तथा वृत्रवधं सर्वम् अखिलेन स लक्ष्मणः । (१।१)

कथयित्वा नरश्रेष्ठः कथाशेषम् उपाक्रमत् ॥ (१।२)

ततो हते महावीर्ये वृत्रे देवभयंकरे । (२।१)

ब्रह्महत्यावृतः शक्रः संज्ञां लेभे न वृत्रहा ॥ (२।२)

सो ऽन्तम् आश्रित्य लोकानां नष्टसंज्ञो विचेतनः । (३।१)

कालं तत्रावसत् कंचिद् वेष्टमानो यथोरगः ॥ (३।२)

अथ नष्टे सहस्राक्षे उद्विग्नम् अभवज्जगत् । (४।१)

भूमिश्च ध्वस्तसंकाशा निःस्नेहा शुष्ककानना ॥ (४।२)

निःस्रोतसश्चाम्बुवाहा ह्रदाश्च सरितस्तथा । (५।१)

संक्षोभश्चैव सत्त्वानाम् अनावृष्टिकृतो ऽभवत् ॥ (५।२)

क्षीयमाणे तु लोके ऽस्मिन् संभ्रान्तमनसः सुराः । (६।१)

यद् उक्तं विष्णुना पूर्वं तं यज्ञं समुपानयन् ॥ (६।२)

ततः सर्वे सुरगणाः सोपाध्यायाः सहर्षिभिः । (७।१)

तं देशं सहिता जग्मुर् यत्रेन्द्रो भयमोहितः ॥ (७।२)

ते तु दृष्ट्वा सहस्राक्षं मोहितं ब्रह्महत्यया । (८।१)

तं पुरस्कृत्य देवेशम् अश्वमेधं प्रचक्रिरे ॥ (८।२)

ततो ऽश्वमेधः सुमहान् महेन्द्रस्य महात्मनः । (९।१)

ववृधे ब्रह्महत्यायाः पावनार्थं नरेश्वर ॥ (९।२)

ततो यज्ञसमाप्तौ तु ब्रह्महत्या महात्मनः । (१०।१)

अभिगम्याब्रवीद् वाक्यं क्व मे स्थानं विधास्यथ ॥ (१०।२)

ते ताम् ऊचुस्ततो देवास्तुष्टाः प्रीतिसमन्विताः । (११।१)

चतुर्धा विभजात्मानम् आत्मनैव दुरासदे ॥ (११।२)

देवानां भाषितं श्रुत्वा ब्रह्महत्या महात्मनाम् । (१२।१)

संनिधौ स्थानम् अन्यत्र वरयामास दुर्वसा ॥ (१२।२)

एकेनांशेन वत्स्यामि पूर्णोदासु नदीषु वै । (१३।१)

द्वितीयेन तु वृक्षेषु सत्यम् एतद् ब्रवीमि वः ॥ (१३।२)

यो ऽयम् अंशस्तृतीयो मे स्त्रीषु यौवनशालिषु । (१४।१)

त्रिरात्रं दर्पपूर्णासु वसिष्ये दर्पघातिनी ॥ (१४।२)

हन्तारो ब्राह्मणान् ये तु प्रेक्षापूर्वम् अदूषकान् । (१५।१)

तांश्चतुर्थेन भागेन संश्रयिष्ये सुरर्षभाः ॥ (१५।२)

प्रत्यूचुस्तां ततो देवा यथा वदसि दुर्वसे । (१६।१)

तथा भवतु तत् सर्वं साधयस्व यथेप्सितम् ॥ (१६।२)

ततः प्रीत्यान्विता देवाः सहस्राक्षं ववन्दिरे । (१७।१)

विज्वरः पूतपाप्मा च वासवः समपद्यत ॥ (१७।२)

प्रशान्तं च जगत् सर्वं सहस्राक्षे प्रतिष्ठिते । (१८।१)

यज्ञं चाद्भुतसंकाशं तदा शक्रो ऽभ्यपूजयत् ॥ (१८।२)

ईदृशो ह्यश्वमेधस्य प्रभावो रघुनन्दन । (१९।१)

यजस्व सुमहाभाग हयमेधेन पार्थिव ॥ (१९।२)