अयम् आख्याति मे राम सचिवो मन्त्रिसत्तमः । (१।१)

हनुमान् यन्निमित्तं त्वं निर्जनं वनम् आगतः ॥ (१।२)

लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा वसतश् च वने तव । (२।१)

रक्षसापहृता भार्या मैथिली जनकात्मजा ॥ (२।२)

त्वया वियुक्ता रुदती लक्ष्मणेन च धीमता । (३।१)

अन्तरं प्रेप्सुना तेन हत्वा गृध्रं जटायुषम् ॥ (३।२)

भार्यावियोगजं दुःखं नचिरात् त्वं विमोक्ष्यसे । (४।१)

अहं ताम् आनयिष्यामि नष्टां वेदश्रुतिं यथा ॥ (४।२)

रसातले वा वर्तन्तीं वर्तन्तीं वा नभस्तले । (५।१)

अहम् आनीय दास्यामि तव भार्याम् अरिंदम ॥ (५।२)

इदं तथ्यं मम वचस् त्वम् अवेहि च राघव । (६।१)

त्यज शोकं महाबाहो तां कान्ताम् आनयामि ते ॥ (६।२)

अनुमानात् तु जानामि मैथिली सा न संशयः । (७।१)

ह्रियमाणा मया दृष्टा रक्षसा क्रूरकर्मणा ॥ (७।२)

क्रोशन्ती राम रामेति लक्ष्मणेति च विस्वरम् । (८।१)

स्फुरन्ती रावणस्याङ्के पन्नगेन्द्रवधूर् यथा ॥ (८।२)

आत्मना पञ्चमं मां हि दृष्ट्वा शैलतटे स्थितम् । (९।१)

उत्तरीयं तया त्यक्तं शुभान्य् आभरणानि च ॥ (९।२)

तान्य् अस्माभिर् गृहीतानि निहितानि च राघव । (१०।१)

आनयिष्याम्य् अहं तानि प्रत्यभिज्ञातुम् अर्हसि ॥ (१०।२)

तम् अब्रवीत् ततो रामः सुग्रीवं प्रियवादिनम् । (११।१)

आनयस्व सखे शीघ्रं किमर्थं प्रविलम्बसे ॥ (११।२)

एवम् उक्तस् तु सुग्रीवः शैलस्य गहनां गुहाम् । (१२।१)

प्रविवेश ततः शीघ्रं राघवप्रियकाम्यया ॥ (१२।२)

उत्तरीयं गृहीत्वा तु शुभान्य् आभरणानि च । (१३।१)

इदं पश्येति रामाय दर्शयामास वानरः ॥ (१३।२)

ततो गृहीत्वा तद्वासः शुभान्य् आभरणानि च । (१४।१)

अभवद् बाष्पसंरुद्धो नीहारेणेव चन्द्रमाः ॥ (१४।२)

सीतास्नेहप्रवृत्तेन स तु बाष्पेण दूषितः । (१५।१)

हा प्रियेति रुदन् धैर्यम् उत्सृज्य न्यपतत् क्षितौ ॥ (१५।२)

हृदि कृत्वा स बहुशस् तम् अलंकारम् उत्तमम् । (१६।१)

निशश्वास भृशं सर्पो बिलस्थ इव रोषितः ॥ (१६।२)

अविच्छिन्नाश्रुवेगस् तु सौमित्रिं वीक्ष्य पार्श्वतः । (१७।१)

परिदेवयितुं दीनं रामः समुपचक्रमे ॥ (१७।२)

पश्य लक्ष्मण वैदेह्या संत्यक्तं ह्रियमाणया । (१८।१)

उत्तरीयम् इदं भूमौ शरीराद् भूषणानि च ॥ (१८।२)

शाद्वलिन्यां ध्रुवं भूम्यां सीतया ह्रियमाणया । (१९।१)

उत्सृष्टं भूषणम् इदं तथारूपं हि दृश्यते ॥ (१९।२)

ब्रूहि सुग्रीव कं देशं ह्रियन्ती लक्षिता त्वया । (२०।१)

रक्षसा रौद्ररूपेण मम प्राणसमा प्रिया ॥ (२०।२)

क्व वा वसति तद् रक्षो महद् व्यसनदं मम । (२१।१)

यन्निमित्तम् अहं सर्वान् नाशयिष्यामि राक्षसान् ॥ (२१।२)

हरता मैथिलीं येन मां च रोषयता भृशम् । (२२।१)

आत्मनो जीवितान्ताय मृत्युद्वारम् अपावृतम् ॥ (२२।२)

मम दयिततमा हृता वनाद् रजनिचरेण विमथ्य येन सा । (२३।१)

कथय मम रिपुं तम् अद्य वै प्रवगपते यमसंनिधिं नयामि ॥ (२३।२)