निकुम्भो भ्रातरं दृष्ट्वा सुग्रीवेण निपातितम् । (१।१)

प्रदहन्न् इव कोपेन वानरेन्द्रम् अवैक्षत ॥ (१।२)

ततः स्रग्दामसंनद्धं दत्तपञ्चाङ्गुलं शुभम् । (२।१)

आददे परिघं वीरो नगेन्द्रशिखरोपमम् ॥ (२।२)

हेमपट्टपरिक्षिप्तं वज्रविद्रुमभूषितम् । (३।१)

यमदण्डोपमं भीमं रक्षसां भयनाशनम् ॥ (३।२)

तम् आविध्य महातेजाः शक्रध्वजसमं रणे । (४।१)

विननाद विवृत्तास्यो निकुम्भो भीमविक्रमः ॥ (४।२)

उरोगतेन निष्केण भुजस्थैर् अङ्गदैर् अपि । (५।१)

कुण्डलाभ्यां च मृष्टाभ्यां मालया च विचित्रया ॥ (५।२)

निकुम्भो भूषणैर् भाति तेन स्म परिघेण च । (६।१)

यथेन्द्रधनुषा मेघः सविद्युत्स्तनयित्नुमान् ॥ (६।२)

परिघाग्रेण पुस्फोट वातग्रन्थिर् महात्मनः । (७।१)

प्रजज्वाल सघोषश्च विधूम इव पावकः ॥ (७।२)

नगर्या विटपावत्या गन्धर्वभवनोत्तमैः । (८।१)

सह चैवामरावत्या सर्वैश्च भवनैः सह ॥ (८।२)

सतारागणनक्षत्रं सचन्द्रं समहाग्रहम् । (९।१)

निकुम्भपरिघाघूर्णं भ्रमतीव नभस्तलम् ॥ (९।२)

दुरासदश्च संजज्ञे परिघाभरणप्रभः । (१०।१)

क्रोधेन्धनो निकुम्भाग्निर् युगान्ताग्निर् इवोत्थितः ॥ (१०।२)

राक्षसा वानराश्चापि न शेकुः स्पन्दितुं भयात् । (११।१)

हनूमंस्तु विवृत्योरस्तस्थौ प्रमुखतो बली ॥ (११।२)

परिघोपमबाहुस्तु परिघं भास्करप्रभम् । (१२।१)

बली बलवतस्तस्य पातयामास वक्षसि ॥ (१२।२)

स्थिरे तस्योरसि व्यूढे परिघः शतधा कृतः । (१३।१)

विशीर्यमाणः सहसा उल्काशतम् इवाम्बरे ॥ (१३।२)

स तु तेन प्रहारेण चचाल च महाकपिः । (१४।१)

परिघेण समाधूतो यथा भूमिचले ऽचलः ॥ (१४।२)

स तथाभिहतस्तेन हनूमान् प्लवगोत्तमः । (१५।१)

मुष्टिं संवर्तयामास बलेनातिमहाबलः ॥ (१५।२)

तम् उद्यम्य महातेजा निकुम्भोरसि वीर्यवान् । (१६।१)

अभिचिक्षेप वेगेन वेगवान् वायुविक्रमः ॥ (१६।२)

ततः पुस्फोट चर्मास्य प्रसुस्राव च शोणितम् । (१७।१)

मुष्टिना तेन संजज्ञे ज्वाला विद्युद् इवोत्थिता ॥ (१७।२)

स तु तेन प्रहारेण निकुम्भो विचचाल ह । (१८।१)

स्वस्थश्चापि निजग्राह हनूमन्तं महाबलम् ॥ (१८।२)

विचुक्रुशुस्तदा संख्ये भीमं लङ्कानिवासिनः । (१९।१)

निकुम्भेनोद्धृतं दृष्ट्वा हनूमन्तं महाबलम् ॥ (१९।२)

स तथा ह्रियमाणो ऽपि कुम्भकर्णात्मजेन हि । (२०।१)

आजघानानिलसुतो वज्रवेगेन मुष्टिना ॥ (२०।२)

आत्मानं मोचयित्वाथ क्षितावभ्यवपद्यत । (२१।१)

हनूमान् उन्ममथाशु निकुम्भं मारुतात्मजः ॥ (२१।२)

निक्षिप्य परमायत्तो निकुम्भं निष्पिपेष च । (२२।१)

उत्पत्य चास्य वेगेन पपातोरसि वीर्यवान् ॥ (२२।२)

परिगृह्य च बाहुभ्यां परिवृत्य शिरोधराम् । (२३।१)

उत्पाटयामास शिरो भैरवं नदतो महत् ॥ (२३।२)

अथ विनदति सादिते निकुम्भे पवनसुतेन रणे बभूव युद्धम् । (२४।१)

दशरथसुतराक्षसेन्द्रचम्वोर् भृशतरम् आगतरोषयोः सुभीमम् ॥ (२४।२)