मम त्व् अश्वा निवृत्तस्य न प्रावर्तन्त वर्त्मनि । (१।१)

उष्णम् अश्रु विमुञ्चन्तो रामे सम्प्रस्थिते वनम् ॥ (१।२)

उभाभ्यां राजपुत्राभ्याम् अथ कृत्वाहम् अञ्जलिम् । (२।१)

प्रस्थितो रथम् आस्थाय तद् दुःखम् अपि धारयन् ॥ (२।२)

गुहेन सार्धं तत्रैव स्थितो ऽस्मि दिवसान् बहून् । (३।१)

आशया यदि मां रामः पुनः शब्दापयेद् इति ॥ (३।२)

विषये ते महाराज रामव्यसनकर्शिताः । (४।१)

अपि वृक्षाः परिम्लानः सपुष्पाङ्कुरकोरकाः ॥ (४।२)

न च सर्पन्ति सत्त्वानि व्याला न प्रसरन्ति च । (५।१)

रामशोकाभिभूतं तन् निष्कूजम् अभवद् वनम् ॥ (५।२)

लीनपुष्करपत्त्राश् च नरेन्द्र कलुषोदकाः । (६।१)

संतप्तपद्माः पद्मिन्यो लीनमीनविहंगमाः ॥ (६।२)

जलजानि च पुष्पाणि माल्यानि स्थलजानि च । (७।१)

नाद्य भान्त्य् अल्पगन्धीनि फलानि च यथा पुरम् ॥ (७।२)

प्रविशन्तम् अयोध्यां मां न कश्चिद् अभिनन्दति । (८।१)

नरा रामम् अपश्यन्तो निःश्वसन्ति मुहुर् मुहुः ॥ (८।२)

हर्म्यैर् विमानैः प्रासादैर् अवेक्ष्य रथम् आगतम् । (९।१)

हाहाकारकृता नार्यो रामादर्शनकर्शिताः ॥ (९।२)

आयतैर् विमलैर् नेत्रैर् अश्रुवेगपरिप्लुतैः । (१०।१)

अन्योन्यम् अभिवीक्षन्ते व्यक्तम् आर्ततराः स्त्रियः ॥ (१०।२)

नामित्राणां न मित्राणाम् उदासीनजनस्य च । (११।१)

अहम् आर्ततया कंचिद् विशेषं नोपलक्षये ॥ (११।२)

अप्रहृष्टमनुष्या च दीननागतुरंगमा । (१२।१)

आर्तस्वरपरिम्लाना विनिःश्वसितनिःस्वना ॥ (१२।२)

निरानन्दा महाराज रामप्रव्राजनातुरा । (१३।१)

कौसल्या पुत्रहीनेव अयोध्या प्रतिभाति मा ॥ (१३।२)

सूतस्य वचनं श्रुत्वा वाचा परमदीनया । (१४।१)

बाष्पोपहतया राजा तं सूतम् इदम् अब्रवीत् ॥ (१४।२)

कैकेय्या विनियुक्तेन पापाभिजनभावया । (१५।१)

मया न मन्त्रकुशलैर् वृद्धैः सह समर्थितम् ॥ (१५।२)

न सुहृद्भिर् न चामात्यैर् मन्त्रयित्वा न नैगमैः । (१६।१)

मयायम् अर्थः सम्मोहात् स्त्रीहेतोः सहसा कृतः ॥ (१६।२)

भवितव्यतया नूनम् इदं वा व्यसनं महत् । (१७।१)

कुलस्यास्य विनाशाय प्राप्तं सूत यदृच्छया ॥ (१७।२)

सूत यद्य् अस्ति ते किंचिन् मयापि सुकृतं कृतम् । (१८।१)

त्वं प्रापयाशु मां रामं प्राणाः संत्वरयन्ति माम् ॥ (१८।२)

यद् यद् यापि ममैवाज्ञा निवर्तयतु राघवम् । (१९।१)

न शक्ष्यामि विना रामं मुहूर्तम् अपि जीवितुम् ॥ (१९।२)

अथ वापि महाबाहुर् गतो दूरं भविष्यति । (२०।१)

माम् एव रथम् आरोप्य शीघ्रं रामाय दर्शय ॥ (२०।२)

वृत्तदंष्ट्रो महेष्वासः क्वासौ लक्ष्मणपूर्वजः । (२१।१)

यदि जीवामि साध्व् एनं पश्येयं सह सीतया ॥ (२१।२)

लोहिताक्षं महाबाहुम् आमुक्तमणिकुण्डलम् । (२२।१)

रामं यदि न पश्यामि गमिष्यामि यमक्षयम् ॥ (२२।२)

अतो नु किं दुःखतरं यो ऽहम् इक्ष्वाकुनन्दनम् । (२३।१)

इमाम् अवस्थाम् आपन्नो नेह पश्यामि राघवम् ॥ (२३।२)

हा राम रामानुज हा हा वैदेहि तपस्विनि । (२४।१)

न मां जानीत दुःखेन म्रियमाणम् अनाथवत् । (२४।२)

दुस्तरो जीवता देवि मयायं शोकसागरः ॥ (२४।३)

अशोभनं यो ऽहम् इहाद्य राघवं दिदृक्षमाणो न लभे सलक्ष्मणम् । (२५।१)

इतीव राजा विलपन् महायशाः पपात तूर्णं शयने स मूर्छितः ॥ (२५।२)

इति विलपति पार्थिवे प्रनष्टे करुणतरं द्विगुणं च रामहेतोः । (२६।१)

वचनम् अनुनिशम्य तस्य देवी भयम् अगमत् पुनर् एव राममाता ॥ (२६।२)