विसृज्य तु सुहृद्वर्गं बुद्ध्या निश्चित्य राघवः । (१।१)

समीपे द्वाःस्थम् आसीनम् इदं वचनम् अब्रवीत् ॥ (१।२)

शीघ्रम् आनय सौमित्रिं लक्ष्मणं शुभलक्षणम् । (२।१)

भरतं च महाबाहुं शत्रुघ्नं चापराजितम् ॥ (२।२)

रामस्य भाषितं श्रुत्वा द्वाःस्थो मूर्ध्नि कृताञ्जलिः । (३।१)

लक्ष्मणस्य गृहं गत्वा प्रविवेशानिवारितः ॥ (३।२)

उवाच च तदा वाक्यं वर्धयित्वा कृताञ्जलिः । (४।१)

द्रष्टुम् इच्छसि राजा त्वां गम्यतां तत्र माचिरम् ॥ (४।२)

बाढम् इत्येव सौमित्रिः श्रुत्वा राघवशासनम् । (५।१)

प्राद्रवद् रथम् आरुह्य राघवस्य निवेशनम् ॥ (५।२)

प्रयान्तं लक्ष्मणं दृष्ट्वा द्वाःस्थो भरतम् अन्तिकात् । (६।१)

उवाच प्राञ्जलिर् वाक्यं राजा त्वां द्रष्टुम् इच्छति ॥ (६।२)

भरतस्तु वचः श्रुत्वा द्वाःस्थाद् रामसमीरितम् । (७।१)

उत्पपातासनात् तूर्णं पद्भ्याम् एव ततो ऽगमत् ॥ (७।२)

दृष्ट्वा प्रयान्तं भरतं त्वरमाणः कृताञ्जलिः । (८।१)

शत्रुघ्नभवनं गत्वा ततो वाक्यं जगाद ह ॥ (८।२)

एह्यागच्छ रघुश्रेष्ठ राजा त्वां द्रष्टुम् इच्छति । (९।१)

गतो हि लक्ष्मणः पूर्वं भरतश्च महायशाः ॥ (९।२)

श्रुत्वा तु वचनं तस्य शत्रुघ्नो रामशासनम् । (१०।१)

शिरसा वन्द्य धरणीं प्रययौ यत्र राघवः ॥ (१०।२)

कुमारान् आगताञ्श्रुत्वा चिन्ताव्याकुलितेन्द्रियः । (११।१)

अवाक्शिरा दीनमना द्वाःस्थं वचनम् अब्रवीत् ॥ (११।२)

प्रवेशय कुमारांस्त्वं मत्समीपं त्वरान्वितः । (१२।१)

एतेषु जीवितं मह्यम् एते प्राणा बहिश्चराः ॥ (१२।२)

आज्ञप्तास्तु नरेन्द्रेण कुमाराः शुक्लवाससः । (१३।१)

प्रह्वाः प्राञ्जलयो भूत्वा विविशुस्ते समाहिताः ॥ (१३।२)

ते तु दृष्ट्वा मुखं तस्य सग्रहं शशिनं यथा । (१४।१)

संध्यागतम् इवादित्यं प्रभया परिवर्जितम् ॥ (१४।२)

बाष्पपूर्णे च नयने दृष्ट्वा रामस्य धीमतः । (१५।१)

हतशोभं यथा पद्मं मुखं वीक्ष्य च तस्य ते ॥ (१५।२)

ततो ऽभिवाद्य त्वरिताः पादौ रामस्य मूर्धभिः । (१६।१)

तस्थुः समाहिताः सर्वे रामश्चाश्रूण्यवर्तयत् ॥ (१६।२)

तान् परिष्वज्य बाहुभ्याम् उत्थाप्य च महाभुजः । (१७।१)

आसनेष्वाध्वम् इत्युक्त्वा ततो वाक्यं जगाद ह ॥ (१७।२)

भवन्तो मम सर्वस्वं भवन्तो मम जीवितम् । (१८।१)

भवद्भिश्च कृतं राज्यं पालयामि नरेश्वराः ॥ (१८।२)

भवन्तः कृतशास्त्रार्था बुद्धौ च परिनिष्ठिताः । (१९।१)

सम्भूय च मदर्थो ऽयम् अन्वेष्टव्यो नरेश्वराः ॥ (१९।२)