स्निग्धगम्भीरघोषेण स्यन्दनेनोपयान् प्रभुः । (१।१)

अयोध्यां भरतः क्षिप्रं प्रविवेश महायशाः ॥ (१।२)

बिडालोलूकचरिताम् आलीननरवारणाम् । (२।१)

तिमिराभ्याहतां कालीम् अप्रकाशां निशाम् इव ॥ (२।२)

राहुशत्रोः प्रियां पत्नीं श्रिया प्रज्वलितप्रभाम् । (३।१)

ग्रहेणाभ्युत्थितेनैकां रोहिणीम् इव पीडिताम् ॥ (३।२)

अल्पोष्णक्षुब्धसलिलां घर्मोत्तप्तविहंगमाम् । (४।१)

लीनमीनझषग्राहां कृशां गिरिनदीम् इव ॥ (४।२)

विधूमाम् इव हेमाभाम् अध्वराग्निसमुत्थिताम् । (५।१)

हविरभ्युक्षितां पश्चाच् छिखां विप्रलयं गताम् ॥ (५।२)

विध्वस्तकवचां रुग्णगजवाजिरथध्वजाम् । (६।१)

हतप्रवीराम् आपन्नां चमूम् इव महाहवे ॥ (६।२)

सफेनां सस्वनां भूत्वा सागरस्य समुत्थिताम् । (७।१)

प्रशान्तमारुतोद्धूतां जलोर्मिम् इव निःस्वनाम् ॥ (७।२)

त्यक्तां यज्ञायुधैः सर्वैर् अभिरूपैश् च याजकैः । (८।१)

सुत्याकाले विनिर्वृत्ते वेदिं गतरवाम् इव ॥ (८।२)

गोष्ठमध्ये स्थिताम् आर्ताम् अचरन्तीं नवं तृणम् । (९।१)

गोवृषेण परित्यक्तां गवां पत्नीम् इवोत्सुकाम् ॥ (९।२)

प्रभाकरालैः सुस्निग्धैः प्रज्वलद्भिर् इवोत्तमैः । (१०।१)

वियुक्तां मणिभिर् जात्यैर् नवां मुक्तावलीम् इव ॥ (१०।२)

सहसा चलितां स्थानान् महीं पुण्यक्षयाद् गताम् । (११।१)

संहृतद्युतिविस्तारां ताराम् इव दिवश् च्युताम् ॥ (११।२)

पुष्पनद्धां वसन्तान्ते मत्तभ्रमरशालिनीम् । (१२।१)

द्रुतदावाग्निविप्रुष्टां क्लान्तां वनलताम् इव ॥ (१२।२)

संमूढनिगमां सर्वां संक्षिप्तविपणापणाम् । (१३।१)

प्रच्छन्नशशिनक्षत्रां द्याम् इवाम्बुधरैर् वृताम् ॥ (१३।२)

क्षीणपानोत्तमैर् भिन्नैः शरावैर् अभिसंवृताम् । (१४।१)

हतशौण्डाम् इवाकाशे पानभूमिम् असंस्कृताम् ॥ (१४।२)

वृक्णभूमितलां निम्नां वृक्णपात्रैः समावृताम् । (१५।१)

उपयुक्तोदकां भग्नां प्रपां निपतिताम् इव ॥ (१५।२)

विपुलां विततां चैव युक्तपाशां तरस्विनाम् । (१६।१)

भूमौ बाणैर् विनिष्कृत्तां पतितां ज्याम् इवायुधात् ॥ (१६।२)

सहसा युद्धशौण्डेन हयारोहेण वाहिताम् । (१७।१)

निक्षिप्तभाण्डाम् उत्सृष्टां किशोरीम् इव दुर्बलाम् ॥ (१७।२)

प्रावृषि प्रविगाढायां प्रविष्टस्याभ्रमण्डलम् । (१८।१)

प्रच्छन्नां नीलजीमूतैर् भास्करस्य प्रभाम् इव ॥ (१८।२)

भरतस् तु रथस्थः सञ् श्रीमान् दशरथात्मजः । (१९।१)

वाहयन्तं रथश्रेष्ठं सारथिं वाक्यम् अब्रवीत् ॥ (१९।२)

किं नु खल्व् अद्य गम्भीरो मूर्छितो न निशम्यते । (२०।१)

यथापुरम् अयोध्यायां गीतवादित्रनिःस्वनः ॥ (२०।२)

वारुणीमदगन्धाश् च माल्यगन्धश् च मूर्छितः । (२१।१)

धूपितागरुगन्धश् च न प्रवाति समन्ततः ॥ (२१।२)

यानप्रवरघोषश् च स्निग्धश् च हयनिःस्वनः । (२२।१)

प्रमत्तगजनादश् च महांश् च रथनिःस्वनः । (२२।२)

नेदानीं श्रूयते पुर्याम् अस्यां रामे विवासिते ॥ (२२।३)

तरुणैश् चारुवेषैश् च नरैर् उन्नतगामिभिः । (२३।१)

संपतद्भिर् अयोध्यायां न विभान्ति महापथाः ॥ (२३।२)

एवं बहुविधं जल्पन् विवेश वसतिं पितुः । (२४।१)

तेन हीनां नरेन्द्रेण सिंहहीनां गुहाम् इव ॥ (२४।२)