एवम् उक्त्वा मुनिश्रेष्ठम् अरुदं दुःखितो भृशम् । (१।१)

अथ ध्यात्वा मुहूर्तं तु भगवान् इदम् अब्रवीत् ॥ (१।२)

पक्षौ च ते प्रपक्षौ च पुनर् अन्यौ भविष्यतः । (२।१)

चक्षुषी चैव प्राणाश्च विक्रमश्च बलं च ते ॥ (२।२)

पुराणे सुमहत् कार्यं भविष्यं हि मया श्रुतम् । (३।१)

दृष्टं मे तपसा चैव श्रुत्वा च विदितं मम ॥ (३।२)

राजा दशरथो नाम कश्चिद् इक्ष्वाकुनन्दनः । (४।१)

तस्य पुत्रो महातेजा रामो नाम भविष्यति ॥ (४।२)

अरण्यं च सह भ्रात्रा लक्ष्मणेन गमिष्यति । (५।१)

तस्मिन्न् अर्थे नियुक्तः सन् पित्रा सत्यपराक्रमः ॥ (५।२)

नैरृतो रावणो नाम तस्या भार्यां हरिष्यति । (६।१)

राक्षसेन्द्रो जनस्थानाद् अवध्यः सुरदानवैः ॥ (६।२)

सा च कामैः प्रलोभ्यन्ती भक्ष्यैर् भोज्यैश्च मैथिली । (७।१)

न भोक्ष्यति महाभागा दुःखमग्ना यशस्विनी ॥ (७।२)

परमान्नं तु वैदेह्या ज्ञात्वा दास्यति वासवः । (८।१)

यद् अन्नम् अमृतप्रख्यं सुराणाम् अपि दुर्लभम् ॥ (८।२)

तद् अन्नं मैथिली प्राप्य विज्ञायेन्द्राद् इदं त्विति । (९।१)

अग्रम् उद्धृत्य रामाय भूतले निर्वपिष्यति ॥ (९।२)

यदि जीवति मे भर्ता लक्ष्मणेन सह प्रभुः । (१०।१)

देवत्वं गतयोर् वापि तयोर् अन्नम् इदं त्विति ॥ (१०।२)

एष्यन्त्यन्वेषकास्तस्या रामदूताः प्लवंगमाः । (११।१)

आख्येया राममहिषी त्वया तेभ्यो विहंगम ॥ (११।२)

सर्वथा तु न गन्तव्यम् ईदृशः क्व गमिष्यसि । (१२।१)

देशकालौ प्रतीक्षस्व पक्षौ त्वं प्रतिपत्स्यसे ॥ (१२।२)

उत्सहेयम् अहं कर्तुम् अद्यैव त्वां सपक्षकम् । (१३।१)

इहस्थस्त्वं तु लोकानां हितं कार्यं करिष्यसि ॥ (१३।२)

त्वयापि खलु तत् कार्यं तयोश्च नृपपुत्रयोः । (१४।१)

ब्राह्मणानां सुराणां च मुनीनां वासवस्य च ॥ (१४।२)

इच्छाम्यहम् अपि द्रष्टुं भ्रातारौ रामलक्ष्मणौ । (१५।१)

नेच्छे चिरं धारयितुं प्राणांस्त्यक्ष्ये कलेवरम् ॥ (१५।२)