श्रुत्वा हनुमतो वाक्यं यथावद् अभिभाषितम् । (१।१)

रामः प्रीतिसमायुक्तो वाक्यम् उत्तरम् अब्रवीत् ॥ (१।२)

कृतं हनुमता कार्यं सुमहद् भुवि दुष्करम् । (२।१)

मनसापि यद् अन्येन न शक्यं धरणीतले ॥ (२।२)

न हि तं परिपश्यामि यस्तरेत महार्णवम् । (३।१)

अन्यत्र गरुडाद् वायोर् अन्यत्र च हनूमतः ॥ (३।२)

देवदानवयक्षाणां गन्धर्वोरगरक्षसाम् । (४।१)

अप्रधृष्यां पुरीं लङ्कां रावणेन सुरक्षिताम् ॥ (४।२)

प्रविष्टः सत्त्वम् आश्रित्य जीवन् को नाम निष्क्रमेत् । (५।१)

को विशेत् सुदुराधर्षां राक्षसैश्च सुरक्षिताम् । (५।२)

यो वीर्यबलसम्पन्नो न समः स्याद्धनूमतः ॥ (५।३)

भृत्यकार्यं हनुमता सुग्रीवस्य कृतं महत् । (६।१)

एवं विधाय स्वबलं सदृशं विक्रमस्य च ॥ (६।२)

यो हि भृत्यो नियुक्तः सन् भर्त्रा कर्मणि दुष्करे । (७।१)

कुर्यात् तदनुरागेण तम् आहुः पुरुषोत्तमम् ॥ (७।२)

नियुक्तो नृपतेः कार्यं न कुर्याद् यः समाहितः । (८।१)

भृत्यो युक्तः समर्थश्च तम् आहुः पुरुषाधमम् ॥ (८।२)

तन्नियोगे नियुक्तेन कृतं कृत्यं हनूमता । (९।१)

न चात्मा लघुतां नीतः सुग्रीवश्चापि तोषितः ॥ (९।२)

अहं च रघुवंशश्च लक्ष्मणश्च महाबलः । (१०।१)

वैदेह्या दर्शनेनाद्य धर्मतः परिरक्षिताः ॥ (१०।२)

इदं तु मम दीनस्य मनो भूयः प्रकर्षति । (११।१)

यद् इहास्य प्रियाख्यातुर् न कुर्मि सदृशं प्रियम् ॥ (११।२)

एष सर्वस्वभूतस्तु परिष्वङ्गो हनूमतः । (१२।१)

मया कालम् इमं प्राप्य दत्तस्तस्य महात्मनः ॥ (१२।२)

सर्वथा सुकृतं तावत् सीतायाः परिमार्गणम् । (१३।१)

सागरं तु समासाद्य पुनर् नष्टं मनो मम ॥ (१३।२)

कथं नाम समुद्रस्य दुष्पारस्य महाम्भसः । (१४।१)

हरयो दक्षिणं पारं गमिष्यन्ति समाहिताः ॥ (१४।२)

यद्यप्येष तु वृत्तान्तो वैदेह्या गदितो मम । (१५।१)

समुद्रपारगमने हरीणां किम् इवोत्तरम् ॥ (१५।२)

इत्युक्त्वा शोकसंभ्रान्तो रामः शत्रुनिबर्हणः । (१६।१)

हनूमन्तं महाबाहुस्ततो ध्यानम् उपागमत् ॥ (१६।२)