स सागरम् अनाधृष्यम् अतिक्रम्य महाबलः । (१।१)

त्रिकूटशिखरे लङ्कां स्थितां स्वस्थो ददर्श ह ॥ (१।२)

ततः पादपमुक्तेन पुष्पवर्षेण वीर्यवान् । (२।१)

अभिवृष्टः स्थितस्तत्र बभौ पुष्पमयो यथा ॥ (२।२)

योजनानां शतं श्रीमांस्तीर्त्वाप्युत्तमविक्रमः । (३।१)

अनिश्वसन् कपिस्तत्र न ग्लानिम् अधिगच्छति ॥ (३।२)

शतान्यहं योजनानां क्रमेयं सुबहून्यपि । (४।१)

किं पुनः सागरस्यान्तं संख्यातं शतयोजनम् ॥ (४।२)

स तु वीर्यवतां श्रेष्ठः प्लवताम् अपि चोत्तमः । (५।१)

जगाम वेगवांल् लङ्कां लङ्घयित्वा महोदधिम् ॥ (५।२)

शाद्वलानि च नीलानि गन्धवन्ति वनानि च । (६।१)

गण्डवन्ति च मध्येन जगाम नगवन्ति च ॥ (६।२)

शैलांश्च तरुसंछन्नान् वनराजीश्च पुष्पिताः । (७।१)

अभिचक्राम तेजस्वी हनुमान् प्लवगर्षभः ॥ (७।२)

स तस्मिन्न् अचले तिष्ठन् वनान्युपवनानि च । (८।१)

स नगाग्रे च तां लङ्कां ददर्श पवनात्मजः ॥ (८।२)

सरलान् कर्णिकारांश्च खर्जूरांश्च सुपुष्पितान् । (९।१)

प्रियालान्मुचुलिन्दांश्च कुटजान् केतकान् अपि ॥ (९।२)

प्रियङ्गून् गन्धपूर्णांश्च नीपान् सप्तच्छदांस्तथा । (१०।१)

असनान् कोविदारांश्च करवीरांश्च पुष्पितान् ॥ (१०।२)

पुष्पभारनिबद्धांश्च तथा मुकुलितान् अपि । (११।१)

पादपान् विहगाकीर्णान् पवनाधूतमस्तकान् ॥ (११।२)

हंसकारण्डवाकीर्णा वापीः पद्मोत्पलायुताः । (१२।१)

आक्रीडान् विविधान् रम्यान् विविधांश्च जलाशयान् ॥ (१२।२)

संततान् विविधैर् वृक्षैः सर्वर्तुफलपुष्पितैः । (१३।१)

उद्यानानि च रम्याणि ददर्श कपिकुञ्जरः ॥ (१३।२)

समासाद्य च लक्ष्मीवांल् लङ्कां रावणपालिताम् । (१४।१)

परिखाभिः सपद्माभिः सोत्पलाभिर् अलंकृताम् ॥ (१४।२)

सीतापहरणार्थेन रावणेन सुरक्षिताम् । (१५।१)

समन्ताद् विचरद्भिश्च राक्षसैर् उग्रधन्विभिः ॥ (१५।२)

काञ्चनेनावृतां रम्यां प्राकारेण महापुरीम् । (१६।१)

अट्टालकशताकीर्णां पताकाध्वजमालिनीम् ॥ (१६।२)

तोरणैः काञ्चनैर् दिव्यैर् लतापङ्क्तिविचित्रितैः । (१७।१)

ददर्श हनुमांल् लङ्कां दिवि देवपुरीम् इव ॥ (१७।२)

गिरिमूर्ध्नि स्थितां लङ्कां पाण्डुरैर् भवनैः शुभैः । (१८।१)

ददर्श स कपिः श्रीमान् पुरम् आकाशगं यथा ॥ (१८।२)

पालितां राक्षसेन्द्रेण निर्मितां विश्वकर्मणा । (१९।१)

प्लवमानाम् इवाकाशे ददर्श हनुमान् पुरीम् ॥ (१९।२)

सम्पूर्णां राक्षसैर् घोरैर् नागैर् भोगवतीम् इव । (२०।१)

अचिन्त्यां सुकृतां स्पष्टां कुबेराध्युषितां पुरा ॥ (२०।२)

दंष्ट्रिभिर् बहुभिः शूरैः शूलपट्टिशपाणिभिः । (२१।१)

रक्षितां राक्षसैर् घोरैर् गुहाम् आशीविषैर् अपि ॥ (२१।२)

वप्रप्राकारजघनां विपुलाम्बुनवाम्बराम् । (२२।१)

शतघ्नीशूलकेशान्ताम् अट्टालकवतंसकाम् ॥ (२२।२)

द्वारम् उत्तरम् आसाद्य चिन्तयामास वानरः । (२३।१)

कैलासशिखरप्रख्यम् आलिखन्तम् इवाम्बरम् । (२३।२)

ध्रियमाणम् इवाकाशम् उच्छ्रितैर् भवनोत्तमैः ॥ (२३।३)

तस्याश्च महतीं गुप्तिं सागरं च निरीक्ष्य सः । (२४।१)

रावणं च रिपुं घोरं चिन्तयामास वानरः ॥ (२४।२)

आगत्यापीह हरयो भविष्यन्ति निरर्थकाः । (२५।१)

न हि युद्धेन वै लङ्का शक्या जेतुं सुरैर् अपि ॥ (२५।२)

इमां तु विषमां दुर्गां लङ्कां रावणपालिताम् । (२६।१)

प्राप्यापि स महाबाहुः किं करिष्यति राघवः ॥ (२६।२)

अवकाशो न सान्त्वस्य राक्षसेष्वभिगम्यते । (२७।१)

न दानस्य न भेदस्य नैव युद्धस्य दृश्यते ॥ (२७।२)

चतुर्णाम् एव हि गतिर् वानराणां महात्मनाम् । (२८।१)

वालिपुत्रस्य नीलस्य मम राज्ञश्च धीमतः ॥ (२८।२)

यावज्जानामि वैदेहीं यदि जीवति वा न वा । (२९।१)

तत्रैव चिन्तयिष्यामि दृष्ट्वा तां जनकात्मजाम् ॥ (२९।२)

ततः स चिन्तयामास मुहूर्तं कपिकुञ्जरः । (३०।१)

गिरिशृङ्गे स्थितस्तस्मिन् रामस्याभ्युदये रतः ॥ (३०।२)

अनेन रूपेण मया न शक्या रक्षसां पुरी । (३१।१)

प्रवेष्टुं राक्षसैर् गुप्ता क्रूरैर् बलसमन्वितैः ॥ (३१।२)

उग्रौजसो महावीर्या बलवन्तश्च राक्षसाः । (३२।१)

वञ्चनीया मया सर्वे जानकीं परिमार्गता ॥ (३२।२)

लक्ष्यालक्ष्येण रूपेण रात्रौ लङ्का पुरी मया । (३३।१)

प्रवेष्टुं प्राप्तकालं मे कृत्यं साधयितुं महत् ॥ (३३।२)

तां पुरीं तादृशीं दृष्ट्वा दुराधर्षां सुरासुरैः । (३४।१)

हनूमांश्चिन्तयामास विनिःश्वस्य मुहुर् मुहुः ॥ (३४।२)

केनोपायेन पश्येयं मैथिलीं जनकात्मजाम् । (३५।१)

अदृष्टो राक्षसेन्द्रेण रावणेन दुरात्मना ॥ (३५।२)

न विनश्येत् कथं कार्यं रामस्य विदितात्मनः । (३६।१)

एकाम् एकश्च पश्येयं रहिते जनकात्मजाम् ॥ (३६।२)

भूताश्चार्था विपद्यन्ते देशकालविरोधिताः । (३७।१)

विक्लवं दूतम् आसाद्य तमः सूर्योदये यथा ॥ (३७।२)

अर्थानर्थान्तरे बुद्धिर् निश्चितापि न शोभते । (३८।१)

घातयन्ति हि कार्याणि दूताः पण्डितमानिनः ॥ (३८।२)

न विनश्येत् कथं कार्यं वैक्लव्यं न कथं भवेत् । (३९।१)

लङ्घनं च समुद्रस्य कथं नु न वृथा भवेत् ॥ (३९।२)

मयि दृष्टे तु रक्षोभी रामस्य विदितात्मनः । (४०।१)

भवेद् व्यर्थम् इदं कार्यं रावणानर्थम् इच्छतः ॥ (४०।२)

न हि शक्यं क्वचित् स्थातुम् अविज्ञातेन राक्षसैः । (४१।१)

अपि राक्षसरूपेण किम् उतान्येन केनचित् ॥ (४१।२)

वायुर् अप्यत्र नाज्ञातश्चरेद् इति मतिर् मम । (४२।१)

न ह्यस्त्यविदितं किंचिद् राक्षसानां बलीयसाम् ॥ (४२।२)

इहाहं यदि तिष्ठामि स्वेन रूपेण संवृतः । (४३।१)

विनाशम् उपयास्यामि भर्तुर् अर्थश्च हीयते ॥ (४३।२)

तद् अहं स्वेन रूपेण रजन्यां ह्रस्वतां गतः । (४४।१)

लङ्काम् अभिपतिष्यामि राघवस्यार्थसिद्धये ॥ (४४।२)

रावणस्य पुरीं रात्रौ प्रविश्य सुदुरासदाम् । (४५।१)

विचिन्वन् भवनं सर्वं द्रक्ष्यामि जनकात्मजाम् ॥ (४५।२)

इति संचिन्त्य हनुमान् सूर्यस्यास्तमयं कपिः । (४६।१)

आचकाङ्क्षे तदा वीरो वैदेह्या दर्शनोत्सुकः । (४६।२)

पृषदंशकमात्रः सन् बभूवाद्भुतदर्शनः ॥ (४६।३)

प्रदोषकाले हनुमांस्तूर्णम् उत्पत्य वीर्यवान् । (४७।१)

प्रविवेश पुरीं रम्यां सुविभक्तमहापथाम् ॥ (४७।२)

प्रासादमालाविततां स्तम्भैः काञ्चनराजतैः । (४८।१)

शातकुम्भमयैर् जालैर् गन्धर्वनगरोपमाम् ॥ (४८।२)

सप्तभौमाष्टभौमैश्च स ददर्श महापुरीम् । (४९।१)

तलैः स्फाटिकसम्पूर्णैः कार्तस्वरविभूषितैः ॥ (४९।२)

वैदूर्यमणिचित्रैश्च मुक्ताजालविभूषितैः । (५०।१)

तलैः शुशुभिरे तानि भवनान्यत्र रक्षसाम् ॥ (५०।२)

काञ्चनानि विचित्राणि तोरणानि च रक्षसाम् । (५१।१)

लङ्काम् उद्द्योतयामासुः सर्वतः समलंकृताम् ॥ (५१।२)

अचिन्त्याम् अद्भुताकारां दृष्ट्वा लङ्कां महाकपिः । (५२।१)

आसीद् विषण्णो हृष्टश्च वैदेह्या दर्शनोत्सुकः ॥ (५२।२)

स पाण्डुरोद्विद्धविमानमालिनीं महार्हजाम्बूनदजालतोरणाम् । (५३।१)

यशस्विनां रावणबाहुपालितां क्षपाचरैर् भीमबलैः समावृताम् ॥ (५३।२)

चन्द्रो ऽपि साचिव्यम् इवास्य कुर्वंस् तारागणैर् मध्यगतो विराजन् । (५४।१)

ज्योत्स्नावितानेन वितत्य लोकम् उत्तिष्ठते नैकसहस्ररश्मिः ॥ (५४।२)

शङ्खप्रभं क्षीरमृणालवर्णम् उद्गच्छमानं व्यवभासमानम् । (५५।१)

ददर्श चन्द्रं स कपिप्रवीरः पोप्लूयमानं सरसीव हंसम् ॥ (५५।२)