२)

विद्राव्य शरवर्षं तं वर्षं वायुर् इवोत्थितम् । (९।१)

पाञ्चजन्यं महाशङ्खं प्रदध्मौ पुरुषोत्तमः ॥ (९।२)

सो ऽम्बुजो हरिणा ध्मातः सर्वप्राणेन शङ्खराट् । (१०।१)

ररास भीमनिह्रादो युगान्ते जलदो यथा ॥ (१०।२)

शङ्खराजरवः सो ऽथ त्रासयामास राक्षसान् । (११।१)

मृगराज इवारण्ये समदान् इव कुञ्जरान् ॥ (११।२)

न शेकुर् अश्वाः संस्थातुं विमदाः कुञ्जराभवन् । (१२।१)

स्यन्दनेभ्यश्च्युता योधाः शङ्खरावितदुर्बलाः ॥ (१२।२)

शार्ङ्गचापविनिर्मुक्ता वज्रतुल्याननाः शराः । (१३।१)

विदार्य तानि रक्षांसि सुपुङ्खा विविशुः क्षितिम् ॥ (१३।२)

भिद्यमानाः शरैश्चान्ये नारायणधनुश्च्युतैः । (१४।१)

निपेतू राक्षसा भीमाः शैला वज्रहता इव ॥ (१४।२)

व्रणैर् व्रणकरारीणाम् अधोक्षजशरोद्भवैः । (१५।१)

असृक् क्षरन्ति धाराभिः स्वर्णधाराम् इवाचलाः ॥ (१५।२)

शङ्खराजरवश् चापि शार्ङ्गचापरवस्तथा । (१६।१)

राक्षसानां रवांश्चापि ग्रसते वैष्णवो रवः ॥ (१६।२)

सूर्याद् इव करा घोरा ऊर्मयः सागराद् इव । (१७।१)

पर्वताद् इव नागेन्द्रा वार्योघा इव चाम्बुदात् ॥ (१७।२)

तथा बाणा विनिर्मुक्ताः शार्ङ्गान्नारायणेरिताः । (१८।१)

निर्धावन्तीषवस्तूर्णं शतशो ऽथ सहस्रशः ॥ (१८।२)

शरभेण यथा सिंहाः सिंहेन द्विरदा यथा । (१९।१)

द्विरदेन यथा व्याघ्रा व्याघ्रेण द्वीपिनो यथा ॥ (१९।२)

द्वीपिना च यथा श्वानः शुना मार्जारका यथा । (२०।१)

मार्जारेण यथा सर्पाः सर्पेण च यथाखवः ॥ (२०।२)

तथा ते राक्षसा युद्धे विष्णुना प्रभविष्णुना । (२१।१)

द्रवन्ति द्राविताश्चैव शायिताश्च महीतले ॥ (२१।२)

राक्षसानां सहस्राणि निहत्य मधुसूदनः । (२२।१)

वारिजं नादयामास तोयदं सुरराड् इव ॥ (२२।२)

नारायणशरग्रस्तं शङ्खनादसुविह्वलम् । (२३।१)

ययौ लङ्काम् अभिमुखं प्रभग्नं राक्षसं बलम् ॥ (२३।२)

प्रभग्ने राक्षसबले नारायणशराहते । (२४।१)

सुमाली शरवर्षेण आववार रणे हरिम् ॥ (२४।२)

उत्क्षिप्य हेमाभरणं करं करम् इव द्विपः । (२५।१)

ररास राक्षसो हर्षात् सतडित् तोयदो यथा ॥ (२५।२)

सुमालेर् नर्दतस्तस्य शिरो ज्वलितकुण्डलम् । (२६।१)

चिछेद यन्तुर् अश्वाश्च भ्रान्तास्तस्य तु रक्षसः ॥ (२६।२)

तैर् अश्वैर् भ्राम्यते भ्रान्तैः सुमाली राक्षसेश्वरः । (२७।१)

इन्द्रियाश्वैर् यथा भ्रान्तैर् धृतिहीनो यथा नरः ॥ (२७।२)

माली चाभ्यद्रवद् युद्धे प्रगृह्य सशरं धनुः । (२८।१)

मालेर् धनुश्च्युता बाणाः कार्तस्वरविभूषिताः । (२८।२)

विविशुर् हरिम् आसाद्य क्रौञ्चं पत्ररथा इव ॥ (२८।३)

अर्द्यमानः शरैः सो ऽथ मालिमुक्तैः सहस्रशः । (२९।१)

चुक्षुभे न रणे विष्णुर् जितेन्द्रिय इवाधिभिः ॥ (२९।२)

अथ मौर्वीस्वनं कृत्वा भगवान् भूतभावनः । (३०।१)

मालिनं प्रति बाणौघान् ससर्जासिगदाधरः ॥ (३०।२)

ते मालिदेहम् आसाद्य वज्रविद्युत्प्रभाः शराः । (३१।१)

पिबन्ति रुधिरं तस्य नागा इव पुरामृतम् ॥ (३१।२)

मालिनं विमुखं कृत्वा मालिमौलिं हरिर् बलात् । (३२।१)

रथं च सध्वजं चापं वाजिनश्च न्यपातयत् ॥ (३२।२)

विरथस्तु गदां गृह्य माली नक्तंचरोत्तमः । (३३।१)

आपुप्लुवे गदापाणिर् गिर्यग्राद् इव केसरी ॥ (३३।२)

स तया गरुडं संख्ये ईशानम् इव चान्तकः । (३४।१)

ललाटदेशे ऽभ्यहनद् वज्रेणेन्द्रो यथाचलम् ॥ (३४।२)

गदयाभिहतस्तेन मालिना गरुडो भृशम् । (३५।१)

रणात् पराङ्मुखं देवं कृतवान् वेदनातुरः ॥ (३५।२)

पराङ्मुखे कृते देवे मालिना गरुडेन वै । (३६।१)

उदतिष्ठन्महानादो रक्षसाम् अभिनर्दताम् ॥ (३६।२)

रक्षसां नदतां नादं श्रुत्वा हरिहयानुजः । (३७।१)

पराङ्मुखो ऽप्युत्ससर्ज चक्रं मालिजिघांसया ॥ (३७।२)

तत् सूर्यमण्डलाभासं स्वभासा भासयन्नभः । (३८।१)

कालचक्रनिभं चक्रं मालेः शीर्षम् अपातयत् ॥ (३८।२)

तच्छिरो राक्षसेन्द्रस्य चक्रोत्कृत्तं विभीषणम् । (३९।१)

पपात रुधिरोद्गारि पुरा राहुशिरो यथा ॥ (३९।२)

ततः सुरैः सुसंहृष्टैः सर्वप्राणसमीरितः । (४०।१)

सिंहनादरवो मुक्तः साधु देवेति वादिभिः ॥ (४०।२)

मालिनं निहतं दृष्ट्वा सुमाली माल्यवान् अपि । (४१।१)

सबलौ शोकसंतप्तौ लङ्कां प्रति विधावितौ ॥ (४१।२)

गरुडस्तु समाश्वस्तः संनिवृत्य महामनाः । (४२।१)

राक्षसान् द्रावयामास पक्षवातेन कोपितः ॥ (४२।२)

नारायणो ऽपीषुवराशनीभिर् विदारयामास धनुःप्रमुक्तैः । (४३।१)

नक्तंचरान्मुक्तविधूतकेशान् यथाशनीभिः सतडिन्महेन्द्रः ॥ (४३।२)

भिन्नातपत्रं पतमानशस्त्रं शरैर् अपध्वस्तविशीर्णदेहम् । (४४।१)

विनिःसृतान्त्रं भयलोलनेत्रं बलं तद् उन्मत्तनिभं बभूव ॥ (४४।२)

सिंहार्दितानाम् इव कुञ्जराणां निशाचराणां सह कुञ्जराणाम् । (४५।१)

रवाश्च वेगाश्च समं बभूवुः पुराणसिंहेन विमर्दितानाम् ॥ (४५।२)

संछाद्यमाना हरिबाणजालैः स्वबाणजालानि समुत्सृजन्तः । (४६।१)

धावन्ति नक्तंचरकालमेघा वायुप्रणुन्ना इव कालमेघाः ॥ (४६।२)

चक्रप्रहारैर् विनिकृत्तशीर्षाः संचूर्णिताङ्गाश्च गदाप्रहारैः । (४७।१)

असिप्रहारैर् बहुधा विभक्ताः पतन्ति शैला इव राक्षसेन्द्राः ॥ (४७।२)

चक्रकृत्तास्यकमला गदासंचूर्णितोरसः । (४८।१)

लाङ्गलग्लपितग्रीवा मुसलैर् भिन्नमस्तकाः ॥ (४८।२)

केचिच्चैवासिना छिन्नास्तथान्ये शरताडिताः । (४९।१)

निपेतुर् अम्बरात् तूर्णं राक्षसाः सागराम्भसि ॥ (४९।२)

तदाम्बरं विगलितहारकुण्डलैर् निशाचरैर् नीलबलाहकोपमैः । (५०।१)

निपात्यमानैर् ददृशे निरन्तरं निपात्यमानैर् इव नीलपर्वतैः ॥ (५०।२)