ततः प्रस्थाप्य सुग्रीवस् तन् महद् वानरं बलम् । (१।१)

दक्षिणां प्रेषयामास वानरान् अभिलक्षितान् ॥ (१।२)

नीलम् अग्निसुतं चैव हनुमन्तं च वानरम् । (२।१)

पितामहसुतं चैव जाम्बवन्तं महाकपिम् ॥ (२।२)

सुहोत्रं च शरारिं च शरगुल्मं तथैव च । (३।१)

गजं गवाक्षं गवयं सुषेणम् ऋषभं तथा ॥ (३।२)

मैन्दं च द्विविदं चैव विजयं गन्धमादनम् । (४।१)

उल्कामुखम् असङ्गं च हुताशनसुताव् उभौ ॥ (४।२)

अङ्गदप्रमुखान् वीरान् वीरः कपिगणेश्वरः । (५।१)

वेगविक्रमसम्पन्नान् संदिदेश विशेषवित् ॥ (५।२)

तेषाम् अग्रेसरं चैव महद् बलम् असङ्गगम् । (६।१)

विधाय हरिवीराणाम् आदिशद् दक्षिणां दिशम् ॥ (६।२)

ये केचन समुद्देशास् तस्यां दिशि सुदुर्गमाः । (७।१)

कपीशः कपिमुख्यानां स तेषां तान् उदाहरत् ॥ (७।२)

सहस्रशिरसं विन्ध्यं नानाद्रुमलतावृतम् । (८।१)

नर्मदां च नदीं दुर्गां महोरगनिषेविताम् ॥ (८।२)

ततो गोदावरीं रम्यां कृष्णवेणीं महानदीम् । (९।१)

वरदां च महाभागां महोरगनिषेविताम् ॥ (९।२)

मेखलान् उत्कलांश् चैव दशार्णनगराण्य् अपि । (१०।१)

अवन्तीम् अभ्रवन्तीं च सर्वम् एवानुपश्यत ॥ (१०।२)

विदर्भान् ऋषिकांश् चैव रम्यान् माहिषकान् अपि । (११।१)

तथा वङ्गान् कलिङ्गांश् च कौशिकांश् च समन्ततः ॥ (११।२)

अन्वीक्ष्य दण्डकारण्यं सपर्वतनदीगुहम् । (१२।१)

नदीं गोदावरीं चैव सर्वम् एवानुपश्यत ॥ (१२।२)

तथैवान्ध्रांश् च पुण्ड्रांश् च चोलान् पाण्ड्यान् सकेरलान् । (१३।१)

अयोमुखश् च गन्तव्यः पर्वतो धातुमण्डितः ॥ (१३।२)

विचित्रशिखरः श्रीमांश् चित्रपुष्पितकाननः । (१४।१)

सचन्दनवनोद्देशो मार्गितव्यो महागिरिः ॥ (१४।२)

ततस् ताम् आपगां दिव्यां प्रसन्नसलिलां शिवाम् । (१५।१)

तत्र द्रक्ष्यथ कावेरीं विहृताम् अप्सरोगणैः ॥ (१५।२)

तस्यासीनं नगस्याग्रे मलयस्य महौजसम् । (१६।१)

द्रक्ष्यथादित्यसंकाशम् अगस्त्यम् ऋषिसत्तमम् ॥ (१६।२)

ततस् तेनाभ्यनुज्ञाताः प्रसन्नेन महात्मना । (१७।१)

ताम्रपर्णीं ग्राहजुष्टां तरिष्यथ महानदीम् ॥ (१७।२)

सा चन्दनवनैर् दिव्यैः प्रच्छन्ना द्वीपशालिनी । (१८।१)

कान्तेव युवतिः कान्तं समुद्रम् अवगाहते ॥ (१८।२)

ततो हेममयं दिव्यं मुक्तामणिविभूषितम् । (१९।१)

युक्तं कवाटं पाण्ड्यानां गता द्रक्ष्यथ वानराः ॥ (१९।२)

ततः समुद्रम् आसाद्य सम्प्रधार्यार्थनिश्चयम् । (२०।१)

अगस्त्येनान्तरे तत्र सागरे विनिवेशितः ॥ (२०।२)

चित्रनानानगः श्रीमान् महेन्द्रः पर्वतोत्तमः । (२१।१)

जातरूपमयः श्रीमान् अवगाढो महार्णवम् ॥ (२१।२)

नानाविधैर् नगैः फुल्लैर् लताभिश् चोपशोभितम् । (२२।१)

देवर्षियक्षप्रवरैर् अप्सरोभिश् च सेवितम् ॥ (२२।२)

सिद्धचारणसंघैश् च प्रकीर्णं सुमनोहरम् । (२३।१)

तम् उपैति सहस्राक्षः सदा पर्वसु पर्वसु ॥ (२३।२)

द्वीपस् तस्यापरे पारे शतयोजनम् आयतः । (२४।१)

अगम्यो मानुषैर् दीप्तस् तं मार्गध्वं समन्ततः । (२४।२)

तत्र सर्वात्मना सीता मार्गितव्या विशेषतः ॥ (२४।३)

स हि देशस् तु वध्यस्य रावणस्य दुरात्मनः । (२५।१)

राक्षसाधिपतेर् वासः सहस्राक्षसमद्युतेः ॥ (२५।२)

दक्षिणस्य समुद्रस्य मध्ये तस्य तु राक्षसी । (२६।१)

अङ्गारकेति विख्याता छायाम् आक्षिप्य भोजिनी ॥ (२६।२)

तम् अतिक्रम्य लक्ष्मीवान् समुद्रे शतयोजने । (२७।१)

गिरिः पुष्पितको नाम सिद्धचारणसेवितः ॥ (२७।२)

चन्द्रसूर्यांशुसंकाशः सागराम्बुसमावृतः । (२८।१)

भ्राजते विपुलैः शृङ्गैर् अम्बरं विलिखन्न् इव ॥ (२८।२)

तस्यैकं काञ्चनं शृङ्गं सेवते यं दिवाकरः । (२९।१)

श्वेतं राजतम् एकं च सेवते यं निशाकरः ॥ (२९।२)

न तं कृतघ्नाः पश्यन्ति न नृशंसा न नास्तिकाः । (३०।१)

प्रणम्य शिरसा शैलं तं विमार्गत वानराः ॥ (३०।२)

तम् अतिक्रम्य दुर्धर्षाः सूर्यवान् नाम पर्वतः । (३१।१)

अध्वना दुर्विगाहेन योजनानि चतुर्दश ॥ (३१।२)

ततस् तम् अप्य् अतिक्रम्य वैद्युतो नाम पर्वतः । (३२।१)

सर्वकामफलैर् वृक्षैः सर्वकालमनोहरैः ॥ (३२।२)

तत्र भुक्त्वा वरार्हाणि मूलानि च फलानि च । (३३।१)

मधूनि पीत्वा मुख्यानि परं गच्छत वानराः ॥ (३३।२)

तत्र नेत्रमनःकान्तः कुञ्जरो नाम पर्वतः । (३४।१)

अगस्त्यभवनं यत्र निर्मितं विश्वकर्मणा ॥ (३४।२)

तत्र योजनविस्तारम् उच्छ्रितं दशयोजनम् । (३५।१)

शरणं काञ्चनं दिव्यं नानारत्नविभूषितम् ॥ (३५।२)

तत्र भोगवती नाम सर्पाणाम् आलयः पुरी । (३६।१)

विशालरथ्या दुर्धर्षा सर्वतः परिरक्षिता । (३६।२)

रक्षिता पन्नगैर् घोरैस् तीक्ष्णदंष्ट्रैर् महाविषैः ॥ (३६।३)

सर्पराजो महाघोरो यस्यां वसति वासुकिः । (३७।१)

निर्याय मार्गितव्या च सा च भोगवती पुरी ॥ (३७।२)

तं च देशम् अतिक्रम्य महान् ऋषभसंस्थितः । (३८।१)

सर्वरत्नमयः श्रीमान् ऋषभो नाम पर्वतः ॥ (३८।२)

गोशीर्षकं पद्मकं च हरिश्यामं च चन्दनम् । (३९।१)

दिव्यम् उत्पद्यते यत्र तच् चैवाग्निसमप्रभम् ॥ (३९।२)

न तु तच् चन्दनं दृष्ट्वा स्प्रष्टव्यं च कदाचन । (४०।१)

रोहिता नाम गन्धर्वा घोरा रक्षन्ति तद् वनम् ॥ (४०।२)

तत्र गन्धर्वपतयः पञ्चसूर्यसमप्रभाः । (४१।१)

शैलूषो ग्रामणीर् भिक्षुः शुभ्रो बभ्रुस् तथैव च ॥ (४१।२)

अन्ते पृथिव्या दुर्धर्षास् तत्र स्वर्गजितः स्थिताः । (४२।१)

ततः परं न वः सेव्यः पितृलोकः सुदारुणः । (४२।२)

राजधानी यमस्यैषा कष्टेन तमसावृता ॥ (४२।३)

एतावद् एव युष्माभिर् वीरा वानरपुंगवाः । (४३।१)

शक्यं विचेतुं गन्तुं वा नातो गतिमतां गतिः ॥ (४३।२)

सर्वम् एतत् समालोक्य यच् चान्यद् अपि दृश्यते । (४४।१)

गतिं विदित्वा वैदेह्याः संनिवर्तितुम् अर्हथ ॥ (४४।२)

यस् तु मासान् निवृत्तो ऽग्रे दृष्टा सीतेति वक्ष्यति । (४५।१)

मत्तुल्यविभवो भोगैः सुखं स विहरिष्यति ॥ (४५।२)

ततः प्रियतरो नास्ति मम प्राणाद् विशेषतः । (४६।१)

कृतापराधो बहुशो मम बन्धुर् भविष्यति ॥ (४६।२)

अमितबलपराक्रमा भवन्तो विपुलगुणेषु कुलेषु च प्रसूताः । (४७।१)

मनुजपतिसुतां यथा लभध्वं तद् अधिगुणं पुरुषार्थम् आरभध्वम् ॥ (४७।२)