ततो निकुम्भो रभसः सूर्यशत्रुर् महाबलः । (१।१)

सुप्तघ्नो यज्ञकोपश्च महापार्श्वो महोदरः ॥ (१।२)

अग्निकेतुश्च दुर्धर्षो रश्मिकेतुश्च राक्षसः । (२।१)

इन्द्रजिच्च महातेजा बलवान् रावणात्मजः ॥ (२।२)

प्रहस्तो ऽथ विरूपाक्षो वज्रदंष्ट्रो महाबलः । (३।१)

धूम्राक्षश्चातिकायश्च दुर्मुखश्चैव राक्षसः ॥ (३।२)

परिघान् पट्टसान् प्रासाञ् शक्तिशूलपरश्वधान् । (४।१)

चापानि च सबाणानि खड्गांश्च विपुलाञ् शितान् ॥ (४।२)

प्रगृह्य परमक्रुद्धाः समुत्पत्य च राक्षसाः । (५।१)

अब्रुवन् रावणं सर्वे प्रदीप्ता इव तेजसा ॥ (५।२)

अद्य रामं वधिष्यामः सुग्रीवं च सलक्ष्मणम् । (६।१)

कृपणं च हनूमन्तं लङ्का येन प्रधर्षिता ॥ (६।२)

तान् गृहीतायुधान् सर्वान् वारयित्वा विभीषणः । (७।१)

अब्रवीत् प्राञ्जलिर् वाक्यं पुनः प्रत्युपवेश्य तान् ॥ (७।२)

अप्युपायैस्त्रिभिस्तात यो ऽर्थः प्राप्तुं न शक्यते । (८।१)

तस्य विक्रमकालांस्तान् युक्तान् आहुर् मनीषिणः ॥ (८।२)

प्रमत्तेष्वभियुक्तेषु दैवेन प्रहतेषु च । (९।१)

विक्रमास्तात सिध्यन्ति परीक्ष्य विधिना कृताः ॥ (९।२)

अप्रमत्तं कथं तं तु विजिगीषुं बले स्थितम् । (१०।१)

जितरोषं दुराधर्षं प्रधर्षयितुम् इच्छथ ॥ (१०।२)

समुद्रं लङ्घयित्वा तु घोरं नदनदीपतिम् । (११।१)

कृतं हनुमता कर्म दुष्करं तर्कयेत कः ॥ (११।२)

बलान्यपरिमेयानि वीर्याणि च निशाचराः । (१२।१)

परेषां सहसावज्ञा न कर्तव्या कथंचन ॥ (१२।२)

किं च राक्षसराजस्य रामेणापकृतं पुरा । (१३।१)

आजहार जनस्थानाद् यस्य भार्यां यशस्विनः ॥ (१३।२)

खरो यद्यतिवृत्तस्तु रामेण निहतो रणे । (१४।१)

अवश्यं प्राणिनां प्राणा रक्षितव्या यथा बलम् ॥ (१४।२)

एतन्निमित्तं वैदेही भयं नः सुमहद् भवेत् । (१५।१)

आहृता सा परित्याज्या कलहार्थे कृते न किम् ॥ (१५।२)

न नः क्षमं वीर्यवता तेन धर्मानुवर्तिना । (१६।१)

वैरं निरर्थकं कर्तुं दीयताम् अस्य मैथिली ॥ (१६।२)

यावन्न सगजां साश्वां बहुरत्नसमाकुलाम् । (१७।१)

पुरीं दारयते बाणैर् दीयताम् अस्य मैथिली ॥ (१७।२)

यावत् सुघोरा महती दुर्धर्षा हरिवाहिनी । (१८।१)

नावस्कन्दति नो लङ्कां तावत् सीता प्रदीयताम् ॥ (१८।२)

विनश्येद्धि पुरी लङ्का शूराः सर्वे च राक्षसाः । (१९।१)

रामस्य दयिता पत्नी न स्वयं यदि दीयते ॥ (१९।२)

प्रसादये त्वां बन्धुत्वात् कुरुष्व वचनं मम । (२०।१)

हितं पथ्यं त्वहं ब्रूमि दीयताम् अस्य मैथिली ॥ (२०।२)

पुरा शरत्सूर्यमरीचिसंनिभान् नवाग्रपुङ्खान् सुदृढान् नृपात्मजः । (२१।१)

सृजत्यमोघान् विशिखान् वधाय ते प्रदीयतां दाशरथाय मैथिली ॥ (२१।२)

त्यजस्व कोपं सुखधर्मनाशनं भजस्व धर्मं रतिकीर्तिवर्धनम् । (२२।१)

प्रसीद जीवेम सपुत्रबान्धवाः प्रदीयतां दाशरथाय मैथिली ॥ (२२।२)