ततः शरेणाभिहतो रामेण रणकर्कशः । (१।१)

पपात सहसा वाली निकृत्त इव पादपः ॥ (१।२)

स भूमौ न्यस्तसर्वाङ्गस् तप्तकाञ्चनभूषणः । (२।१)

अपतद् देवराजस्य मुक्तरश्मिर् इव ध्वजः ॥ (२।२)

तस्मिन् निपतिते भूमौ वानराणां गणेश्वरे । (३।१)

नष्टचन्द्रम् इव व्योम न व्यराजत भूतलम् ॥ (३।२)

भूमौ निपतितस्यापि तस्य देहं महात्मनः । (४।१)

न श्रीर् जहाति न प्राणा न तेजो न पराक्रमः ॥ (४।२)

शक्रदत्ता वरा माला काञ्चनी रत्नभूषिता । (५।१)

दधार हरिमुख्यस्य प्राणांस् तेजः श्रियं च सा ॥ (५।२)

स तया मालया वीरो हैमया हरियूथपः । (६।१)

संध्यानुगतपर्यन्तः पयोधर इवाभवत् ॥ (६।२)

तस्य माला च देहश् च मर्मघाती च यः शरः । (७।१)

त्रिधेव रचिता लक्ष्मीः पतितस्यापि शोभते ॥ (७।२)

तद् अस्त्रं तस्य वीरस्य स्वर्गमार्गप्रभावनम् । (८।१)

रामबाणासनक्षिप्तम् आवहत् परमां गतिम् ॥ (८।२)

तं तथा पतितं संख्ये गतार्चिषम् इवानलम् । (९।१)

ययातिम् इव पुण्यान्ते देवलोकात् परिच्युतम् ॥ (९।२)

आदित्यम् इव कालेन युगान्ते भुवि पातितम् । (१०।१)

महेन्द्रम् इव दुर्धर्षं महेन्द्रम् इव दुःसहम् ॥ (१०।२)

महेन्द्रपुत्रं पतितं वालिनं हेममालिनम् । (११।१)

सिंहोरस्कं महाबाहुं दीप्तास्यं हरिलोचनम् । (११।२)

लक्ष्मणानुगतो रामो ददर्शोपससर्प च ॥ (११।३)

स दृष्ट्वा राघवं वाली लक्ष्मणं च महाबलम् । (१२।१)

अब्रवीत् प्रश्रितं वाक्यं परुषं धर्मसंहितम् ॥ (१२।२)

पराङ्मुखवधं कृत्वा को नु प्राप्तस् त्वया गुणः । (१३।१)

यद् अहं युद्धसंरब्धस् त्वत्कृते निधनं गतः ॥ (१३।२)

कुलीनः सत्त्वसम्पन्नस् तेजस्वी चरितव्रतः । (१४।१)

रामः करुणवेदी च प्रजानां च हिते रतः ॥ (१४।२)

सानुक्रोशो महोत्साहः समयज्ञो दृढव्रतः । (१५।१)

इति ते सर्वभूतानि कथयन्ति यशो भुवि ॥ (१५।२)

तान् गुणान् सम्प्रधार्याहम् अग्र्यं चाभिजनं तव । (१६।१)

तारया प्रतिषिद्धः सन् सुग्रीवेण समागतः ॥ (१६।२)

न माम् अन्येन संरब्धं प्रमत्तं वेद्धुम् अर्हसि । (१७।१)

इति मे बुद्धिर् उत्पन्ना बभूवादर्शने तव ॥ (१७।२)

न त्वां विनिहतात्मानं धर्मध्वजम् अधार्मिकम् । (१८।१)

जाने पापसमाचारं तृणैः कूपम् इवावृतम् ॥ (१८।२)

सतां वेषधरं पापं प्रच्छन्नम् इव पावकम् । (१९।१)

नाहं त्वाम् अभिजानामि धर्मच्छद्माभिसंवृतम् ॥ (१९।२)

विषये वा पुरे वा ते यदा नापकरोम्य् अहम् । (२०।१)

न च त्वां प्रतिजाने ऽहं कस्मात् त्वं हंस्य् अकिल्बिषम् ॥ (२०।२)

फलमूलाशनं नित्यं वानरं वनगोचरम् । (२१।१)

माम् इहाप्रतियुध्यन्तम् अन्येन च समागतम् ॥ (२१।२)

त्वं नराधिपतेः पुत्रः प्रतीतः प्रियदर्शनः । (२२।१)

लिङ्गम् अप्य् अस्ति ते राजन् दृश्यते धर्मसंहितम् ॥ (२२।२)

कः क्षत्रियकुले जातः श्रुतवान् नष्टसंशयः । (२३।१)

धर्मलिङ्गप्रतिच्छन्नः क्रूरं कर्म समाचरेत् ॥ (२३।२)

राम राजकुले जातो धर्मवान् इति विश्रुतः । (२४।१)

अभव्यो भव्यरूपेण किमर्थं परिधावसि ॥ (२४।२)

साम दानं क्षमा धर्मः सत्यं धृतिपराक्रमौ । (२५।१)

पार्थिवानां गुणा राजन् दण्डश् चाप्य् अपकारिषु ॥ (२५।२)

वयं वनचरा राम मृगा मूलफलाशनाः । (२६।१)

एषा प्रकृतिर् अस्माकं पुरुषस् त्वं नरेश्वरः ॥ (२६।२)

भूमिर् हिरण्यं रूप्यं च निग्रहे कारणानि च । (२७।१)

तत्र कस् ते वने लोभो मदीयेषु फलेषु वा ॥ (२७।२)

नयश् च विनयश् चोभौ निग्रहानुग्रहाव् अपि । (२८।१)

राजवृत्तिर् असंकीर्णा न नृपाः कामवृत्तयः ॥ (२८।२)

त्वं तु कामप्रधानश् च कोपनश् चानवस्थितः । (२९।१)

राजवृत्तैश् च संकीर्णः शरासनपरायणः ॥ (२९।२)

न ते ऽस्त्य् अपचितिर् धर्मे नार्थे बुद्धिर् अवस्थिता । (३०।१)

इन्द्रियैः कामवृत्तः सन् कृष्यसे मनुजेश्वर ॥ (३०।२)

हत्वा बाणेन काकुत्स्थ माम् इहानपराधिनम् । (३१।१)

किं वक्ष्यसि सतां मध्ये कर्म कृत्वा जुगुप्सितम् ॥ (३१।२)

राजहा ब्रह्महा गोघ्नश् चोरः प्राणिवधे रतः । (३२।१)

नास्तिकः परिवेत्ता च सर्वे निरयगामिनः ॥ (३२।२)

अधार्यं चर्म मे सद्भी रोमाण्य् अस्थि च वर्जितम् । (३३।१)

अभक्ष्याणि च मांसानि त्वद्विधैर् धर्मचारिभिः ॥ (३३।२)

पञ्च पञ्चनखा भक्ष्या ब्रह्मक्षत्रेण राघव । (३४।१)

शल्यकः श्वाविधो गोधा शशः कूर्मश् च पञ्चमः ॥ (३४।२)

चर्म चास्थि च मे राजन् न स्पृशन्ति मनीषिणः । (३५।१)

अभक्ष्याणि च मांसानि सो ऽहं पञ्चनखो हतः ॥ (३५।२)

त्वया नाथेन काकुत्स्थ न सनाथा वसुंधरा । (३६।१)

प्रमदा शीलसम्पन्ना धूर्तेन पतिता यथा ॥ (३६।२)

शठो नैकृतिकः क्षुद्रो मिथ्या प्रश्रितमानसः । (३७।१)

कथं दशरथेन त्वं जातः पापो महात्मना ॥ (३७।२)

छिन्नचारित्र्यकक्ष्येण सतां धर्मातिवर्तिना । (३८।१)

त्यक्तधर्माङ्कुशेनाहं निहतो रामहस्तिना ॥ (३८।२)

दृश्यमानस् तु युध्येथा मया युधि नृपात्मज । (३९।१)

अद्य वैवस्वतं देवं पश्येस् त्वं निहतो मया ॥ (३९।२)

त्वयादृश्येन तु रणे निहतो ऽहं दुरासदः । (४०।१)

प्रसुप्तः पन्नगेनेव नरः पानवशं गतः ॥ (४०।२)

सुग्रीवप्रियकामेन यद् अहं निहतस् त्वया । (४१।१)

कण्ठे बद्ध्वा प्रदद्यां ते ऽनिहतं रावणं रणे ॥ (४१।२)

न्यस्तां सागरतोये वा पाताले वापि मैथिलीम् । (४२।१)

आनयेयं तवादेशाच् छ्वेताम् अश्वतरीम् इव ॥ (४२।२)

युक्तं यत् प्राप्नुयाद् राज्यं सुग्रीवः स्वर्गते मयि । (४३।१)

अयुक्तं यद् अधर्मेण त्वयाहं निहतो रणे ॥ (४३।२)

कामम् एवंविधं लोकः कालेन विनियुज्यते । (४४।१)

क्षमं चेद् भवता प्राप्तम् उत्तरं साधु चिन्त्यताम् ॥ (४४।२)

इत्य् एवम् उक्त्वा परिशुष्कवक्त्रः शराभिघाताद् व्यथितो महात्मा । (४५।१)

समीक्ष्य रामं रविसंनिकाशं तूष्णीं बभूवामरराजसूनुः ॥ (४५।२)