तथा स्म तेषां वसताम् ऋक्षवानररक्षसाम् । (१।१)

राघवस्तु महातेजाः सुग्रीवम् इदम् अब्रवीत् ॥ (१।२)

गम्यतां सौम्य किष्किन्धां दुराधर्षां सुरासुरैः । (२।१)

पालयस्व सहामात्यै राज्यं निहतकण्टकम् ॥ (२।२)

अङ्गदं च महाबाहो प्रीत्या परमयान्वितः । (३।१)

पश्य त्वं हनुमन्तं च नलं च सुमहाबलम् ॥ (३।२)

सुषेणं श्वशुरं शूरं तारं च बलिनां वरम् । (४।१)

कुमुदं चैव दुर्धर्षं नीलं च सुमहाबलम् ॥ (४।२)

वीरं शतबलिं चैव मैन्दं द्विविदम् एव च । (५।१)

गजं गवाक्षं गवयं शरभं च महाबलम् ॥ (५।२)

ऋक्षराजं च दुर्धर्षं जाम्बवन्तं महाबलम् । (६।१)

पश्य प्रीतिसमायुक्तो गन्धमादनम् एव च ॥ (६।२)

ये चान्ये सुमहात्मानो मदर्थे त्यक्तजीविताः । (७।१)

पश्य त्वं प्रीतिसंयुक्तो मा चैषां विप्रियं कृथाः ॥ (७।२)

एवम् उक्त्वा च सुग्रीवं प्रशस्य च पुनः पुनः । (८।१)

विभीषणम् अथोवाच रामो मधुरया गिरा ॥ (८।२)

लङ्कां प्रशाधि धर्मेण संमतो ह्यसि पार्थिव । (९।१)

पुरस्य राक्षसानां च भ्रातुर् वैश्रवणस्य च ॥ (९।२)

मा च बुद्धिम् अधर्मे त्वं कुर्या राजन् कथंचन । (१०।१)

बुद्धिमन्तो हि राजानो ध्रुवम् अश्नन्ति मेदिनीम् ॥ (१०।२)

अहं च नित्यशो राजन् सुग्रीवसहितस्त्वया । (११।१)

स्मर्तव्यः परया प्रीत्या गच्छ त्वं विगतज्वरः ॥ (११।२)

रामस्य भाषितं श्रुत्वा ऋक्षवानरराक्षसाः । (१२।१)

साधु साध्विति काकुत्स्थं प्रशशंसुः पुनः पुनः ॥ (१२।२)

तव बुद्धिर् महाबाहो वीर्यम् अद्भुतम् एव च । (१३।१)

माधुर्यं परमं राम स्वयम्भोर् इव नित्यदा ॥ (१३।२)

तेषाम् एवं ब्रुवाणानां वानराणां च रक्षसाम् । (१४।१)

हनूमान् प्रणतो भूत्वा राघवं वाक्यम् अब्रवीत् ॥ (१४।२)

स्नेहो मे परमो राजंस्त्वयि नित्यं प्रतिष्ठितः । (१५।१)

भक्तिश्च नियता वीर भावो नान्यत्र गच्छति ॥ (१५।२)

यावद् रामकथां वीर श्रोष्ये ऽहं पृथिवीतले । (१६।१)

तावच्छरीरे वत्स्यन्तु मम प्राणा न संशयः ॥ (१६।२)

एवं ब्रुवाणं राजेन्द्रो हनूमन्तम् अथासनात् । (१७।१)

उत्थाय च परिष्वज्य वाक्यम् एतद् उवाच ह ॥ (१७।२)

एवम् एतत् कपिश्रेष्ठ भविता नात्र संशयः । (१८।१)

लोका हि यावत् स्थास्यन्ति तावत् स्थास्यति मे कथा ॥ (१८।२)

चरिष्यति कथा यावल्लोकान् एषा हि मामिका । (१९।१)

तावच्छरीरे वत्स्यन्ति प्राणास्तव न संशयः ॥ (१९।२)

ततो ऽस्य हारं चन्द्राभं मुच्य कण्ठात् स राघवः । (२०।१)

वैदूर्यतरलं स्नेहाद् आबबन्धे हनूमति ॥ (२०।२)

तेनोरसि निबद्धेन हारेण स महाकपिः । (२१।१)

रराज हेमशैलेन्द्रश्चन्द्रेणाक्रान्तमस्तकः ॥ (२१।२)

श्रुत्वा तु राघवस्यैतद् उत्थायोत्थाय वानराः । (२२।१)

प्रणम्य शिरसा पादौ प्रजग्मुस्ते महाबलाः ॥ (२२।२)

सुग्रीवश्चैव रामेण परिष्वक्तो महाभुजः । (२३।१)

विभीषणश्च धर्मात्मा निरन्तरम् उरोगतः ॥ (२३।२)

सर्वे च ते बाष्पगलाः साश्रुनेत्रा विचेतसः । (२४।१)

संमूढा इव दुःखेन त्यजन्ते राघवं तदा ॥ (२४।२)