विश्वामित्रवचः श्रुत्वा कथान्ते रघुनन्दन । (१।१)

उवाच परमप्रीतो मुनिं दीप्तम् इवानलम् ॥ (१।२)

श्रोतुम् इच्छामि भद्रं ते विस्तरेण कथाम् इमाम् । (२।१)

पूर्वको मे कथं ब्रह्मन् यज्ञं वै समुपाहरत् ॥ (२।२)

विश्वामित्रस् तु काकुत्स्थम् उवाच प्रहसन्न् इव । (३।१)

श्रूयतां विस्तरो राम सगरस्य महात्मनः ॥ (३।२)

शंकरश्वशुरो नाम हिमवान् अचलोत्तमः । (४।१)

विन्ध्यपर्वतम् आसाद्य निरीक्षेते परस्परम् ॥ (४।२)

तयोर् मध्ये प्रवृत्तो ऽभूद् यज्ञः स पुरुषोत्तम । (५।१)

स हि देशो नरव्याघ्र प्रशस्तो यज्ञकर्मणि ॥ (५।२)

तस्याश्वचर्यां काकुत्स्थ दृढधन्वा महारथः । (६।१)

अंशुमान् अकरोत् तात सगरस्य मते स्थितः ॥ (६।२)

तस्य पर्वणि तं यज्ञं यजमानस्य वासवः । (७।१)

राक्षसीं तनुम् आस्थाय यज्ञियाश्वम् अपाहरत् ॥ (७।२)

ह्रियमाणे तु काकुत्स्थ तस्मिन्न् अश्वे महात्मनः । (८।१)

उपाध्यायगणाः सर्वे यजमानम् अथाब्रुवन् ॥ (८।२)

अयं पर्वणि वेगेन यज्ञियाश्वो ऽपनीयते । (९।१)

हर्तारं जहि काकुत्स्थ हयश् चैवोपनीयताम् ॥ (९।२)

यज्ञच्छिद्रं भवत्य् एतत् सर्वेषाम् अशिवाय नः । (१०।१)

तत् तथा क्रियतां राजन् यथाच्छिद्रः क्रतुर् भवेत् ॥ (१०।२)

उपाध्यायवचः श्रुत्वा तस्मिन् सदसि पार्थिवः । (११।१)

षष्टिं पुत्रसहस्राणि वाक्यम् एतद् उवाच ह ॥ (११।२)

गतिं पुत्रा न पश्यामि रक्षसां पुरुषर्षभाः । (१२।१)

मन्त्रपूतैर् महाभागैर् आस्थितो हि महाक्रतुः ॥ (१२।२)

तद् गच्छत विचिन्वध्वं पुत्रका भद्रम् अस्तु वः । (१३।१)

समुद्रमालिनीं सर्वां पृथिवीम् अनुगच्छत ॥ (१३।२)

एकैकं योजनं पुत्रा विस्तारम् अभिगच्छत । (१४।१)

यावत् तुरगसंदर्शस् तावत् खनत मेदिनीम् ॥ (१४।२)

तम् एव हयहर्तारं मार्गमाणा ममाज्ञया । (१५।१)

दीक्षितः पौत्रसहितः सोपाध्यायगणो ह्य् अहम् ॥ (१५।२)

इह स्थास्यामि भद्रं वो यावत् तुरगदर्शनम् । (१६।१)

इत्य् उक्त्वा हृष्टमनसो राजपुत्रा महाबलाः ॥ (१६।२)

जग्मुर् महीतलं राम पितुर् वचनयन्त्रिताः । (१७।१)

योजनायाम् अविस्तारम् एकैको धरणीतलम् ॥ (१७।२)

बिभिदुः पुरुषव्याघ्र वज्रस्पर्शसमैर् भुजैः । (१८।१)

शूलैर् अशनिकल्पैश् च हलैश् चापि सुदारुणैः ॥ (१८।२)

भिद्यमाना वसुमती ननाद रघुनन्दन । (१९।१)

नागानां वध्यमानानाम् असुराणां च राघव ॥ (१९।२)

राक्षसानां च दुर्धर्षः सत्त्वानां निनदो ऽभवत् । (२०।१)

योजनानां सहस्राणि षष्टिं तु रघुनन्दन ॥ (२०।२)

बिभिदुर् धरणीं वीरा रसातलम् अनुत्तमम् । (२१।१)

एवं पर्वतसम्बाधं जम्बूद्वीपं नृपात्मजाः ॥ (२१।२)

खनन्तो नृपशार्दूल सर्वतः परिचक्रमुः । (२२।१)

ततो देवाः सगन्धर्वाः सासुराः सहपन्नगाः ॥ (२२।२)

संभ्रान्तमनसः सर्वे पितामहम् उपागमन् । (२३।१)

ते प्रसाद्य महात्मानं विषण्णवदनास् तदा ॥ (२३।२)

ऊचुः परमसंत्रस्ताः पितामहम् इदं वचः । (२४।१)

भगवन् पृथिवी सर्वा खन्यते सगरात्मजैः ॥ (२४।२)

बहवश् च महात्मानो वध्यन्ते जलचारिणः । (२५।१)

अयं यज्ञहनो ऽस्माकम् अनेनाश्वो ऽपनीयते ॥ (२५।२)

इति ते सर्वभूतानि निघ्नन्ति सगरात्मजाः ॥ (२६।१)