ततो ऽब्रवीन् महातेजा रामो लक्ष्मणम् अग्रतः । (१।१)

स्थितं प्राग्गामिनं वीरं याचमानं कृताञ्जलिम् ॥ (१।२)

मयाद्य सह सौमित्रे त्वयि गच्छति तद् वनम् । (२।१)

को भरिष्यति कौसल्यां सुमित्रां वा यशस्विनीम् ॥ (२।२)

अभिवर्षति कामैर् यः पर्जन्यः पृथिवीम् इव । (३।१)

स कामपाशपर्यस्तो महातेजा महीपतिः ॥ (३।२)

सा हि राज्यम् इदं प्राप्य नृपस्याश्वपतेः सुता । (४।१)

दुःखितानां सपत्नीनां न करिष्यति शोभनम् ॥ (४।२)

एवम् उक्तस् तु रामेण लक्ष्मणः श्लक्ष्णया गिरा । (५।१)

प्रत्युवाच तदा रामं वाक्यज्ञो वाक्यकोविदम् ॥ (५।२)

तवैव तेजसा वीर भरतः पूजयिष्यति । (६।१)

कौसल्यां च सुमित्रां च प्रयतो नात्र संशयः ॥ (६।२)

कौसल्या बिभृयाद् आर्या सहस्रम् अपि मद्विधान् । (७।१)

यस्याः सहस्रं ग्रामाणां सम्प्राप्तम् उपजीवनम् ॥ (७।२)

धनुर् आदाय सशरं खनित्रपिटकाधरः । (८।१)

अग्रतस् ते गमिष्यामि पन्थानम् अनुदर्शयन् ॥ (८।२)

आहरिष्यामि ते नित्यं मूलानि च फलानि च । (९।१)

वन्यानि यानि चान्यानि स्वाहाराणि तपस्विनाम् ॥ (९।२)

भवांस् तु सह वैदेह्या गिरिसानुषु रंस्यते । (१०।१)

अहं सर्वं करिष्यामि जाग्रतः स्वपतश् च ते ॥ (१०।२)

रामस् त्व् अनेन वाक्येन सुप्रीतः प्रत्युवाच तम् । (११।१)

व्रजापृच्छस्व सौमित्रे सर्वम् एव सुहृज्जनम् ॥ (११।२)

ये च राज्ञो ददौ दिव्ये महात्मा वरुणः स्वयम् । (१२।१)

जनकस्य महायज्ञे धनुषी रौद्रदर्शने ॥ (१२।२)

अभेद्यकवचे दिव्ये तूणी चाक्षयसायकौ । (१३।१)

आदित्यविमलौ चोभौ खड्गौ हेमपरिष्कृतौ ॥ (१३।२)

सत्कृत्य निहितं सर्वम् एतद् आचार्यसद्मनि । (१४।१)

स त्वम् आयुधम् आदाय क्षिप्रम् आव्रज लक्ष्मण ॥ (१४।२)

स सुहृज्जनम् आमन्त्र्य वनवासाय निश्चितः । (१५।१)

इक्ष्वाकुगुरुम् आमन्त्र्य जग्राहायुधम् उत्तमम् ॥ (१५।२)

तद् दिव्यं राजशार्दूलः सत्कृतं माल्यभूषितम् । (१६।१)

रामाय दर्शयामास सौमित्रिः सर्वम् आयुधम् ॥ (१६।२)

तम् उवाचात्मवान् रामः प्रीत्या लक्ष्मणम् आगतम् । (१७।१)

काले त्वम् आगतः सौम्य काङ्क्षिते मम लक्ष्मण ॥ (१७।२)

अहं प्रदातुम् इच्छामि यद् इदं मामकं धनम् । (१८।१)

ब्राह्मणेभ्यस् तपस्विभ्यस् त्वया सह परंतप ॥ (१८।२)

वसन्तीह दृढं भक्त्या गुरुषु द्विजसत्तमाः । (१९।१)

तेषाम् अपि च मे भूयः सर्वेषां चोपजीविनाम् ॥ (१९।२)

वसिष्ठपुत्रं तु सुयज्ञम् आर्यं त्वम् आनयाशु प्रवरं द्विजानाम् । (२०।१)

अभिप्रयास्यामि वनं समस्तान् अभ्यर्च्य शिष्टान् अपरान् द्विजातीन् ॥ (२०।२)