अभिवाद्य तु कौसल्यां रामः सम्प्रस्थितो वनम् । (१।१)

कृतस्वस्त्ययनो मात्रा धर्मिष्ठे वर्त्मनि स्थितः ॥ (१।२)

विराजयन् राजसुतो राजमार्गं नरैर् वृतम् । (२।१)

हृदयान्य् आममन्थेव जनस्य गुणवत्तया ॥ (२।२)

वैदेही चापि तत् सर्वं न शुश्राव तपस्विनी । (३।१)

तद् एव हृदि तस्याश् च यौवराज्याभिषेचनम् ॥ (३।२)

देवकार्यं स्म सा कृत्वा कृतज्ञा हृष्टचेतना । (४।१)

अभिज्ञा राजधर्माणां राजपुत्रं प्रतीक्षते ॥ (४।२)

प्रविवेशाथ रामस् तु स्ववेश्म सुविभूषितम् । (५।१)

प्रहृष्टजनसम्पूर्णं ह्रिया किंचिद् अवाङ्मुखः ॥ (५।२)

अथ सीता समुत्पत्य वेपमाना च तं पतिम् । (६।१)

अपश्यच् छोकसंतप्तं चिन्ताव्याकुलितेन्द्रियम् ॥ (६।२)

विवर्णवदनं दृष्ट्वा तं प्रस्विन्नम् अमर्षणम् । (७।१)

आह दुःखाभिसंतप्ता किम् इदानीम् इदं प्रभो ॥ (७।२)

अद्य बार्हस्पतः श्रीमान् युक्तः पुष्यो न राघव । (८।१)

प्रोच्यते ब्राह्मणैः प्राज्ञैः केन त्वम् असि दुर्मनाः ॥ (८।२)

न ते शतशलाकेन जलफेननिभेन च । (९।१)

आवृतं वदनं वल्गु छत्त्रेणाभिविराजते ॥ (९।२)

व्यजनाभ्यां च मुख्याभ्यां शतपत्त्रनिभेक्षणम् । (१०।१)

चन्द्रहंसप्रकाशाभ्यां वीज्यते न तवाननम् ॥ (१०।२)

वाग्मिनो बन्दिनश् चापि प्रहृष्टास् त्वां नरर्षभ । (११।१)

स्तुवन्तो नाद्य दृश्यन्ते मङ्गलैः सूतमागधाः ॥ (११।२)

न ते क्षौद्रं च दधि च ब्राह्मणा वेदपारगाः । (१२।१)

मूर्ध्नि मूर्धावसिक्तस्य दधति स्म विधानतः ॥ (१२।२)

न त्वां प्रकृतयः सर्वा श्रेणीमुख्याश् च भूषिताः । (१३।१)

अनुव्रजितुम् इच्छन्ति पौरजानपदास् तथा ॥ (१३।२)

चतुर्भिर् वेगसम्पन्नैर् हयैः काञ्चनभूषणैः । (१४।१)

मुख्यः पुष्यरथो युक्तः किं न गच्छति ते ऽग्रतः ॥ (१४।२)

न हस्ती चाग्रतः श्रीमांस् तव लक्षणपूजितः । (१५।१)

प्रयाणे लक्ष्यते वीर कृष्णमेघगिरिप्रभः ॥ (१५।२)

न च काञ्चनचित्रं ते पश्यामि प्रियदर्शन । (१६।१)

भद्रासनं पुरस्कृत्य यान्तं वीरपुरःसरम् ॥ (१६।२)

अभिषेको यदा सज्जः किम् इदानीम् इदं तव । (१७।१)

अपूर्वो मुखवर्णश् च न प्रहर्षश् च लक्ष्यते ॥ (१७।२)

इतीव विलपन्तीं तां प्रोवाच रघुनन्दनः । (१८।१)

सीते तत्रभवांस् तातः प्रव्राजयति मां वनम् ॥ (१८।२)

कुले महति सम्भूते धर्मज्ञे धर्मचारिणि । (१९।१)

शृणु जानकि येनेदं क्रमेणाभ्यागतं मम ॥ (१९।२)

राज्ञा सत्यप्रतिज्ञेन पित्रा दशरथेन मे । (२०।१)

कैकेय्यै प्रीतमनसा पुरा दत्तौ महावरौ ॥ (२०।२)

तयाद्य मम सज्जे ऽस्मिन्न् अभिषेके नृपोद्यते । (२१।१)

प्रचोदितः स समयो धर्मेण प्रतिनिर्जितः ॥ (२१।२)

चतुर्दश हि वर्षाणि वस्तव्यं दण्डके मया । (२२।१)

पित्रा मे भरतश् चापि यौवराज्ये नियोजितः । (२२।२)

सो ऽहं त्वाम् आगतो द्रष्टुं प्रस्थितो विजनं वनम् ॥ (२२।३)

भरतस्य समीपे ते नाहं कथ्यः कदाचन । (२३।१)

ऋद्धियुक्ता हि पुरुषा न सहन्ते परस्तवम् । (२३।२)

तस्मान् न ते गुणाः कथ्या भरतस्याग्रतो मम ॥ (२३।३)

नापि त्वं तेन भर्तव्या विशेषेण कदाचन । (२४।१)

अनुकूलतया शक्यं समीपे तस्य वर्तितुम् ॥ (२४।२)

अहं चापि प्रतिज्ञां तां गुरोः समनुपालयन् । (२५।१)

वनम् अद्यैव यास्यामि स्थिरा भव मनस्विनि ॥ (२५।२)

याते च मयि कल्याणि वनं मुनिनिषेवितम् । (२६।१)

व्रतोपवासरतया भवितव्यं त्वयानघे ॥ (२६।२)

काल्यम् उत्थाय देवानां कृत्वा पूजां यथाविधि । (२७।१)

वन्दितव्यो दशरथः पिता मम नरेश्वरः ॥ (२७।२)

माता च मम कौसल्या वृद्धा संतापकर्शिता । (२८।१)

धर्मम् एवाग्रतः कृत्वा त्वत्तः सम्मानम् अर्हति ॥ (२८।२)

वन्दितव्याश् च ते नित्यं याः शेषा मम मातरः । (२९।१)

स्नेहप्रणयसम्भोगैः समा हि मम मातरः ॥ (२९।२)

भ्रातृपुत्रसमौ चापि द्रष्टव्यौ च विशेषतः । (३०।१)

त्वया लक्ष्मणशत्रुघ्नौ प्राणैः प्रियतरौ मम ॥ (३०।२)

विप्रियं न च कर्तव्यं भरतस्य कदाचन । (३१।१)

स हि राजा प्रभुश् चैव देशस्य च कुलस्य च ॥ (३१।२)

आराधिता हि शीलेन प्रयत्नैश् चोपसेविताः । (३२।१)

राजानः सम्प्रसीदन्ति प्रकुप्यन्ति विपर्यये ॥ (३२।२)

औरसान् अपि पुत्रान् हि त्यजन्त्य् अहितकारिणः । (३३।१)

समर्थान् सम्प्रगृह्णन्ति जनान् अपि नराधिपाः ॥ (३३।२)

अहं गमिष्यामि महावनं प्रिये त्वया हि वस्तव्यम् इहैव भामिनि । (३४।१)

यथा व्यलीकं कुरुषे न कस्यचित् तथा त्वया कार्यम् इदं वचो मम ॥ (३४।२)