पुनः प्राप्ते वसन्ते तु पूर्णः संवत्सरो ऽभवत् । (१।१)

अभिवाद्य वसिष्ठं च न्यायतः प्रतिपूज्य च ॥ (१।२)

अब्रवीत् प्रश्रितं वाक्यं प्रसवार्थं द्विजोत्तमम् । (२।१)

यज्ञो मे क्रियतां विप्र यथोक्तं मुनिपुंगव ॥ (२।२)

यथा न विघ्नः क्रियते यज्ञाङ्गेषु विधीयताम् । (३।१)

भवान् स्निग्धः सुहृन् मह्यं गुरुश् च परमो भवान् ॥ (३।२)

वोढव्यो भवता चैव भारो यज्ञस्य चोद्यतः । (४।१)

तथेति च स राजानम् अब्रवीद् द्विजसत्तमः ॥ (४।२)

करिष्ये सर्वम् एवैतद् भवता यत् समर्थितम् । (५।१)

ततो ऽब्रवीद् द्विजान् वृद्धान् यज्ञकर्मसु निष्ठितान् ॥ (५।२)

स्थापत्ये निष्ठितांश् चैव वृद्धान् परमधार्मिकान् । (६।१)

कर्मान्तिकाञ् शिल्पकारान् वर्धकीन् खनकान् अपि ॥ (६।२)

गणकाञ् शिल्पिनश् चैव तथैव नटनर्तकान् । (७।१)

तथा शुचीञ् शास्त्रविदः पुरुषान् सुबहुश्रुतान् ॥ (७।२)

यज्ञकर्म समीहन्तां भवन्तो राजशासनात् । (८।१)

इष्टका बहुसाहस्री शीघ्रम् आनीयताम् इति ॥ (८।२)

औपकार्याः क्रियन्तां च राज्ञां बहुगुणान्विताः । (९।१)

ब्राह्मणावसथाश् चैव कर्तव्याः शतशः शुभाः ॥ (९।२)

भक्ष्यान्नपानैर् बहुभिः समुपेताः सुनिष्ठिताः । (१०।१)

तथा पौरजनस्यापि कर्तव्या बहुविस्तराः ॥ (१०।२)

आवासा बहुभक्ष्या वै सर्वकामैर् उपस्थिताः । (११।१)

तथा जानपदस्यापि जनस्य बहुशोभनम् ॥ (११।२)

दातव्यम् अन्नं विधिवत् सत्कृत्य न तु लीलया । (१२।१)

सर्ववर्णा यथा पूजां प्राप्नुवन्ति सुसत्कृताः ॥ (१२।२)

न चावज्ञा प्रयोक्तव्या कामक्रोधवशाद् अपि । (१३।१)

यज्ञकर्मसु ये ऽव्यग्राः पुरुषाः शिल्पिनस् तथा ॥ (१३।२)

तेषाम् अपि विशेषेण पूजा कार्या यथाक्रमम् । (१४।१)

यथा सर्वं सुविहितं न किंचित् परिहीयते ॥ (१४।२)

तथा भवन्तः कुर्वन्तु प्रीतिस्निग्धेन चेतसा । (१५।१)

ततः सर्वे समागम्य वसिष्ठम् इदम् अब्रुवन् ॥ (१५।२)

यथोक्तं तत् करिष्यामो न किंचित् परिहास्यते । (१६।१)

ततः सुमन्त्रम् आहूय वसिष्ठो वाक्यम् अब्रवीत् ॥ (१६।२)

निमन्त्रयस्व नृपतीन् पृथिव्यां ये च धार्मिकाः । (१७।१)

ब्राह्मणान् क्षत्रियान् वैश्याञ् शूद्रांश् चैव सहस्रशः ॥ (१७।२)

समानयस्व सत्कृत्य सर्वदेशेषु मानवान् । (१८।१)

मिथिलाधिपतिं शूरं जनकं सत्यविक्रमम् ॥ (१८।२)

निष्ठितं सर्वशास्त्रेषु तथा वेदेषु निष्ठितम् । (१९।१)

तम् आनय महाभागं स्वयम् एव सुसत्कृतम् । (१९।२)

पूर्वसम्बन्धिनं ज्ञात्वा ततः पूर्वं ब्रवीमि ते ॥ (१९।३)

तथा काशिपतिं स्निग्धं सततं प्रियवादिनम् । (२०।१)

सद्वृत्तं देवसंकाशं स्वयम् एवानयस्व ह ॥ (२०।२)

तथा केकयराजानं वृद्धं परमधार्मिकम् । (२१।१)

श्वशुरं राजसिंहस्य सपुत्रं तम् इहानय ॥ (२१।२)

अङ्गेश्वरं महाभागं रोमपादं सुसत्कृतम् । (२२।१)

वयस्यं राजसिंहस्य तम् आनय यशस्विनम् ॥ (२२।२)

प्राचीनान् सिन्धुसौवीरान् सौराष्ट्रेयांश् च पार्थिवान् । (२३।१)

दाक्षिणात्यान् नरेन्द्रांश् च समस्तान् आनयस्व ह ॥ (२३।२)

सन्ति स्निग्धाश् च ये चान्ये राजानः पृथिवीतले । (२४।१)

तान् आनय यथाक्षिप्रं सानुगान् सहबान्धवान् ॥ (२४।२)

वसिष्ठवाक्यं तच् छ्रुत्वा सुमन्त्रस् त्वरितस् तदा । (२५।१)

व्यादिशत् पुरुषांस् तत्र राज्ञाम् आनयने शुभान् ॥ (२५।२)

स्वयम् एव हि धर्मात्मा प्रययौ मुनिशासनात् । (२६।१)

सुमन्त्रस् त्वरितो भूत्वा समानेतुं महीक्षितः ॥ (२६।२)

ते च कर्मान्तिकाः सर्वे वसिष्ठाय च धीमते । (२७।१)

सर्वं निवेदयन्ति स्म यज्ञे यद् उपकल्पितम् ॥ (२७।२)

ततः प्रीतो द्विजश्रेष्ठस् तान् सर्वान् पुनर् अब्रवीत् । (२८।१)

अवज्ञया न दातव्यं कस्यचिल् लीलयापि वा । (२८।२)

अवज्ञया कृतं हन्याद् दातारं नात्र संशयः ॥ (२८।३)

ततः कैश्चिद् अहोरात्रैर् उपयाता महीक्षितः । (२९।१)

बहूनि रत्नान्य् आदाय राज्ञो दशरथस्य ह ॥ (२९।२)

ततो वसिष्ठः सुप्रीतो राजानम् इदम् अब्रवीत् । (३०।१)

उपयाता नरव्याघ्र राजानस् तव शासनात् ॥ (३०।२)

मयापि सत्कृताः सर्वे यथार्हं राजसत्तमाः । (३१।१)

यज्ञियं च कृतं राजन् पुरुषैः सुसमाहितैः ॥ (३१।२)

निर्यातु च भवान् यष्टुं यज्ञायतनम् अन्तिकात् । (३२।१)

सर्वकामैर् उपहृतैर् उपेतं वै समन्ततः ॥ (३२।२)

तथा वसिष्ठवचनाद् ऋष्यशृङ्गस्य चोभयोः । (३३।१)

शुभे दिवसनक्षत्रे निर्यातो जगतीपतिः ॥ (३३।२)

ततो वसिष्ठप्रमुखाः सर्व एव द्विजोत्तमाः । (३४।१)

ऋष्यशृङ्गं पुरस्कृत्य यज्ञकर्मारभंस् तदा ॥ (३४।२)