प्रसक्ताश्रुमुखीत्येवं ब्रुवन्ती जनकात्मजा । (१।१)

अधोमुखमुखी बाला विलप्तुम् उपचक्रमे ॥ (१।२)

उन्मत्तेव प्रमत्तेव भ्रान्तचित्तेव शोचती । (२।१)

उपावृत्ता किशोरीव विवेष्टन्ती महीतले ॥ (२।२)

राघवस्याप्रमत्तस्य रक्षसा कामरूपिणा । (३।१)

रावणेन प्रमथ्याहम् आनीता क्रोशती बलात् ॥ (३।२)

राक्षसीवशम् आपन्ना भर्त्स्यमाना सुदारुणम् । (४।१)

चिन्तयन्ती सुदुःखार्ता नाहं जीवितुम् उत्सहे ॥ (४।२)

न हि मे जीवितेनार्थो नैवार्थैर् न च भूषणैः । (५।१)

वसन्त्या राक्षसीमध्ये विना रामं महारथम् ॥ (५।२)

धिङ् माम् अनार्याम् असतीं याहं तेन विना कृता । (६।१)

मुहूर्तम् अपि रक्षामि जीवितं पापजीविता ॥ (६।२)

का च मे जीविते श्रद्धा सुखे वा तं प्रियं विना । (७।१)

भर्तारं सागरान्ताया वसुधायाः प्रियंवदम् ॥ (७।२)

भिद्यतां भक्ष्यतां वापि शरीरं विसृजाम्यहम् । (८।१)

न चाप्यहं चिरं दुःखं सहेयं प्रियवर्जिता ॥ (८।२)

चरणेनापि सव्येन न स्पृशेयं निशाचरम् । (९।१)

रावणं किं पुनर् अहं कामयेयं विगर्हितम् ॥ (९।२)

प्रत्याख्यातं न जानाति नात्मानं नात्मनः कुलम् । (१०।१)

यो नृशंसस्वभावेन मां प्रार्थयितुम् इच्छति ॥ (१०।२)

छिन्ना भिन्ना विभक्ता वा दीप्ते वाग्नौ प्रदीपिता । (११।१)

रावणं नोपतिष्ठेयं किं प्रलापेन वश्चिरम् ॥ (११।२)

ख्यातः प्राज्ञः कृतज्ञश्च सानुक्रोशश्च राघवः । (१२।१)

सद्वृत्तो निरनुक्रोशः शङ्के मद्भाग्यसंक्षयात् ॥ (१२।२)

राक्षसानां जनस्थाने सहस्राणि चतुर्दश । (१३।१)

येनैकेन निरस्तानि स मां किं नाभिपद्यते ॥ (१३।२)

निरुद्धा रावणेनाहम् अल्पवीर्येण रक्षसा । (१४।१)

समर्थः खलु मे भर्ता रावणं हन्तुम् आहवे ॥ (१४।२)

विराधो दण्डकारण्ये येन राक्षसपुंगवः । (१५।१)

रणे रामेण निहतः स मां किं नाभिपद्यते ॥ (१५।२)

कामं मध्ये समुद्रस्य लङ्केयं दुष्प्रधर्षणा । (१६।१)

न तु राघवबाणानां गतिरोधी ह विद्यते ॥ (१६।२)

किं नु तत् कारणं येन रामो दृढपराक्रमः । (१७।१)

रक्षसापहृतां भार्याम् इष्टां नाभ्यवपद्यते ॥ (१७।२)

इहस्थां मां न जानीते शङ्के लक्ष्मणपूर्वजः । (१८।१)

जानन्न् अपि हि तेजस्वी धर्षणां मर्षयिष्यति ॥ (१८।२)

हृतेति यो ऽधिगत्वा मां राघवाय निवेदयेत् । (१९।१)

गृध्रराजो ऽपि स रणे रावणेन निपातितः ॥ (१९।२)

कृतं कर्म महत् तेन मां तदाभ्यवपद्यता । (२०।१)

तिष्ठता रावणद्वन्द्वे वृद्धेनापि जटायुषा ॥ (२०।२)

यदि माम् इह जानीयाद् वर्तमानां स राघवः । (२१।१)

अद्य बाणैर् अभिक्रुद्धः कुर्याल् लोकम् अराक्षसम् ॥ (२१।२)

विधमेच्च पुरीं लङ्कां शोषयेच्च महोदधिम् । (२२।१)

रावणस्य च नीचस्य कीर्तिं नाम च नाशयेत् ॥ (२२।२)

ततो निहतनाथानां राक्षसीनां गृहे गृहे । (२३।१)

यथाहम् एवं रुदती तथा भूयो न संशयः । (२३।२)

अन्विष्य रक्षसां लङ्कां कुर्याद् रामः सलक्ष्मणः ॥ (२३।३)

न हि ताभ्यां रिपुर् दृष्टो मुहूर्तम् अपि जीवति । (२४।१)

चिता धूमाकुलपथा गृध्रमण्डलसंकुला । (२४।२)

अचिरेण तु लङ्केयं श्मशानसदृशी भवेत् ॥ (२४।३)

अचिरेणैव कालेन प्राप्स्याम्येव मनोरथम् । (२५।१)

दुष्प्रस्थानो ऽयम् आख्याति सर्वेषां वो विपर्ययः ॥ (२५।२)

यादृशानि तु दृश्यन्ते लङ्कायाम् अशुभानि तु । (२६।१)

अचिरेणैव कालेन भविष्यति हतप्रभा ॥ (२६।२)

नूनं लङ्का हते पापे रावणे राक्षसाधिपे । (२७।१)

शोषं यास्यति दुर्धर्षा प्रमदा विधवा यथा ॥ (२७।२)

पुष्योत्सवसमृद्धा च नष्टभर्त्री सराक्षसा । (२८।१)

भविष्यति पुरी लङ्का नष्टभर्त्री यथाङ्गना ॥ (२८।२)

नूनं राक्षसकन्यानां रुदन्तीनां गृहे गृहे । (२९।१)

श्रोष्यामि नचिराद् एव दुःखार्तानाम् इह ध्वनिम् ॥ (२९।२)

सान्धकारा हतद्योता हतराक्षसपुंगवा । (३०।१)

भविष्यति पुरी लङ्का निर्दग्धा रामसायकैः ॥ (३०।२)

यदि नाम स शूरो मां रामो रक्तान्तलोचनः । (३१।१)

जानीयाद् वर्तमानां हि रावणस्य निवेशने ॥ (३१।२)

अनेन तु नृशंसेन रावणेनाधमेन मे । (३२।१)

समयो यस्तु निर्दिष्टस्तस्य कालो ऽयम् आगतः ॥ (३२।२)

अकार्यं ये न जानन्ति नैरृताः पापकारिणः । (३३।१)

अधर्मात् तु महोत्पातो भविष्यति हि साम्प्रतम् ॥ (३३।२)

नैते धर्मं विजानन्ति राक्षसाः पिशिताशनाः । (३४।१)

ध्रुवं मां प्रातराशार्थे राक्षसः कल्पयिष्यति ॥ (३४।२)

साहं कथं करिष्यामि तं विना प्रियदर्शनम् । (३५।१)

रामं रक्तान्तनयनम् अपश्यन्ती सुदुःखिता ॥ (३५।२)

यदि कश्चित् प्रदाता मे विषस्याद्य भवेद् इह । (३६।१)

क्षिप्रं वैवस्वतं देवं पश्येयं पतिना विना ॥ (३६।२)

नाजानाज्जीवतीं रामः स मां लक्ष्मणपूर्वजः । (३७।१)

जानन्तौ तौ न कुर्यातां नोर्व्यां हि मम मार्गणम् ॥ (३७।२)

नूनं ममैव शोकेन स वीरो लक्ष्मणाग्रजः । (३८।१)

देवलोकम् इतो यातस्त्यक्त्वा देहं महीतले ॥ (३८।२)

धन्या देवाः सगन्धर्वाः सिद्धाश्च परमर्षयः । (३९।१)

मम पश्यन्ति ये नाथं रामं राजीवलोचनम् ॥ (३९।२)

अथ वा न हि तस्यार्थे धर्मकामस्य धीमतः । (४०।१)

मया रामस्य राजर्षेर् भार्यया परमात्मनः ॥ (४०।२)

दृश्यमाने भवेत् प्रीतः सौहृदं नास्त्यपश्यतः । (४१।१)

नाशयन्ति कृतघ्नास्तु न रामो नाशयिष्यति ॥ (४१।२)

किं नु मे न गुणाः केचित् किं वा भाग्यक्षयो हि मे । (४२।१)

याहं सीता वरार्हेण हीना रामेण भामिनी ॥ (४२।२)

श्रेयो मे जीवितान्मर्तुं विहीना या महात्मना । (४३।१)

रामाद् अक्लिष्टचारित्राच्छूराच्छत्रुनिबर्हणात् ॥ (४३।२)

अथवा न्यस्तशस्त्रौ तौ वने मूलफलाशनौ । (४४।१)

भ्रातरौ हि नरश्रेष्ठौ चरन्तौ वनगोचरौ ॥ (४४।२)

अथवा राक्षसेन्द्रेण रावणेन दुरात्मना । (४५।१)

छद्मना घातितौ शूरौ भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ ॥ (४५।२)

साहम् एवंगते काले मर्तुम् इच्छामि सर्वथा । (४६।१)

न च मे विहितो मृत्युर् अस्मिन् दुःखे ऽपि वर्तति ॥ (४६।२)

धन्याः खलु महात्मानो मुनयः सत्यसंमताः । (४७।१)

जितात्मानो महाभागा येषां न स्तः प्रियाप्रिये ॥ (४७।२)

प्रियान्न सम्भवेद् दुःखम् अप्रियाद् अधिकं भयम् । (४८।१)

ताभ्यां हि ये वियुज्यन्ते नमस्तेषां महात्मनाम् ॥ (४८।२)

साहं त्यक्ता प्रियेणेह रामेण विदितात्मना । (४९।१)

प्राणांस्त्यक्ष्यामि पापस्य रावणस्य गता वशम् ॥ (४९।२)