तम् उक्तवन्तं वैदेहं विश्वामित्रो महामुनिः । (१।१)

उवाच वचनं वीरं वसिष्ठसहितो नृपम् ॥ (१।२)

अचिन्त्यान्य् अप्रमेयानि कुलानि नरपुंगव । (२।१)

इक्ष्वाकूणां विदेहानां नैषां तुल्यो ऽस्ति कश्चन ॥ (२।२)

सदृशो धर्मसम्बन्धः सदृशो रूपसम्पदा । (३।१)

रामलक्ष्मणयो राजन् सीता चोर्मिलया सह ॥ (३।२)

वक्तव्यं न नरश्रेष्ठ श्रूयतां वचनं मम ॥ (४।१)

भ्राता यवीयान् धर्मज्ञ एष राजा कुशध्वजः । (५।१)

अस्य धर्मात्मनो राजन् रूपेणाप्रतिमं भुवि । (५।२)

सुताद्वयं नरश्रेष्ठ पत्न्यर्थं वरयामहे ॥ (५।३)

भरतस्य कुमारस्य शत्रुघ्नस्य च धीमतः । (६।१)

वरयेम सुते राजंस् तयोर् अर्थे महात्मनोः ॥ (६।२)

पुत्रा दशरथस्येमे रूपयौवनशालिनः । (७।१)

लोकपालोपमाः सर्वे देवतुल्यपराक्रमाः ॥ (७।२)

उभयोर् अपि राजेन्द्र सम्बन्धेनानुबध्यताम् । (८।१)

इक्ष्वाकुकुलम् अव्यग्रं भवतः पुण्यकर्मणः ॥ (८।२)

विश्वामित्रवचः श्रुत्वा वसिष्ठस्य मते तदा । (९।१)

जनकः प्राञ्जलिर् वाक्यम् उवाच मुनिपुंगवौ ॥ (९।२)

सदृशं कुलसम्बन्धं यद् आज्ञापयथः स्वयम् । (१०।१)

एवं भवतु भद्रं वः कुशध्वजसुते इमे । (१०।२)

पत्न्यौ भजेतां सहितौ शत्रुघ्नभरताव् उभौ ॥ (१०।३)

एकाह्ना राजपुत्रीणां चतसृणां महामुने । (११।१)

पाणीन् गृह्णन्तु चत्वारो राजपुत्रा महाबलाः ॥ (११।२)

उत्तरे दिवसे ब्रह्मन् फल्गुनीभ्यां मनीषिणः । (१२।१)

वैवाहिकं प्रशंसन्ति भगो यत्र प्रजापतिः ॥ (१२।२)

एवम् उक्त्वा वचः सौम्यं प्रत्युत्थाय कृताञ्जलिः । (१३।१)

उभौ मुनिवरौ राजा जनको वाक्यम् अब्रवीत् ॥ (१३।२)

परो धर्मः कृतो मह्यं शिष्यो ऽस्मि भवतोः सदा । (१४।१)

इमान्य् आसनमुख्यानि आसातां मुनिपुंगवौ ॥ (१४।२)

यथा दशरथस्येयं तथायोध्या पुरी मम । (१५।१)

प्रभुत्वे नासीत् संदेहो यथार्हं कर्तुम् अर्हथः ॥ (१५।२)

तथा ब्रुवति वैदेहे जनके रघुनन्दनः । (१६।१)

राजा दशरथो हृष्टः प्रत्युवाच महीपतिम् ॥ (१६।२)

युवाम् असंख्येयगुणौ भ्रातरौ मिथिलेश्वरौ । (१७।१)

ऋषयो राजसंघाश् च भवद्भ्याम् अभिपूजिताः ॥ (१७।२)

स्वस्ति प्राप्नुहि भद्रं ते गमिष्यामि स्वम् आलयम् । (१८।१)

श्राद्धकर्माणि सर्वाणि विधास्य इति चाब्रवीत् ॥ (१८।२)

तम् आपृष्ट्वा नरपतिं राजा दशरथस् तदा । (१९।१)

मुनीन्द्रौ तौ पुरस्कृत्य जगामाशु महायशाः ॥ (१९।२)

स गत्वा निलयं राजा श्राद्धं कृत्वा विधानतः । (२०।१)

प्रभाते काल्यम् उत्थाय चक्रे गोदानम् उत्तमम् ॥ (२०।२)

गवां शतसहस्राणि ब्राह्मणेभ्यो नराधिपः । (२१।१)

एकैकशो ददौ राजा पुत्रान् उद्दिश्य धर्मतः ॥ (२१।२)

सुवर्णशृङ्गाः सम्पन्नाः सवत्साः कांस्यदोहनाः । (२२।१)

गवां शतसहस्राणि चत्वारि पुरुषर्षभः ॥ (२२।२)

वित्तम् अन्यच् च सुबहु द्विजेभ्यो रघुनन्दनः । (२३।१)

ददौ गोदानम् उद्दिश्य पुत्राणां पुत्रवत्सलः ॥ (२३।२)

स सुतैः कृतगोदानैर् वृतश् च नृपतिस् तदा । (२४।१)

लोकपालैर् इवाभाति वृतः सौम्यः प्रजापतिः ॥ (२४।२)