श्रुत्वा हनुमतो वाक्यं प्रश्रितं धर्मसंहितम् । (१।१)

स्वामिसत्कारसंयुक्तम् अङ्गदो वाक्यम् अब्रवीत् ॥ (१।२)

स्थैर्यं सर्वात्मना शौचम् आनृशंस्यम् अथार्जवम् । (२।१)

विक्रमैश् चैव धैर्यं च सुग्रीवे नोपपद्यते ॥ (२।२)

भ्रातुर् ज्येष्ठस्य यो भार्यां जीवितो महिषीं प्रियाम् । (३।१)

धर्मेण मातरं यस् तु स्वीकरोति जुगुप्सितः ॥ (३।२)

कथं स धर्मं जानीते येन भ्रात्रा दुरात्मना । (४।१)

युद्धायाभिनियुक्तेन बिलस्य पिहितं मुखम् ॥ (४।२)

सत्यात् पाणिगृहीतश् च कृतकर्मा महायशाः । (५।१)

विस्मृतो राघवो येन स कस्य सुकृतं स्मरेत् ॥ (५।२)

लक्ष्मणस्य भयाद् येन नाधर्मभयभीरुणा । (६।१)

आदिष्टा मार्गितुं सीतां धर्मम् अस्मिन् कथं भवेत् ॥ (६।२)

तस्मिन् पापे कृतघ्ने तु स्मृतिहीने चलात्मनि । (७।१)

आर्यः को विश्वसेज् जातु तत्कुलीनो जिजीविषुः ॥ (७।२)

राज्ये पुत्रं प्रतिष्ठाप्य सगुणो निर्गुणो ऽपि वा । (८।१)

कथं शत्रुकुलीनं मां सुग्रीवो जीवयिष्यति ॥ (८।२)

भिन्नमन्त्रो ऽपराद्धश् च हीनशक्तिः कथं ह्य् अहम् । (९।१)

किष्किन्धां प्राप्य जीवेयम् अनाथ इव दुर्बलः ॥ (९।२)

उपांशुदण्डेन हि मां बन्धनेनोपपादयेत् । (१०।१)

शठः क्रूरो नृशंसश् च सुग्रीवो राज्यकारणात् ॥ (१०।२)

बन्धनाच् चावसादान् मे श्रेयः प्रायोपवेशनम् । (११।१)

अनुजानीत मां सर्वे गृहान् गच्छन्तु वानराः ॥ (११।२)

अहं वः प्रतिजानामि न गमिष्याम्य् अहं पुरीम् । (१२।१)

इहैव प्रायम् आसिष्ये श्रेयो मरणम् एव मे ॥ (१२।२)

अभिवादनपूर्वं तु राजा कुशलम् एव च । (१३।१)

वाच्यस् ततो यवीयान् मे सुग्रीवो वानरेश्वरः ॥ (१३।२)

आरोग्यपूर्वं कुशलं वाच्या माता रुमा च मे । (१४।१)

मातरं चैव मे ताराम् आश्वासयितुम् अर्हथ ॥ (१४।२)

प्रकृत्या प्रियपुत्रा सा सानुक्रोशा तपस्विनी । (१५।१)

विनष्टं माम् इह श्रुत्वा व्यक्तं हास्यति जीवितम् ॥ (१५।२)

एतावद् उक्त्वा वचनं वृद्धान् अप्य् अभिवाद्य च । (१६।१)

संविवेशाङ्गदो भूमौ रुदन् दर्भेषु दुर्मनाः ॥ (१६।२)

तस्य संविशतस् तत्र रुदन्तो वानरर्षभाः । (१७।१)

नयनेभ्यः प्रमुमुचुर् उष्णं वै वारि दुःखिताः ॥ (१७।२)

सुग्रीवं चैव निन्दन्तः प्रशंसन्तश् च वालिनम् । (१८।१)

परिवार्याङ्गदं सर्वे व्यवस्यन् प्रायम् आसितुम् ॥ (१८।२)

मतं तद् वालिपुत्रस्य विज्ञाय प्लवगर्षभाः । (१९।१)

उपस्पृश्योदकं सर्वे प्राङ्मुखाः समुपाविशन् । (१९।२)

दक्षिणाग्रेषु दर्भेषु उदक्तीरं समाश्रिताः ॥ (१९।३)

स संविशद्भिर् बहुभिर् महीधरो महाद्रिकूटप्रमितैः प्लवंगमैः । (२०।१)

बभूव संनादितनिर्झरान्तरो भृशं नदद्भिर् जलदैर् इवोल्बणैः ॥ (२०।२)