वीक्षमाणस् तु मन्दासुः सर्वतो मन्दम् उच्छ्वसन् । (१।१)

आदाव् एव तु सुग्रीवं ददर्श त्व् आत्मजाग्रतः ॥ (१।२)

तं प्राप्तविजयं वाली सुग्रीवं प्लवगेश्वरम् । (२।१)

आभाष्य व्यक्तया वाचा सस्नेहम् इदम् अब्रवीत् ॥ (२।२)

सुग्रीव दोषेण न मां गन्तुम् अर्हसि किल्बिषात् । (३।१)

कृष्यमाणं भविष्येण बुद्धिमोहेन मां बलात् ॥ (३।२)

युगपद्विहितं तात न मन्ये सुखम् आवयोः । (४।१)

सौहार्दं भ्रातृयुक्तं हि तद् इदं जातम् अन्यथा ॥ (४।२)

प्रतिपद्य त्वम् अद्यैव राज्यम् एषां वनौकसाम् । (५।१)

माम् अप्य् अद्यैव गच्छन्तं विद्धि वैवस्वतक्षयम् ॥ (५।२)

जीवितं च हि राज्यं च श्रियं च विपुलाम् इमाम् । (६।१)

प्रजहाम्य् एष वै तूर्णं महच् चागर्हितं यशः ॥ (६।२)

अस्यां त्व् अहम् अवस्थायां वीर वक्ष्यामि यद् वचः । (७।१)

यद्य् अप्य् असुकरं राजन् कर्तुम् एव तद् अर्हसि ॥ (७।२)

सुखार्हं सुखसंवृद्धं बालम् एनम् अबालिशम् । (८।१)

बाष्पपूर्णमुखं पश्य भूमौ पतितम् अङ्गदम् ॥ (८।२)

मम प्राणैः प्रियतरं पुत्रं पुत्रम् इवौरसम् । (९।१)

मया हीनम् अहीनार्थं सर्वतः परिपालय ॥ (९।२)

त्वम् अप्य् अस्य हि दाता च परित्राता च सर्वतः । (१०।१)

भयेष्व् अभयदश् चैव यथाहं प्लवगेश्वर ॥ (१०।२)

एष तारात्मजः श्रीमांस् त्वया तुल्यपराक्रमः । (११।१)

रक्षसां तु वधे तेषाम् अग्रतस् ते भविष्यति ॥ (११।२)

अनुरूपाणि कर्माणि विक्रम्य बलवान् रणे । (१२।१)

करिष्यत्य् एष तारेयस् तरस्वी तरुणो ऽङ्गदः ॥ (१२।२)

सुषेणदुहिता चेयम् अर्थसूक्ष्मविनिश्चये । (१३।१)

औत्पातिके च विविधे सर्वतः परिनिष्ठिता ॥ (१३।२)

यद् एषा साध्व् इति ब्रूयात् कार्यं तन् मुक्तसंशयम् । (१४।१)

न हि तारामतं किंचिद् अन्यथा परिवर्तते ॥ (१४।२)

राघवस्य च ते कार्यं कर्तव्यम् अविशङ्कया । (१५।१)

स्याद् अधर्मो ह्य् अकरणे त्वां च हिंस्याद् विमानितः ॥ (१५।२)

इमां च मालाम् आधत्स्व दिव्यां सुग्रीव काञ्चनीम् । (१६।१)

उदारा श्रीः स्थिता ह्य् अस्यां सम्प्रजह्यान् मृते मयि ॥ (१६।२)

इत्य् एवम् उक्तः सुग्रीवो वालिना भ्रातृसौहृदात् । (१७।१)

हर्षं त्यक्त्वा पुनर् दीनो ग्रहग्रस्त इवोडुराट् ॥ (१७।२)

तद् वालिवचनाच् छान्तः कुर्वन् युक्तम् अतन्द्रितः । (१८।१)

जग्राह सो ऽभ्यनुज्ञातो मालां तां चैव काञ्चनीम् ॥ (१८।२)

तां मालां काञ्चनीं दत्त्वा वाली दृष्ट्वात्मजं स्थितम् । (१९।१)

संसिद्धः प्रेत्य भावाय स्नेहाद् अङ्गदम् अब्रवीत् ॥ (१९।२)

देशकालौ भजस्वाद्य क्षममाणः प्रियाप्रिये । (२०।१)

सुखदुःखसहः काले सुग्रीववशगो भव ॥ (२०।२)

यथा हि त्वं महाबाहो लालितः सततं मया । (२१।१)

न तथा वर्तमानं त्वां सुग्रीवो बहु मंस्यते ॥ (२१।२)

मास्यामित्रैर् गतं गच्छेर् मा शत्रुभिर् अरिंदम । (२२।१)

भर्तुर् अर्थपरो दान्तः सुग्रीववशगो भव ॥ (२२।२)

न चातिप्रणयः कार्यः कर्तव्यो ऽप्रणयश्च ते । (२३।१)

उभयं हि महादोषं तस्माद् अन्तरदृग् भव ॥ (२३।२)

इत्य् उक्त्वाथ विवृत्ताक्षः शरसंपीडितो भृशम् । (२४।१)

विवृतैर् दशनैर् भीमैर् बभूवोत्क्रान्तजीवितः ॥ (२४।२)

हते तु वीरे प्लवगाधिपे तदा प्लवंगमास् तत्र न शर्म लेभिरे । (२५।१)

वनेचराः सिंहयुते महावने यथा हि गावो निहते गवां पतौ ॥ (२५।२)

ततस् तु तारा व्यसनार्णवप्लुता मृतस्य भर्तुर् वदनं समीक्ष्य सा । (२६।१)

जगाम भूमिं परिरभ्य वालिनं महाद्रुमं छिन्नम् इवाश्रिता लता ॥ (२६।२)