नारदस्य तु तद् वाक्यं श्रुत्वामृतमयं यथा । (१।१)

प्रहर्षम् अतुलं लेभे लक्ष्मणं चेदम् अब्रवीत् ॥ (१।२)

गच्छ सौम्य द्विजश्रेष्ठं समाश्वासय लक्ष्मण । (२।१)

बालस्य च शरीरं तत् तैलद्रोण्यां निधापय ॥ (२।२)

गन्धैश्च परमोदारैस्तैलैश्च सुसुगन्धिभिः । (३।१)

यथा न क्षीयते बालस्तथा सौम्य विधीयताम् ॥ (३।२)

यथा शरीरे बालस्य गुप्तस्याक्लिष्टकर्मणः । (४।१)

विपत्तिः परिभेदो वा भवेन्न च तथा कुरु ॥ (४।२)

तथा संदिश्य काकुत्स्थो लक्ष्मणं शुभलक्षणम् । (५।१)

मनसा पुष्पकं दध्यावागच्छेति महायशाः ॥ (५।२)

इङ्गितं स तु विज्ञाय पुष्पको हेमभूषितः । (६।१)

आजगाम मुहूर्तेन समीपं राघवस्य वै ॥ (६।२)

सो ऽब्रवीत् प्रणतो भूत्वा अयम् अस्मि नराधिप । (७।१)

वश्यस्तव महाबाहो किंकरः समुपस्थितः ॥ (७।२)

भाषितं रुचिरं श्रुत्वा पुष्पकस्य नराधिपः । (८।१)

अभिवाद्य महर्षींस्तान् विमानं सो ऽध्यरोहत ॥ (८।२)

धनुर् गृहीत्वा तूणीं च खड्गं च रुचिरप्रभम् । (९।१)

निक्षिप्य नगरे वीरौ सौमित्रिभरतावुभौ ॥ (९।२)

प्रायात् प्रतीचीं स मरून् विचिन्वंश्च समन्ततः । (१०।१)

उत्तराम् अगमच्छ्रीमान् दिशं हिमवदावृताम् ॥ (१०।२)

अपश्यमानस्तत्रापि स्वल्पम् अप्यथ दुष्कृतम् । (११।१)

पूर्वाम् अपि दिशं सर्वाम् अथापश्यन्नराधिपः ॥ (११।२)

दक्षिणां दिशम् आक्रामत् ततो राजर्षिनन्दनः । (१२।१)

शैवलस्योत्तरे पार्श्वे ददर्श सुमहत् सरः ॥ (१२।२)

तस्मिन् सरसि तप्यन्तं तापसं सुमहत् तपः । (१३।१)

ददर्श राघवः श्रीमांल्लम्बमानम् अधोमुखम् ॥ (१३।२)

अथैनं समुपागम्य तप्यन्तं तप उत्तमम् । (१४।१)

उवाच राघवो वाक्यं धन्यस्त्वम् असि सुव्रत ॥ (१४।२)

कस्यां योन्यां तपोवृद्ध वर्तसे दृढविक्रम । (१५।१)

कौतूहलात् त्वां पृच्छामि रामो दाशरथिर् ह्यहम् ॥ (१५।२)

मनीषितस्ते को न्वर्थः स्वर्गलाभो वराश्रयः । (१६।१)

यम् आश्रित्य तपस्तप्तं श्रोतुम् इच्छामि तापस ॥ (१६।२)

ब्राह्मणो वासि भद्रं ते क्षत्रियो वासि दुर्जयः । (१७।१)

वैश्यो वा यदि वा शूद्रः सत्यम् एतद् ब्रवीहि मे ॥ (१७।२)