समीक्ष्य विमलं व्योम गतविद्युद्बलाहकम् । (१।१)

सारसारवसंघुष्टं रम्यज्योत्स्नानुलेपनम् ॥ (१।२)

समृद्धार्थं च सुग्रीवं मन्दधर्मार्थसंग्रहम् । (२।१)

अत्यर्थम् असतां मार्गम् एकान्तगतमानसम् ॥ (२।२)

निवृत्तकार्यं सिद्धार्थं प्रमदाभिरतं सदा । (३।१)

प्राप्तवन्तम् अभिप्रेतान् सर्वान् एव मनोरथान् ॥ (३।२)

स्वां च पत्नीम् अभिप्रेतां तारां चापि समीप्सिताम् । (४।१)

विहरन्तम् अहोरात्रं कृतार्थं विगतज्वलम् ॥ (४।२)

क्रीडन्तम् इव देवेशं नन्दने ऽप्सरसां गणैः । (५।१)

मन्त्रिषु न्यस्तकार्यं च मन्त्रिणाम् अनवेक्षकम् ॥ (५।२)

उत्सन्नराज्यसंदेशं कामवृत्तम् अवस्थितम् । (६।१)

निश्चितार्थो ऽर्थतत्त्वज्ञः कालधर्मविशेषवित् ॥ (६।२)

प्रसाद्य वाक्यैर् मधुरैर् हेतुमद्भिर् मनोरमैः । (७।१)

वाक्यविद् वाक्यतत्त्वज्ञं हरीशं मारुतात्मजः ॥ (७।२)

हितं तथ्यं च पथ्यं च सामधर्मार्थनीतिमत् । (८।१)

प्रणयप्रीतिसंयुक्तं विश्वासकृतनिश्चयम् । (८।२)

हरीश्वरम् उपागम्य हनुमान् वाक्यम् अब्रवीत् ॥ (८।३)

राज्यं प्राप्तं यशश् चैव कौली श्रीर् अभिवर्धिता । (९।१)

मित्राणां संग्रहः शेषस् तद् भवान् कर्तुम् अर्हति ॥ (९।२)

यो हि मित्रेषु कालज्ञः सततं साधु वर्तते । (१०।१)

तस्य राज्यं च कीर्तिश् च प्रतापश् चाभिवर्धते ॥ (१०।२)

यस्य कोशश् च दण्डश् च मित्राण्य् आत्मा च भूमिप । (११।१)

समवेतानि सर्वाणि स राज्यं महद् अश्नुते ॥ (११।२)

तद् भवान् वृत्तसम्पन्नः स्थितः पथि निरत्यये । (१२।१)

मित्रार्थम् अभिनीतार्थं यथावत् कर्तुम् अर्हति ॥ (१२।२)

यस् तु कालव्यतीतेषु मित्रकार्येषु वर्तते । (१३।१)

स कृत्वा महतो ऽप्य् अर्थान् न मित्रार्थेन युज्यते ॥ (१३।२)

क्रियतां राघवस्यैतद् वैदेह्याः परिमार्गणम् । (१४।१)

तद् इदं वीर कार्यं ते कालातीतम् अरिंदम ॥ (१४।२)

न च कालम् अतीतं ते निवेदयति कालवित् । (१५।१)

त्वरमाणो ऽपि सन् प्राज्ञस् तव राजन् वशानुगः ॥ (१५।२)

कुलस्य केतुः स्फीतस्य दीर्घबन्धुश् च राघवः । (१६।१)

अप्रमेयप्रभावश् च स्वयं चाप्रतिमो गुणैः ॥ (१६।२)

तस्य त्वं कुरु वै कार्यं पूर्वं तेन कृतं तव । (१७।१)

हरीश्वर हरिश्रेष्ठान् आज्ञापयितुम् अर्हसि ॥ (१७।२)

न हि तावद् भवेत् कालो व्यतीतश् चोदनाद् ऋते । (१८।१)

चोदितस्य हि कार्यस्य भवेत् कालव्यतिक्रमः ॥ (१८।२)

अकर्तुर् अपि कार्यस्य भवान् कर्ता हरीश्वर । (१९।१)

किं पुनः प्रतिकर्तुस् ते राज्येन च धनेन च ॥ (१९।२)

शक्तिमान् असि विक्रान्तो वानरर्क्षगणेश्वर । (२०।१)

कर्तुं दाशरथेः प्रीतिम् आज्ञायां किं नु सज्जसे ॥ (२०।२)

कामं खलु शरैः शक्तः सुरासुरमहोरगान् । (२१।१)

वशे दाशरथिः कर्तुं त्वत्प्रतिज्ञां तु काङ्क्षते ॥ (२१।२)

प्राणत्यागाविशङ्केन कृतं तेन तव प्रियम् । (२२।१)

तस्य मार्गाम वैदेहीं पृथिव्याम् अपि चाम्बरे ॥ (२२।२)

न देवा न च गन्धर्वा नासुरा न मरुद्गणाः । (२३।१)

न च यक्षा भयं तस्य कुर्युः किम् उत राक्षसाः ॥ (२३।२)

तद् एवं शक्तियुक्तस्य पूर्वं प्रियकृतस् तथा । (२४।१)

रामस्यार्हसि पिङ्गेश कर्तुं सर्वात्मना प्रियम् ॥ (२४।२)

नाधस्ताद् अवनौ नाप्सु गतिर् नोपरि चाम्बरे । (२५।१)

कस्यचित् सज्जते ऽस्माकं कपीश्वर तवाज्ञया ॥ (२५।२)

तद् आज्ञापय कः किं ते कृते वसतु कुत्रचित् । (२६।१)

हरयो ह्य् अप्रधृष्यास् ते सन्ति कोट्यग्रतो ऽनघ ॥ (२६।२)

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा काले साधुनिवेदितम् । (२७।१)

सुग्रीवः सत्त्वसम्पन्नश् चकार मतिम् उत्तमाम् ॥ (२७।२)

स संदिदेशाभिमतं नीलं नित्यकृतोद्यमम् । (२८।१)

दिक्षु सर्वासु सर्वेषां सैन्यानाम् उपसंग्रहे ॥ (२८।२)

यथा सेना समग्रा मे यूथपालाश् च सर्वशः । (२९।१)

समागच्छन्त्य् असङ्गेन सेनाग्राणि तथा कुरु ॥ (२९।२)

ये त्व् अन्तपालाः प्लवगाः शीघ्रगा व्यवसायिनः । (३०।१)

समानयन्तु ते सैन्यं त्वरिताः शासनान् मम । (३०।२)

स्वयं चानन्तरं सैन्यं भवान् एवानुपश्यतु ॥ (३०।३)

त्रिपञ्चरात्राद् ऊर्ध्वं यः प्राप्नुयान् नेह वानरः । (३१।१)

तस्य प्राणान्तिको दण्डो नात्र कार्या विचारणा ॥ (३१।२)

हरींश् च वृद्धान् उपयातु साङ्गदो भवान् ममाज्ञाम् अधिकृत्य निश्चिताम् । (३२।१)

इति व्यवस्थां हरिपुंगवेश्वरो विधाय वेश्म प्रविवेश वीर्यवान् ॥ (३२।२)