तौ तु तत्र स्थितौ दृष्ट्वा भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ । (१।१)

बाहुपाशपरिक्षिप्तौ कबन्धो वाक्यम् अब्रवीत् ॥ (१।२)

तिष्ठतः किं नु मां दृष्ट्वा क्षुधार्तं क्षत्रियर्षभौ । (२।१)

आहारार्थं तु संदिष्टौ दैवेन गतचेतसौ ॥ (२।२)

तच् छ्रुत्वा लक्ष्मणो वाक्यं प्राप्तकालं हितं तदा । (३।१)

उवाचार्तिसमापन्नो विक्रमे कृतनिश्चयः ॥ (३।२)

त्वां च मां च पुरा तूर्णम् आदत्ते राक्षसाधमः । (४।१)

तस्माद् असिभ्याम् अस्याशु बाहू छिन्दावहै गुरू ॥ (४।२)

ततस् तौ देशकालज्ञौ खड्गाभ्याम् एव राघवौ । (५।१)

अछिन्दतां सुसंहृष्टौ बाहू तस्यांसदेशयोः ॥ (५।२)

दक्षिणो दक्षिणं बाहुम् असक्तम् असिना ततः । (६।१)

चिछेद रामो वेगेन सव्यं वीरस् तु लक्ष्मणः ॥ (६।२)

स पपात महाबाहुश् छिन्नबाहुर् महास्वनः । (७।१)

खं च गां च दिशश् चैव नादयञ् जलदो यथा ॥ (७।२)

स निकृत्तौ भुजौ दृष्ट्वा शोणितौघपरिप्लुतः । (८।१)

दीनः पप्रच्छ तौ वीरौ कौ युवाम् इति दानवः ॥ (८।२)

इति तस्य ब्रुवाणस्य लक्ष्मणः शुभलक्षणः । (९।१)

शशंस तस्य काकुत्स्थं कबन्धस्य महाबलः ॥ (९।२)

अयम् इक्ष्वाकुदायादो रामो नाम जनैः श्रुतः । (१०।१)

अस्यैवावरजं विद्धि भ्रातरं मां च लक्ष्मणम् ॥ (१०।२)

अस्य देवप्रभावस्य वसतो विजने वने । (११।१)

रक्षसापहृता भार्या याम् इच्छन्ताव् इहागतौ ॥ (११।२)

त्वं तु को वा किमर्थं वा कबन्ध सदृशो वने । (१२।१)

आस्येनोरसि दीप्तेन भग्नजङ्घो विचेष्टसे ॥ (१२।२)

एवम् उक्तः कबन्धस् तु लक्ष्मणेनोत्तरं वचः । (१३।१)

उवाच परमप्रीतस् तद् इन्द्रवचनं स्मरन् ॥ (१३।२)

स्वागतं वां नरव्याघ्रौ दिष्ट्या पश्यामि चाप्य् अहम् । (१४।१)

दिष्ट्या चेमौ निकृत्तौ मे युवाभ्यां बाहुबन्धनौ ॥ (१४।२)

विरूपं यच् च मे रूपं प्राप्तं ह्य् अविनयाद् यथा । (१५।१)

तन् मे शृणु नरव्याघ्र तत्त्वतः शंसतस् तव ॥ (१५।२)