तस्य क्रुद्धस्य वदनं दृष्ट्वा रामस्य धीमतः । (१।१)

सर्वभूतानि वित्रेषुः प्राकम्पत च मेदिनी ॥ (१।२)

सिंहशार्दूलवाञ्शैलः संचचालाचलद्रुमः । (२।१)

बभूव चापि क्षुभितः समुद्रः सरितां पतिः ॥ (२।२)

खगाश्च खरनिर्घोषा गगने परुषस्वनाः । (३।१)

औत्पातिका विनर्दन्तः समन्तात् परिचक्रमुः ॥ (३।२)

रामं दृष्ट्वा सुसंक्रुद्धम् उत्पातांश्च सुदारुणान् । (४।१)

वित्रेषुः सर्वभूतानि रावणस्याविशद् भयम् ॥ (४।२)

विमानस्थास्तदा देवा गन्धर्वाश्च महोरगाः । (५।१)

ऋषिदानवदैत्याश्च गरुत्मन्तश्च खेचराः ॥ (५।२)

ददृशुस्ते तदा युद्धं लोकसंवर्तसंस्थितम् । (६।१)

नानाप्रहरणैर् भीमैः शूरयोः सम्प्रयुध्यतोः ॥ (६।२)

ऊचुः सुरासुराः सर्वे तदा विग्रहम् आगताः । (७।१)

प्रेक्षमाणा महायुद्धं वाक्यं भक्त्या प्रहृष्टवत् ॥ (७।२)

दशग्रीवं जयेत्याहुर् असुराः समवस्थिताः । (८।१)

देवा रामम् अथोचुस्ते त्वं जयेति पुनः पुनः ॥ (८।२)

एतस्मिन्न् अन्तरे क्रोधाद् राघवस्य स रावणः । (९।१)

प्रहर्तुकामो दुष्टात्मा स्पृशन् प्रहरणं महत् ॥ (९।२)

वज्रसारं महानादं सर्वशत्रुनिबर्हणम् । (१०।१)

शैलशृङ्गनिभैः कूटैश्चितं दृष्टिभयावहम् ॥ (१०।२)

सधूमम् इव तीक्ष्णाग्रं युगान्ताग्निचयोपमम् । (११।१)

अतिरौद्रम् अनासाद्यं कालेनापि दुरासदम् ॥ (११।२)

त्रासनं सर्वभूतानां दारणं भेदनं तथा । (१२।१)

प्रदीप्त इव रोषेण शूलं जग्राह रावणः ॥ (१२।२)

तच्छूलं परमक्रुद्धो मध्ये जग्राह वीर्यवान् । (१३।१)

अनेकैः समरे शूरै राक्षसैः परिवारितः ॥ (१३।२)

समुद्यम्य महाकायो ननाद युधि भैरवम् । (१४।१)

संरक्तनयनो रोषात् स्वसैन्यम् अभिहर्षयन् ॥ (१४।२)

पृथिवीं चान्तरिक्षं च दिशश्च प्रदिशस्तथा । (१५।१)

प्राकम्पयत् तदा शब्दो राक्षसेन्द्रस्य दारुणः ॥ (१५।२)

अतिनादस्य नादेन तेन तस्य दुरात्मनः । (१६।१)

सर्वभूतानि वित्रेषुः सागरश्च प्रचुक्षुभे ॥ (१६।२)

स गृहीत्वा महावीर्यः शूलं तद् रावणो महत् । (१७।१)

विनद्य सुमहानादं रामं परुषम् अब्रवीत् ॥ (१७।२)

शूलो ऽयं वज्रसारस्ते राम रोषान्मयोद्यतः । (१८।१)

तव भ्रातृसहायस्य सद्यः प्राणान् हरिष्यति ॥ (१८।२)

रक्षसाम् अद्य शूराणां निहतानां चमूमुखे । (१९।१)

त्वां निहत्य रणश्लाघिन् करोमि तरसा समम् ॥ (१९।२)

तिष्ठेदानीं निहन्मि त्वाम् एष शूलेन राघव । (२०।१)

एवम् उक्त्वा स चिक्षेप तच्छूलं राक्षसाधिपः ॥ (२०।२)

आपतन्तं शरौघेण वारयामास राघवः । (२१।१)

उत्पतन्तं युगान्ताग्निं जलौघैर् इव वासवः ॥ (२१।२)

निर्ददाह स तान् बाणान् रामकार्मुकनिःसृतान् । (२२।१)

रावणस्य महाशूलः पतंगान् इव पावकः ॥ (२२।२)

तान् दृष्ट्वा भस्मसाद्भूताञ्शूलसंस्पर्शचूर्णितान् । (२३।१)

सायकान् अन्तरिक्षस्थान् राघवः क्रोधम् आहरत् ॥ (२३।२)

स तां मातलिनानीतां शक्तिं वासवनिर्मिताम् । (२४।१)

जग्राह परमक्रुद्धो राघवो रघुनन्दनः ॥ (२४।२)

सा तोलिता बलवता शक्तिर् घण्टाकृतस्वना । (२५।१)

नभः प्रज्वालयामास युगान्तोल्केन सप्रभा ॥ (२५।२)

सा क्षिप्ता राक्षसेन्द्रस्य तस्मिञ् शूले पपात ह । (२६।१)

भिन्नः शक्त्या महाञ्शूलो निपपात गतद्युतिः ॥ (२६।२)

निर्बिभेद ततो बाणैर् हयान् अस्य महाजवान् । (२७।१)

रामस्तीक्ष्णैर् महावेगैर् वज्रकल्पैः शितैः शरैः ॥ (२७।२)

निर्बिभेदोरसि तदा रावणं निशितैः शरैः । (२८।१)

राघवः परमायत्तो ललाटे पत्रिभिस्त्रिभिः ॥ (२८।२)

स शरैर् भिन्नसर्वाङ्गो गात्रप्रस्रुतशोणितः । (२९।१)

राक्षसेन्द्रः समूहस्थः फुल्लाशोक इवाबभौ ॥ (२९।२)

स रामबाणैर् अतिविद्धगात्रो निशाचरेन्द्रः क्षतजार्द्रगात्रः । (३०।१)

जगाम खेदं च समाजमध्ये क्रोधं च चक्रे सुभृशं तदानीम् ॥ (३०।२)