लक्ष्मणेन तु तद्वाक्यम् उक्तं श्रुत्वा स राघवः । (१।१)

रावणाय शरान् घोरान् विससर्ज चमूमुखे ॥ (१।२)

दशग्रीवो रथस्थस्तु रामं वज्रोपमैः शरैः । (२।१)

आजघान महाघोरैर् धाराभिर् इव तोयदः ॥ (२।२)

दीप्तपावकसंकाशैः शरैः काञ्चनभूषणैः । (३।१)

निर्बिभेद रणे रामो दशग्रीवं समाहितः ॥ (३।२)

भूमिस्थितस्य रामस्य रथस्थस्य च रक्षसः । (४।१)

न समं युद्धम् इत्याहुर् देवगन्धर्वदानवाः ॥ (४।२)

ततः काञ्चनचित्राङ्गः किंकिणीशतभूषितः । (५।१)

तरुणादित्यसंकाशो वैदूर्यमयकूबरः ॥ (५।२)

सदश्वैः काञ्चनापीडैर् युक्तः श्वेतप्रकीर्णकैः । (६।१)

हरिभिः सूर्यसंकाशैर् हेमजालविभूषितैः ॥ (६।२)

रुक्मवेणुध्वजः श्रीमान् देवराजरथो वरः । (७।१)

अभ्यवर्तत काकुत्स्थम् अवतीर्य त्रिविष्टपात् ॥ (७।२)

अब्रवीच्च तदा रामं सप्रतोदो रथे स्थितः । (८।१)

प्राञ्जलिर् मातलिर् वाक्यं सहस्राक्षस्य सारथिः ॥ (८।२)

सहस्राक्षेण काकुत्स्थ रथो ऽयं विजयाय ते । (९।१)

दत्तस्तव महासत्त्व श्रीमाञ् शत्रुनिबर्हणः ॥ (९।२)

इदम् ऐन्द्रं महच्चापं कवचं चाग्निसंनिभम् । (१०।१)

शराश्चादित्यसंकाशाः शक्तिश्च विमला शिताः ॥ (१०।२)

आरुह्येमं रथं वीर राक्षसं जहि रावणम् । (११।१)

मया सारथिना राम महेन्द्र इव दानवान् ॥ (११।२)

इत्युक्तः स परिक्रम्य रथं तम् अभिवाद्य च । (१२।१)

आरुरोह तदा रामो लोकांल्लक्ष्म्या विराजयन् ॥ (१२।२)

तद् बभूवाद्भुतं युद्धं द्वैरथं लोमहर्षणम् । (१३।१)

रामस्य च महाबाहो रावणस्य च रक्षसः ॥ (१३।२)

स गान्धर्वेण गान्धर्वं दैवं दैवेन राघवः । (१४।१)

अस्त्रं राक्षसराजस्य जघान परमास्त्रवित् ॥ (१४।२)

अस्त्रं तु परमं घोरं राक्षसं राक्षसाधिपः । (१५।१)

ससर्ज परमक्रुद्धः पुनर् एव निशाचरः ॥ (१५।२)

ते रावणधनुर्मुक्ताः शराः काञ्चनभूषणाः । (१६।१)

अभ्यवर्तन्त काकुत्स्थं सर्पा भूत्वा महाविषाः ॥ (१६।२)

ते दीप्तवदना दीप्तं वमन्तो ज्वलनं मुखैः । (१७।१)

रामम् एवाभ्यवर्तन्त व्यादितास्या भयानकाः ॥ (१७।२)

तैर् वासुकिसमस्पर्शैर् दीप्तभोगैर् महाविषैः । (१८।१)

दिशश्च संतताः सर्वाः प्रदिशश्च समावृताः ॥ (१८।२)

तान् दृष्ट्वा पन्नगान् रामः समापतत आहवे । (१९।१)

अस्त्रं गारुत्मतं घोरं प्रादुश्चक्रे भयावहम् ॥ (१९।२)

ते राघवधनुर्मुक्ता रुक्मपुङ्खाः शिखिप्रभाः । (२०।१)

सुपर्णाः काञ्चना भूत्वा विचेरुः सर्पशत्रवः ॥ (२०।२)

ते तान् सर्वाञ्शराञ् जघ्नुः सर्परूपान्महाजवान् । (२१।१)

सुपर्णरूपा रामस्य विशिखाः कामरूपिणः ॥ (२१।२)

अस्त्रे प्रतिहते क्रुद्धो रावणो राक्षसाधिपः । (२२।१)

अभ्यवर्षत् तदा रामं घोराभिः शरवृष्टिभिः ॥ (२२।२)

ततः शरसहस्रेण रामम् अक्लिष्टकारिणम् । (२३।१)

अर्दयित्वा शरौघेण मातलिं प्रत्यविध्यत ॥ (२३।२)

पातयित्वा रथोपस्थे रथात् केतुं च काञ्चनम् । (२४।१)

ऐन्द्रान् अभिजघानाश्वाञ् शरजालेन रावणः ॥ (२४।२)

विषेदुर् देवगन्धर्वा दानवाश्चारणैः सह । (२५।१)

रामम् आर्तं तदा दृष्ट्वा सिद्धाश्च परमर्षयः ॥ (२५।२)

व्यथिता वानरेन्द्राश्च बभूवुः सविभीषणाः । (२६।१)

रामचन्द्रमसं दृष्ट्वा ग्रस्तं रावणराहुणा ॥ (२६।२)

प्राजापत्यं च नक्षत्रं रोहिणीं शशिनः प्रियाम् । (२७।१)

समाक्रम्य बुधस्तस्थौ प्रजानाम् अशुभावहः ॥ (२७।२)

सधूमपरिवृत्तोर्मिः प्रज्वलन्न् इव सागरः । (२८।१)

उत्पपात तदा क्रुद्धः स्पृशन्न् इव दिवाकरम् ॥ (२८।२)

शस्त्रवर्णः सुपरुषो मन्दरश्मिर् दिवाकरः । (२९।१)

अदृश्यत कबन्धाङ्गः संसक्तो धूमकेतुना ॥ (२९।२)

कोसलानां च नक्षत्रं व्यक्तम् इन्द्राग्निदैवतम् । (३०।१)

आक्रम्याङ्गारकस्तस्थौ विशाखाम् अपि चाम्बरे ॥ (३०।२)

दशास्यो विंशतिभुजः प्रगृहीतशरासनः । (३१।१)

अदृश्यत दशग्रीवो मैनाक इव पर्वतः ॥ (३१।२)

निरस्यमानो रामस्तु दशग्रीवेण रक्षसा । (३२।१)

नाशकद् अभिसंधातुं सायकान् रणमूर्धनि ॥ (३२।२)

स कृत्वा भ्रुकुटीं क्रुद्धः किंचित् संरक्तलोचनः । (३३।१)

जगाम सुमहाक्रोधं निर्दहन्न् इव चक्षुषा ॥ (३३।२)