तम् अप्रतिमतेजोभ्यां भ्रातृभ्यां रोमहर्षणम् । (१।१)

विस्मिताः संगमं प्रेक्ष्य समवेता महर्षयः ॥ (१।२)

अन्तर्हितास् त्व् ऋषिगणाः सिद्धाश् च परमर्षयः । (२।१)

तौ भ्रातरौ महात्मानौ काकुत्स्थौ प्रशशंसिरे ॥ (२।२)

स धन्यो यस्य पुत्रौ द्वौ धर्मज्ञौ धर्मविक्रमौ । (३।१)

श्रुत्वा वयं हि सम्भाषाम् उभयोः स्पृहयामहे ॥ (३।२)

ततस् त्व् ऋषिगणाः क्षिप्रं दशग्रीववधैषिणः । (४।१)

भरतं राजशार्दूलम् इत्य् ऊचुः संगता वचः ॥ (४।२)

कुले जात महाप्राज्ञ महावृत्त महायशः । (५।१)

ग्राह्यं रामस्य वाक्यं ते पितरं यद्य् अवेक्षसे ॥ (५।२)

सदानृणम् इमं रामं वयम् इच्छामहे पितुः । (६।१)

अनृणत्वाच्च कैकेय्याः स्वर्गं दशरथो गतः ॥ (६।२)

एतावद् उक्त्वा वचनं गन्धर्वाः समहर्षयः । (७।१)

राजर्षयश् चैव तथा सर्वे स्वां स्वां गतिं गताः ॥ (७।२)

ह्लादितस् तेन वाक्येन शुभेन शुभदर्शनः । (८।१)

रामः संहृष्टवदनस् तान् ऋषीन् अभ्यपूजयत् ॥ (८।२)

स्रस्तगात्रस् तु भरतः स वाचा सज्जमानया । (९।१)

कृताञ्जलिर् इदं वाक्यं राघवं पुनर् अब्रवीत् ॥ (९।२)

राजधर्मम् अनुप्रेक्ष्य कुलधर्मानुसंततिम् । (१०।१)

कर्तुम् अर्हसि काकुत्स्थ मम मातुश् च याचनाम् ॥ (१०।२)

रक्षितुं सुमहद् राज्यम् अहम् एकस् तु नोत्सहे । (११।१)

पौरजानपदांश् चापि रक्तान् रञ्जयितुं तथा ॥ (११।२)

ज्ञातयश् च हि योधाश् च मित्राणि सुहृदश् च नः । (१२।१)

त्वाम् एव प्रतिकाङ्क्षन्ते पर्जन्यम् इव कर्षकाः ॥ (१२।२)

इदं राज्यं महाप्राज्ञ स्थापय प्रतिपद्य हि । (१३।१)

शक्तिमान् असि काकुत्स्थ लोकस्य परिपालने ॥ (१३।२)

इत्य् उक्त्वा न्यपतद् भ्रातुः पादयोर् भरतस् तदा । (१४।१)

भृशं सम्प्रार्थयामास रामम् एवं प्रियंवदः ॥ (१४।२)

तम् अङ्के भ्रातरं कृत्वा रामो वचनम् अब्रवीत् । (१५।१)

श्यामं नलिनपत्त्राक्षं मत्तहंसस्वरं स्वयम् ॥ (१५।२)

आगता त्वाम् इयं बुद्धिः स्वजा वैनयिकी च या । (१६।१)

भृशम् उत्सहसे तात रक्षितुं पृथिवीम् अपि ॥ (१६।२)

अमात्यैश् च सुहृद्भिश् च बुद्धिमद्भिश् च मन्त्रिभिः । (१७।१)

सर्वकार्याणि संमन्त्र्य सुमहान्त्यपि कारय ॥ (१७।२)

लक्ष्मीश् चन्द्राद् अपेयाद् वा हिमवान् वा हिमं त्यजेत् । (१८।१)

अतीयात् सागरो वेलां न प्रतिज्ञाम् अहं पितुः ॥ (१८।२)

कामाद् वा तात लोभाद् वा मात्रा तुभ्यम् इदं कृतम् । (१९।१)

न तन् मनसि कर्तव्यं वर्तितव्यं च मातृवत् ॥ (१९।२)

एवं ब्रुवाणं भरतः कौसल्यासुतम् अब्रवीत् । (२०।१)

तेजसादित्यसंकाशं प्रतिपच्चन्द्रदर्शनम् ॥ (२०।२)

अधिरोहार्य पादाभ्यां पादुके हेमभूषिते । (२१।१)

एते हि सर्वलोकस्य योगक्षेमं विधास्यतः ॥ (२१।२)

सो ऽधिरुह्य नरव्याघ्रः पादुके ह्य् अवरुह्य च । (२२।१)

प्रायच्छत् सुमहातेजा भरताय महात्मने ॥ (२२।२)

स पादुके ते भरतः प्रतापवान् स्वलंकृते सम्परिगृह्य धर्मवित् । (२३।१)

प्रदक्षिणं चैव चकार राघवं चकार चैवोत्तमनागमूर्धनि ॥ (२३।२)

अथानुपूर्व्यात् प्रतिपूज्य तं जनं गुरूंश् च मन्त्रिप्रकृतीस् तथानुजौ । (२४।१)

व्यसर्जयद् राघववंशवर्धनः स्थितः स्वधर्मे हिमवान् इवाचलः ॥ (२४।२)

तं मातरो बाष्पगृहीतकण्ठ्यो दुःखेन नामन्त्रयितुं हि शेकुः । (२५।१)

स त्व् एव मातॄन् अभिवाद्य सर्वा रुदन् कुटीं स्वां प्रविवेश रामः ॥ (२५।२)