ततः शरं दाशरथिः संधायामित्रकर्शनः । (१।१)

ससर्ज राक्षसेन्द्राय क्रुद्धः सर्प इव श्वसन् ॥ (१।२)

तस्य ज्यातलनिर्घोषं स श्रुत्वा रावणात्मजः । (२।१)

विवर्णवदनो भूत्वा लक्ष्मणं समुदैक्षत ॥ (२।२)

तं विषण्णमुखं दृष्ट्वा राक्षसं रावणात्मजम् । (३।१)

सौमित्रिं युद्धसंसक्तं प्रत्युवाच विभीषणः ॥ (३।२)

निमित्तान्यनुपश्यामि यान्यस्मिन् रावणात्मजे । (४।१)

त्वर तेन महाबाहो भग्न एष न संशयः ॥ (४।२)

ततः संधाय सौमित्रिः शरान् अग्निशिखोपमान् । (५।१)

मुमोच निशितांस्तस्मै सर्वान् इव विषोल्बणान् ॥ (५।२)

शक्राशनिसमस्पर्शैर् लक्ष्मणेनाहतः शरैः । (६।१)

मुहूर्तम् अभवन्मूढः सर्वसंक्षुभितेन्द्रियः ॥ (६।२)

उपलभ्य मुहूर्तेन संज्ञां प्रत्यागतेन्द्रियः । (७।१)

ददर्शावस्थितं वीरं वीरो दशरथात्मजम् ॥ (७।२)

सो ऽभिचक्राम सौमित्रिं रोषात् संरक्तलोचनः । (८।१)

अब्रवीच्चैनम् आसाद्य पुनः स परुषं वचः ॥ (८।२)

किं न स्मरसि तद् युद्धे प्रथमे मत्पराक्रमम् । (९।१)

निबद्धस्त्वं सह भ्रात्रा यदा युधि विचेष्टसे ॥ (९।२)

युवा खलु महायुद्धे शक्राशनिसमैः शरैः । (१०।१)

शायिनौ प्रथमं भूमौ विसंज्ञौ सपुरःसरौ ॥ (१०।२)

स्मृतिर् वा नास्ति ते मन्ये व्यक्तं वा यमसादनम् । (११।१)

गन्तुम् इच्छसि यस्मात् त्वं मां धर्षयितुम् इच्छसि ॥ (११।२)

यदि ते प्रथमे युद्धे न दृष्टो मत्पराक्रमः । (१२।१)

अद्य त्वां दर्शयिष्यामि तिष्ठेदानीं व्यवस्थितः ॥ (१२।२)

इत्युक्त्वा सप्तभिर् बाणैर् अभिविव्याध लक्ष्मणम् । (१३।१)

दशभिश्च हनूमन्तं तीक्ष्णधारैः शरोत्तमैः ॥ (१३।२)

ततः शरशतेनैव सुप्रयुक्तेन वीर्यवान् । (१४।१)

क्रोधाद् द्विगुणसंरब्धो निर्बिभेद विभीषणम् ॥ (१४।२)

तद् दृष्ट्वेन्द्रजितः कर्म कृतं रामानुजस्तदा । (१५।१)

अचिन्तयित्वा प्रहसन्नैतत् किंचिद् इति ब्रुवन् ॥ (१५।२)

मुमोच स शरान् घोरान् संगृह्य नरपुंगवः । (१६।१)

अभीतवदनः क्रुद्धो रावणिं लक्ष्मणो युधि ॥ (१६।२)

नैवं रणगताः शूराः प्रहरन्ति निशाचर । (१७।१)

लघवश्चाल्पवीर्याश्च सुखा हीमे शरास्तव ॥ (१७।२)

नैवं शूरास्तु युध्यन्ते समरे जयकाङ्क्षिणः । (१८।१)

इत्येवं तं ब्रुवाणस्तु शरवर्षैर् अवाकिरत् ॥ (१८।२)

तस्य बाणैस्तु विध्वस्तं कवचं हेमभूषितम् । (१९।१)

व्यशीर्यत रथोपस्थे ताराजालम् इवाम्बरात् ॥ (१९।२)

विधूतवर्मा नाराचैर् बभूव स कृतव्रणः । (२०।१)

इन्द्रजित् समरे शूरः प्ररूढ इव सानुमान् ॥ (२०।२)

अभीक्ष्णं निश्वसन्तौ हि युध्येतां तुमुलं युधि । (२१।१)

शरसंकृत्तसर्वाङ्गौ सर्वतो रुधिरोक्षितौ ॥ (२१।२)

अस्त्राण्यस्त्रविदां श्रेष्ठौ दर्शयन्तौ पुनः पुनः । (२२।१)

शरान् उच्चावचाकारान् अन्तरिक्षे बबन्धतुः ॥ (२२।२)

व्यपेतदोषम् अस्यन्तौ लघुचित्रं च सुष्ठु च । (२३।१)

उभौ तु तुमुलं घोरं चक्रतुर् नरराक्षसौ ॥ (२३।२)

तयोः पृथक्पृथग् भीमः शुश्रुवे तलनिस्वनः । (२४।१)

सुघोरयोर् निष्टनतोर् गगने मेघयोर् इव ॥ (२४।२)

ते गात्रयोर् निपतिता रुक्मपुङ्खाः शरा युधि । (२५।१)

असृग्दिग्धा विनिष्पेतुर् विविशुर् धरणीतलम् ॥ (२५।२)

अन्यैः सुनिशितैः शस्त्रैर् आकाशे संजघट्टिरे । (२६।१)

बभञ्जुश्चिछिदुश्चापि तयोर् बाणाः सहस्रशः ॥ (२६।२)

स बभूव रणे घोरस्तयोर् बाणमयश्चयः । (२७।१)

अग्निभ्याम् इव दीप्ताभ्यां सत्रे कुशमयश्चयः ॥ (२७।२)

तयोः कृतव्रणौ देहौ शुशुभाते महात्मनोः । (२८।१)

सपुष्पाविव निष्पत्त्रौ वने शाल्मलिकिंशुकौ ॥ (२८।२)

चक्रतुस्तुमुलं घोरं संनिपातं मुहुर् मुहुः । (२९।१)

इन्द्रजिल् लक्ष्मणश्चैव परस्परजयैषिणौ ॥ (२९।२)

लक्ष्मणो रावणिं युद्धे रावणिश्चापि लक्ष्मणम् । (३०।१)

अन्योन्यं तावभिघ्नन्तौ न श्रमं प्रत्यपद्यताम् ॥ (३०।२)

बाणजालैः शरीरस्थैर् अवगाढैस्तरस्विनौ । (३१।१)

शुशुभाते महावीरौ विरूढाविव पर्वतौ ॥ (३१।२)

तयो रुधिरसिक्तानि संवृतानि शरैर् भृशम् । (३२।१)

बभ्राजुः सर्वगात्राणि ज्वलन्त इव पावकाः ॥ (३२।२)

तयोर् अथ महान् कालो व्यतीयाद् युध्यमानयोः । (३३।१)

न च तौ युद्धवैमुख्यं श्रमं वाप्युपजग्मतुः ॥ (३३।२)

अथ समरपरिश्रमं निहन्तुं समरमुखेष्वजितस्य लक्ष्मणस्य । (३४।१)

प्रियहितम् उपपादयन्महौजाः समरम् उपेत्य विभीषणो ऽवतस्थे ॥ (३४।२)