इत्युक्ताः सीतया घोरं राक्षस्यः क्रोधमूर्छिताः । (१।१)

काश्चिज् जग्मुस्तद् आख्यातुं रावणस्य तरस्विनः ॥ (१।२)

ततः सीताम् उपागम्य राक्षस्यो घोरदर्शनाः । (२।१)

पुनः परुषम् एकार्थम् अनर्थार्थम् अथाब्रुवन् ॥ (२।२)

हन्तेदानीं तवानार्ये सीते पापविनिश्चये । (३।१)

राक्षस्यो भक्षयिष्यन्ति मांसम् एतद् यथासुखम् ॥ (३।२)

सीतां ताभिर् अनार्याभिर् दृष्ट्वा संतर्जितां तदा । (४।१)

राक्षसी त्रिजटा वृद्धा शयाना वाक्यम् अब्रवीत् ॥ (४।२)

आत्मानं खादतानार्या न सीतां भक्षयिष्यथ । (५।१)

जनकस्य सुताम् इष्टां स्नुषां दशरथस्य च ॥ (५।२)

स्वप्नो ह्यद्य मया दृष्टो दारुणो रोमहर्षणः । (६।१)

राक्षसानाम् अभावाय भर्तुर् अस्या भवाय च ॥ (६।२)

एवम् उक्तास्त्रिजटया राक्षस्यः क्रोधमूर्छिताः । (७।१)

सर्वा एवाब्रुवन् भीतास्त्रिजटां ताम् इदं वचः ॥ (७।२)

कथयस्व त्वया दृष्टः स्वप्नो ऽयं कीदृशो निशि ॥ (८।१)

तासां श्रुत्वा तु वचनं राक्षसीनां मुखोद्गतम् । (९।१)

उवाच वचनं काले त्रिजटा स्वप्नसंश्रितम् ॥ (९।२)

गजदन्तमयीं दिव्यां शिबिकाम् अन्तरिक्षगाम् । (१०।१)

युक्तां वाजिसहस्रेण स्वयम् आस्थाय राघवः ॥ (१०।२)

स्वप्ने चाद्य मया दृष्टा सीता शुक्लाम्बरावृता । (११।१)

सागरेण परिक्षिप्तं श्वेतपर्वतम् आस्थिता । (११।२)

रामेण संगता सीता भास्करेण प्रभा यथा ॥ (११।३)

राघवश्च मया दृष्टश्चतुर्दन्तं महागजम् । (१२।१)

आरूढः शैलसंकाशं चचार सहलक्ष्मणः ॥ (१२।२)

ततस्तौ नरशार्दूलौ दीप्यमानौ स्वतेजसा । (१३।१)

शुक्लमाल्याम्बरधरौ जानकीं पर्युपस्थितौ ॥ (१३।२)

ततस्तस्य नगस्याग्रे आकाशस्थस्य दन्तिनः । (१४।१)

भर्त्रा परिगृहीतस्य जानकी स्कन्धम् आश्रिता ॥ (१४।२)

भर्तुर् अङ्कात् समुत्पत्य ततः कमललोचना । (१५।१)

चन्द्रसूर्यौ मया दृष्टा पाणिभ्यां परिमार्जती ॥ (१५।२)

ततस्ताभ्यां कुमाराभ्याम् आस्थितः स गजोत्तमः । (१६।१)

सीतया च विशालाक्ष्या लङ्काया उपरि स्थितः ॥ (१६।२)

पाण्डुरर्षभयुक्तेन रथेनाष्टयुजा स्वयम् । (१७।१)

शुक्लमाल्याम्बरधरो लक्ष्मणेन समागतः । (१७।२)

लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा सीतया सह भार्यया ॥ (१७।३)

विमानात् पुष्पकाद् अद्य रावणः पतितो भुवि । (१८।१)

कृष्यमाणः स्त्रिया दृष्टो मुण्डः कृष्णाम्बरः पुनः ॥ (१८।२)

रथेन खरयुक्तेन रक्तमाल्यानुलेपनः । (१९।१)

प्रयातो दक्षिणाम् आशां प्रविष्टः कर्दमं ह्रदम् ॥ (१९।२)

कण्ठे बद्ध्वा दशग्रीवं प्रमदा रक्तवासिनी । (२०।१)

काली कर्दमलिप्ताङ्गी दिशं याम्यां प्रकर्षति ॥ (२०।२)

वराहेण दशग्रीवः शिंशुमारेण चेन्द्रजित् । (२१।१)

उष्ट्रेण कुम्भकर्णश्च प्रयातो दक्षिणां दिशम् ॥ (२१।२)

समाजश्च महान् वृत्तो गीतवादित्रनिःस्वनः । (२२।१)

पिबतां रक्तमाल्यानां रक्षसां रक्तवाससाम् ॥ (२२।२)

लङ्का चेयं पुरी रम्या सवाजिरथसंकुला । (२३।१)

सागरे पतिता दृष्टा भग्नगोपुरतोरणा ॥ (२३।२)

पीत्वा तैलं प्रनृत्ताश्च प्रहसन्त्यो महास्वनाः । (२४।१)

लङ्कायां भस्मरूक्षायां सर्वा राक्षसयोषितः ॥ (२४।२)

कुम्भकर्णादयश्चेमे सर्वे राक्षसपुंगवाः । (२५।१)

रक्तं निवसनं गृह्य प्रविष्टा गोमयह्रदे ॥ (२५।२)

अपगच्छत नश्यध्वं सीताम् आप्नोति राघवः । (२६।१)

घातयेत् परमामर्षी सर्वैः सार्धं हि राक्षसैः ॥ (२६।२)

प्रियां बहुमतां भार्यां वनवासम् अनुव्रताम् । (२७।१)

भर्त्सितां तर्जितां वापि नानुमंस्यति राघवः ॥ (२७।२)

तद् अलं क्रूरवाक्यैर् वः सान्त्वम् एवाभिधीयताम् । (२८।१)

अभियाचाम वैदेहीम् एतद्धि मम रोचते ॥ (२८।२)

यस्या ह्येवंविधः स्वप्नो दुःखितायाः प्रदृश्यते । (२९।१)

सा दुःखैर् बहुभिर् मुक्ता प्रियं प्राप्नोत्यनुत्तमम् ॥ (२९।२)

भर्त्सिताम् अपि याचध्वं राक्षस्यः किं विवक्षया । (३०।१)

राघवाद्धि भयं घोरं राक्षसानाम् उपस्थितम् ॥ (३०।२)

प्रणिपातप्रसन्ना हि मैथिली जनकात्मजा । (३१।१)

अलम् एषा परित्रातुं राक्षस्यो महतो भयात् ॥ (३१।२)

अपि चास्या विशालाक्ष्या न किंचिद् उपलक्षये । (३२।१)

विरुद्धम् अपि चाङ्गेषु सुसूक्ष्मम् अपि लक्ष्मणम् ॥ (३२।२)

छायावैगुण्यमात्रं तु शङ्के दुःखम् उपस्थितम् । (३३।१)

अदुःखार्हाम् इमां देवीं वैहायसमुपस्थिताम् ॥ (३३।२)

अर्थसिद्धिं तु वैदेह्याः पश्याम्यहम् उपस्थिताम् । (३४।१)

राक्षसेन्द्रविनाशं च विजयं राघवस्य च ॥ (३४।२)

निमित्तभूतम् एतत् तु श्रोतुम् अस्या महत् प्रियम् । (३५।१)

दृश्यते च स्फुरच्चक्षुः पद्मपत्रम् इवायतम् ॥ (३५।२)

ईषच्च हृषितो वास्या दक्षिणाया ह्यदक्षिणः । (३६।१)

अकस्माद् एव वैदेह्या बाहुर् एकः प्रकम्पते ॥ (३६।२)

करेणुहस्तप्रतिमः सव्यश्चोरुर् अनुत्तमः । (३७।१)

वेपन् सूचयतीवास्या राघवं पुरतः स्थितम् ॥ (३७।२)

पक्षी च शाखानिलयं प्रविष्टः पुनः पुनश्चोत्तमसान्त्ववादी । (३८।१)

सुखागतां वाचम् उदीरयाणः पुनः पुनश्चोदयतीव हृष्टः ॥ (३८।२)