गते रामे प्रशान्तात्मा रामो दाशरथिर् धनुः । (१।१)

वरुणायाप्रमेयाय ददौ हस्ते ससायकम् ॥ (१।२)

अभिवाद्य ततो रामो वसिष्ठप्रमुखान् ऋषीन् । (२।१)

पितरं विह्वलं दृष्ट्वा प्रोवाच रघुनन्दनः ॥ (२।२)

जामदग्न्यो गतो रामः प्रयातु चतुरङ्गिणी । (३।१)

अयोध्याभिमुखी सेना त्वया नाथेन पालिता ॥ (३।२)

रामस्य वचनं श्रुत्वा राजा दशरथः सुतम् । (४।१)

बाहुभ्यां सम्परिष्वज्य मूर्ध्नि चाघ्राय राघवम् ॥ (४।२)

गतो राम इति श्रुत्वा हृष्टः प्रमुदितो नृपः । (५।१)

चोदयामास तां सेनां जगामाशु ततः पुरीम् ॥ (५।२)

पताकाध्वजिनीं रम्यां तूर्योद्घुष्टनिनादिताम् । (६।१)

सिक्तराजपथां रम्यां प्रकीर्णकुसुमोत्कराम् ॥ (६।२)

राजप्रवेशसुमुखैः पौरैर् मङ्गलवादिभिः । (७।१)

सम्पूर्णां प्राविशद् राजा जनौघैः समलंकृताम् ॥ (७।२)

कौसल्या च सुमित्रा च कैकेयी च सुमध्यमा । (८।१)

वधूप्रतिग्रहे युक्ता याश् चान्या राजयोषितः ॥ (८।२)

ततः सीतां महाभागाम् ऊर्मिलां च यशस्विनीम् । (९।१)

कुशध्वजसुते चोभे जगृहुर् नृपपत्नयः ॥ (९।२)

मङ्गलालापनैश् चैव शोभिताः क्षौमवाससः । (१०।१)

देवतायतनान्य् आशु सर्वास् ताः प्रत्यपूजयन् ॥ (१०।२)

अभिवाद्याभिवाद्यांश् च सर्वा राजसुतास् तदा । (११।१)

रेमिरे मुदिताः सर्वा भर्तृभिः सहिता रहः ॥ (११।२)

कृतदाराः कृतास्त्राश् च सधनाः ससुहृज्जनाः । (१२।१)

शुश्रूषमाणाः पितरं वर्तयन्ति नरर्षभाः ॥ (१२।२)

तेषाम् अतियशा लोके रामः सत्यपराक्रमः । (१३।१)

स्वयम्भूर् इव भूतानां बभूव गुणवत्तरः ॥ (१३।२)

रामस् तु सीतया सार्धं विजहार बहून् ऋतून् । (१४।१)

मनस्वी तद्गतस् तस्या नित्यं हृदि समर्पितः ॥ (१४।२)

प्रिया तु सीता रामस्य दाराः पितृकृता इति । (१५।१)

गुणाद् रूपगुणाच् चापि प्रीतिर् भूयो व्यवर्धत ॥ (१५।२)

तस्याश् च भर्ता द्विगुणं हृदये परिवर्तते । (१६।१)

अन्तर्जातम् अपि व्यक्तम् आख्याति हृदयं हृदा ॥ (१६।२)

तस्य भूयो विशेषेण मैथिली जनकात्मजा । (१७।१)

देवताभिः समा रूपे सीता श्रीर् इव रूपिणी ॥ (१७।२)

तया स राजर्षिसुतो ऽभिरामया समेयिवान् उत्तमराजकन्यया । (१८।१)

अतीव रामः शुशुभे ऽतिकामया विभुः श्रिया विष्णुर् इवामरेश्वरः ॥ (१८।२)