तथोक्ते तान् ऋषीन् रामः प्रत्युवाच कृताञ्जलिः । (१।१)

किमाहारः किमाचारो लवणः क्व च वर्तते ॥ (१।२)

राघवस्य वचः श्रुत्वा ऋषयः सर्व एव ते । (२।१)

ततो निवेदयामासुर् लवणो ववृधे यथा ॥ (२।२)

आहारः सर्वसत्त्वानि विशेषेण च तापसाः । (३।१)

आचारो रौद्रता नित्यं वासो मधुवने सदा ॥ (३।२)

हत्वा दशसहस्राणि सिंहव्याघ्रमृगद्विपान् । (४।१)

मानुषांश्चैव कुरुते नित्यम् आहारम् आह्निकम् ॥ (४।२)

ततो ऽपराणि सत्त्वानि खादते स महाबलः । (५।१)

संहारे समनुप्राप्ते व्यादितास्य इवान्तकः ॥ (५।२)

तच्छ्रुत्वा राघवो वाक्यम् उवाच स महामुनीन् । (६।१)

घातयिष्यामि तद् रक्षो व्यपगच्छतु वो भयम् ॥ (६।२)

तथा तेषां प्रतिज्ञाय मुनीनाम् उग्रतेजसाम् । (७।१)

स भ्रातॄन् सहितान् सर्वान् उवाच रघुनन्दनः ॥ (७।२)

को हन्ता लवणं वीराः कस्यांशः स विधीयताम् । (८।१)

भरतस्य महाबाहोः शत्रुघ्नस्याथवा पुनः ॥ (८।२)

राघवेणैवम् उक्तस्तु भरतो वाक्यम् अब्रवीत् । (९।१)

अहम् एनं वधिष्यामि ममांशः स विधीयताम् ॥ (९।२)

भरतस्य वचः श्रुत्वा शौर्यवीर्यसमन्वितम् । (१०।१)

लक्ष्मणावरजस्तस्थौ हित्वा सौवर्णम् आसनम् ॥ (१०।२)

शत्रुघ्नस्त्वब्रवीद् वाक्यं प्रणिपत्य नराधिपम् । (११।१)

कृतकर्मा महाबाहुर् मध्यमो रघुनन्दनः ॥ (११।२)

आर्येण हि पुरा शून्या अयोध्या रक्षिता पुरी । (१२।१)

संतापं हृदये कृत्वा आर्यस्यागमनं प्रति ॥ (१२।२)

दुःखानि च बहूनीह अनुभूतानि पार्थिव । (१३।१)

शयानो दुःखशय्यासु नन्दिग्रामे महात्मना ॥ (१३।२)

फलमूलाशनो भूत्वा जटाचीरधरस्तथा । (१४।१)

अनुभूयेदृशं दुःखम् एष राघवनन्दनः । (१४।२)

प्रेष्ये मयि स्थिते राजन्न भूयः क्लेशम् आप्नुयात् ॥ (१४।३)

तथा ब्रुवति शत्रुघ्ने राघवः पुनर् अब्रवीत् । (१५।१)

एवं भवतु काकुत्स्थ क्रियतां मम शासनम् ॥ (१५।२)

राज्ये त्वाम् अभिषेक्ष्यामि मधोस्तु नगरे शुभे । (१६।१)

निवेशय महाबाहो भरतं यद्यवेक्षसे ॥ (१६।२)

शूरस्त्वं कृतविद्यश्च समर्थः संनिवेशने । (१७।१)

नगरं मधुना जुष्टं तथा जनपदाञ्शुभान् ॥ (१७।२)

यो हि वंशं समुत्पाट्य पार्थिवस्य पुनः क्षये । (१८।१)

न विधत्ते नृपं तत्र नरकं स निगच्छति ॥ (१८।२)

स त्वं हत्वा मधुसुतं लवणं पापनिश्चयम् । (१९।१)

राज्यं प्रशाधि धर्मेण वाक्यं मे यद्यवेक्षसे ॥ (१९।२)

उत्तरं च न वक्तव्यं शूर वाक्यान्तरे मम । (२०।१)

बालेन पूर्वजस्याज्ञा कर्तव्या नात्र संशयः ॥ (२०।२)

अभिषेकं च काकुत्स्थ प्रतीच्छस्व मयोद्यतम् । (२१।१)

वसिष्ठप्रमुखैर् विप्रैर् विधिमन्त्रपुरस्कृतम् ॥ (२१।२)