ताम् अब्रवीन्महातेजा हनूमान्मारुतात्मजः । (१।१)

शिरस्यञ्जलिम् आधाय सीतां मधुरया गिरा ॥ (१।२)

का नु पद्मपलाशाक्षी क्लिष्टकौशेयवासिनी । (२।१)

द्रुमस्य शाखाम् आलम्ब्य तिष्ठसि त्वम् अनिन्दिता ॥ (२।२)

किमर्थं तव नेत्राभ्यां वारि स्रवति शोकजम् । (३।१)

पुण्डरीकपलाशाभ्यां विप्रकीर्णम् इवोदकम् ॥ (३।२)

सुराणाम् असुराणां च नागगन्धर्वरक्षसाम् । (४।१)

यक्षाणां किंनराणां च का त्वं भवसि शोभने ॥ (४।२)

का त्वं भवसि रुद्राणां मरुतां वा वरानने । (५।१)

वसूनां वा वरारोहे देवता प्रतिभासि मे ॥ (५।२)

किं नु चन्द्रमसा हीना पतिता विबुधालयात् । (६।१)

रोहिणी ज्योतिषां श्रेष्ठा श्रेष्ठा सर्वगुणान्विता ॥ (६।२)

कोपाद् वा यदि वा मोहाद् भर्तारम् असितेक्षणा । (७।१)

वसिष्ठं कोपयित्वा त्वं नासि कल्याण्यरुन्धती ॥ (७।२)

को नौ पुत्रः पिता भ्राता भर्ता वा ते सुमध्यमे । (८।१)

अस्माल् लोकाद् अमुं लोकं गतं त्वम् अनुशोचसि ॥ (८।२)

व्यञ्जनानि हि ते यानि लक्षणानि च लक्षये । (९।१)

महिषी भूमिपालस्य राजकन्यासि मे मता ॥ (९।२)

रावणेन जनस्थानाद् बलाद् अपहृता यदि । (१०।१)

सीता त्वम् असि भद्रं ते तन्ममाचक्ष्व पृच्छतः ॥ (१०।२)

सा तस्य वचनं श्रुत्वा रामकीर्तनहर्षिता । (११।१)

उवाच वाक्यं वैदेही हनूमन्तं द्रुमाश्रितम् ॥ (११।२)

दुहिता जनकस्याहं वैदेहस्य महात्मनः । (१२।१)

सीता च नाम नाम्नाहं भार्या रामस्य धीमतः ॥ (१२।२)

समा द्वादश तत्राहं राघवस्य निवेशने । (१३।१)

भुञ्जाना मानुषान् भोगान् सर्वकामसमृद्धिनी ॥ (१३।२)

ततस्त्रयोदशे वर्षे राज्येनेक्ष्वाकुनन्दनम् । (१४।१)

अभिषेचयितुं राजा सोपाध्यायः प्रचक्रमे ॥ (१४।२)

तस्मिन् संभ्रियमाणे तु राघवस्याभिषेचने । (१५।१)

कैकेयी नाम भर्तारं देवी वचनम् अब्रवीत् ॥ (१५।२)

न पिबेयं न खादेयं प्रत्यहं मम भोजनम् । (१६।१)

एष मे जीवितस्यान्तो रामो यद्यभिषिच्यते ॥ (१६।२)

यत् तद् उक्तं त्वया वाक्यं प्रीत्या नृपतिसत्तम । (१७।१)

तच् चेन् न वितथं कार्यं वनं गच्छतु राघवः ॥ (१७।२)

स राजा सत्यवाग् देव्या वरदानम् अनुस्मरन् । (१८।१)

मुमोह वचनं श्रुत्वा कैकेय्याः क्रूरम् अप्रियम् ॥ (१८।२)

ततस्तु स्थविरो राजा सत्यधर्मे व्यवस्थितः । (१९।१)

ज्येष्ठं यशस्विनं पुत्रं रुदन् राज्यम् अयाचत ॥ (१९।२)

स पितुर् वचनं श्रीमान् अभिषेकात् परं प्रियम् । (२०।१)

मनसा पूर्वम् आसाद्य वाचा प्रतिगृहीतवान् ॥ (२०।२)

दद्यान्न प्रतिगृह्णीयान्न ब्रूयात् किंचिद् अप्रियम् । (२१।१)

अपि जीवितहेतोर् हि रामः सत्यपराक्रमः ॥ (२१।२)

स विहायोत्तरीयाणि महार्हाणि महायशाः । (२२।१)

विसृज्य मनसा राज्यं जनन्यै मां समादिशत् ॥ (२२।२)

साहं तस्याग्रतस्तूर्णं प्रस्थिता वनचारिणी । (२३।१)

न हि मे तेन हीनाया वासः स्वर्गे ऽपि रोचते ॥ (२३।२)

प्राग् एव तु महाभागः सौमित्रिर् मित्रनन्दनः । (२४।१)

पूर्वजस्यानुयात्रार्थे द्रुमचीरैर् अलंकृतः ॥ (२४।२)

ते वयं भर्तुर् आदेशं बहु मान्य दृढव्रताः । (२५।१)

प्रविष्टाः स्म पुरादृष्टं वनं गम्भीरदर्शनम् ॥ (२५।२)

वसतो दण्डकारण्ये तस्याहम् अमितौजसः । (२६।१)

रक्षसापहृता भार्या रावणेन दुरात्मना ॥ (२६।२)

द्वौ मासौ तेन मे कालो जीवितानुग्रहः कृतः । (२७।१)

ऊर्ध्वं द्वाभ्यां तु मासाभ्यां ततस्त्यक्ष्यामि जीवितम् ॥ (२७।२)