एवम् आधर्षितः शूरः शूर्पणख्या खरस् तदा । (१।१)

उवाच रक्षसां मध्ये खरः खरतरं वचः ॥ (१।२)

तवापमानप्रभवः क्रोधो ऽयम् अतुलो मम । (२।१)

न शक्यते धारयितुं लवणाम्भ इवोत्थितम् ॥ (२।२)

न रामं गणये वीर्यान् मानुषं क्षीणजीवितम् । (३।१)

आत्मा दुश्चरितैः प्राणान् हतो यो ऽद्य विमोक्ष्यति ॥ (३।२)

बाष्पः संह्रियताम् एष सम्भ्रमश् च विमुच्यताम् । (४।१)

अहं रामं सह भ्रात्रा नयामि यमसादनम् ॥ (४।२)

परश्वधहतस्याद्य मन्दप्राणस्य भूतले । (५।१)

रामस्य रुधिरं रक्तम् उष्णं पास्यसि राक्षसि ॥ (५।२)

सा प्रहृष्टा वचः श्रुत्वा खरस्य वदनाच् च्युतम् । (६।१)

प्रशशंस पुनर् मौर्ख्याद् भ्रातरं रक्षसां वरम् ॥ (६।२)

तया परुषितः पूर्वं पुनर् एव प्रशंसितः । (७।१)

अब्रवीद् दूषणं नाम खरः सेनापतिं तदा ॥ (७।२)

चतुर्दश सहस्राणि मम चित्तानुवर्तिनाम् । (८।१)

रक्षसां भीमवेगानां समरेष्व् अनिवर्तिनाम् ॥ (८।२)

नीलजीमूतवर्णानां घोराणां क्रूरकर्मणाम् । (९।१)

लोकहिंसाविहाराणां बलिनाम् उग्रतेजसाम् ॥ (९।२)

तेषां शार्दूलदर्पाणां महास्यानां महौजसाम् । (१०।१)

सर्वोद्योगम् उदीर्णानां रक्षसां सौम्य कारय ॥ (१०।२)

उपस्थापय मे क्षिप्रं रथं सौम्य धनूंषि च । (११।१)

शरांश् च चित्रान् खड्गांश् च शक्तीश् च विविधाः शिताः ॥ (११।२)

अग्रे निर्यातुम् इच्छामि पौलस्त्यानां महात्मनाम् । (१२।१)

वधार्थं दुर्विनीतस्य रामस्य रणकोविदः ॥ (१२।२)

इति तस्य ब्रुवाणस्य सूर्यवर्णं महारथम् । (१३।१)

सदश्वैः शबलैर् युक्तम् आचचक्षे ऽथ दूषणः ॥ (१३।२)

तं मेरुशिखराकारं तप्तकाञ्चनभूषणम् । (१४।१)

हेमचक्रम् असंबाधं वैदूर्यमयकूबरम् ॥ (१४।२)

मत्स्यैः पुष्पैर् द्रुमैः शैलैश् चन्द्रसूर्यैश् च काञ्चनैः । (१५।१)

माङ्गल्यैः पक्षिसंघैश् च ताराभिश् च समावृतम् ॥ (१५।२)

ध्वजनिस्त्रिंशसम्पन्नं किङ्किणीकविभूषितम् । (१६।१)

सदश्वयुक्तं सो ऽमर्षाद् आरुरोह रथं खरः ॥ (१६।२)

निशाम्य तं रथगतं राक्षसा भीमविक्रमाः । (१७।१)

तस्थुः संपरिवार्यैनं दूषणं च महाबलम् ॥ (१७।२)

खरस् तु तान् महेष्वासान् घोरचर्मायुधध्वजान् । (१८।१)

निर्यातेत्य् अब्रवीद् दृष्ट्वा रथस्थः सर्वराक्षसान् ॥ (१८।२)

ततस् तद् राक्षसं सैन्यं घोरचर्मायुधध्वजम् । (१९।१)

निर्जगाम जनस्थानान् महानादं महाजवम् ॥ (१९।२)

मुद्गरैः पट्टिशैः शूलैः सुतीक्ष्णैश् च परश्वधैः । (२०।१)

खड्गैश् चक्रैश् च हस्तस्थैर् भ्राजमानैश् च तोमरैः ॥ (२०।२)

शक्तिभिः परिघैर् घोरैर् अतिमात्रैश् च कार्मुकैः । (२१।१)

गदासिमुसलैर् वज्रैर् गृहीतैर् भीमदर्शनैः ॥ (२१।२)

राक्षसानां सुघोराणां सहस्राणि चतुर्दश । (२२।१)

निर्यातानि जनस्थानात् खरचित्तानुवर्तिनाम् ॥ (२२।२)

तांस् त्व् अभिद्रवतो दृष्ट्वा राक्षसान् भीमविक्रमान् । (२३।१)

खरस्यापि रथः किंचिज् जगाम तदनन्तरम् ॥ (२३।२)

ततस् ताञ् शबलान् अश्वांस् तप्तकाञ्चनभूषितान् । (२४।१)

खरस्य मतम् आज्ञाय सारथिः समचोदयत् ॥ (२४।२)

स चोदितो रथः शीघ्रं खरस्य रिपुघातिनः । (२५।१)

शब्देनापूरयामास दिशश् च प्रतिदिशस् तथा ॥ (२५।२)

प्रवृद्धमन्युस् तु खरः खरस्वनो रिपोर् वधार्थं त्वरितो यथान्तकः । (२६।१)

अचूचुदत् सारथिम् उन्नदन् पुनर् महाबलो मेघ इवाश्मवर्षवान् ॥ (२६।२)