महोदरमहापार्श्वौ हतौ दृष्ट्वा तु राक्षसौ । (१।१)

तस्मिंश्च निहते वीरे विरूपाक्षे महाबले ॥ (१।२)

आविवेश महान् क्रोधो रावणं तु महामृधे । (२।१)

सूतं संचोदयामास वाक्यं चेदम् उवाच ह ॥ (२।२)

निहतानाम् अमात्यानां रुद्धस्य नगरस्य च । (३।१)

दुःखम् एषो ऽपनेष्यामि हत्वा तौ रामलक्ष्मणौ ॥ (३।२)

रामवृक्षं रणे हन्मि सीतापुष्पफलप्रदम् । (४।१)

प्रशाखा यस्य सुग्रीवो जाम्बवान् कुमुदो नलः ॥ (४।२)

स दिशो दश घोषेण रथस्यातिरथो महान् । (५।१)

नादयन् प्रययौ तूर्णं राघवं चाभ्यवर्तत ॥ (५।२)

पूरिता तेन शब्देन सनदीगिरिकानना । (६।१)

संचचाल मही सर्वा सवराहमृगद्विपा ॥ (६।२)

तामसं सुमहाघोरं चकारास्त्रं सुदारुणम् । (७।१)

निर्ददाह कपीन् सर्वांस्ते प्रपेतुः समन्ततः ॥ (७।२)

तान्यनीकान्यनेकानि रावणस्य शरोत्तमैः । (८।१)

दृष्ट्वा भग्नानि शतशो राघवः पर्यवस्थितः ॥ (८।२)

स ददर्श ततो रामं तिष्ठन्तम् अपराजितम् । (९।१)

लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा विष्णुना वासवं यथा ॥ (९।२)

आलिखन्तम् इवाकाशम् अवष्टभ्य महद् धनुः । (१०।१)

पद्मपत्रविशालाक्षं दीर्घबाहुम् अरिंदमम् ॥ (१०।२)

वानरांश्च रणे भग्नान् आपतन्तं च रावणम् । (११।१)

समीक्ष्य राघवो हृष्टो मध्ये जग्राह कार्मुकम् ॥ (११।२)

विस्फारयितुम् आरेभे ततः स धनुर् उत्तमम् । (१२।१)

महावेगं महानादं निर्भिन्दन्न् इव मेदिनीम् ॥ (१२।२)

तयोः शरपथं प्राप्य रावणो राजपुत्रयोः । (१३।१)

स बभूव यथा राहुः समीपे शशिसूर्ययोः ॥ (१३।२)

रावणस्य च बाणौघै रामविस्फारितेन च । (१४।१)

शब्देन राक्षसास्तेन पेतुश्च शतशस्तदा ॥ (१४।२)

तम् इच्छन् प्रथमं योद्धुं लक्ष्मणो निशितैः शरैः । (१५।१)

मुमोच धनुर् आयम्य शरान् अग्निशिखोपमान् ॥ (१५।२)

तान्मुक्तमात्रान् आकाशे लक्ष्मणेन धनुष्मता । (१६।१)

बाणान् बाणैर् महातेजा रावणः प्रत्यवारयत् ॥ (१६।२)

एकम् एकेन बाणेन त्रिभिस्त्रीन् दशभिर् दश । (१७।१)

लक्ष्मणस्य प्रचिछेद दर्शयन् पाणिलाघवम् ॥ (१७।२)

अभ्यतिक्रम्य सौमित्रिं रावणः समितिंजयः । (१८।१)

आससाद ततो रामं स्थितं शैलम् इवाचलम् ॥ (१८।२)

स संख्ये रामम् आसाद्य क्रोधसंरक्तलोचनः । (१९।१)

व्यसृजच्छरवर्षानि रावणो राघवोपरि ॥ (१९।२)

शरधारास् ततो रामो रावणस्य धनुश्च्युताः । (२०।१)

दृष्ट्वैवापतिताः शीघ्रं भल्लाञ् जग्राह सत्वरम् ॥ (२०।२)

ताञ् शरौघांस्ततो भल्लैस्तीक्ष्णैश्चिछेद राघवः । (२१।१)

दीप्यमानान्महावेगान् क्रुद्धान् आशीविषान् इव ॥ (२१।२)

राघवो रावणं तूर्णं रावणो राघवं तथा । (२२।१)

अन्योन्यं विविधैस्तीक्ष्णैः शरैर् अभिववर्षतुः ॥ (२२।२)

चेरतुश्च चिरं चित्रं मण्डलं सव्यदक्षिणम् । (२३।१)

बाणवेगान् समुदीक्ष्य समरेष्वपराजितौ ॥ (२३।२)

तयोर् भूतानि वित्रेषुर् युगपत् सम्प्रयुध्यतोः । (२४।१)

रौद्रयोः सायकमुचोर् यमान्तकनिकाशयोः ॥ (२४।२)

संततं विविधैर् बाणैर् बभूव गगनं तदा । (२५।१)

घनैर् इवातपापाये विद्युन्मालासमाकुलैः ॥ (२५।२)

गवाक्षितम् इवाकाशं बभूव शरवृष्टिभिः । (२६।१)

महावेगैः सुतीक्ष्णाग्रैर् गृध्रपत्रैः सुवाजितैः ॥ (२६।२)

शरान्धकारं तौ भीमं चक्रतुः परमं तदा । (२७।१)

गते ऽस्तं तपने चापि महामेघाविवोत्थितौ ॥ (२७।२)

बभूव तुमुलं युद्धम् अन्योन्यवधकाङ्क्षिणोः । (२८।१)

अनासाद्यम् अचिन्त्यं च वृत्रवासवयोर् इव ॥ (२८।२)

उभौ हि परमेष्वासावुभौ शस्त्रविशारदौ । (२९।१)

उभौ चास्त्रविदां मुख्यावुभौ युद्धे विचेरतुः ॥ (२९।२)

उभौ हि येन व्रजतस्तेन तेन शरोर्मयः । (३०।१)

ऊर्मयो वायुना विद्धा जग्मुः सागरयोर् इव ॥ (३०।२)

ततः संसक्तहस्तस्तु रावणो लोकरावणः । (३१।१)

नाराचमालां रामस्य ललाटे प्रत्यमुञ्चत ॥ (३१।२)

रौद्रचापप्रयुक्तां तां नीलोत्पलदलप्रभाम् । (३२।१)

शिरसा धारयन् रामो न व्यथां प्रत्यपद्यत ॥ (३२।२)

अथ मन्त्रान् अपि जपन् रौद्रम् अस्त्रम् उदीरयन् । (३३।१)

शरान् भूयः समादाय रामः क्रोधसमन्वितः ॥ (३३।२)

मुमोच च महातेजाश्चापम् आयम्य वीर्यवान् । (३४।१)

ताञ् शरान् राक्षसेन्द्राय चिक्षेपाच्छिन्नसायकः ॥ (३४।२)

ते महामेघसंकाशे कवचे पतिताः शराः । (३५।१)

अवध्ये राक्षसेन्द्रस्य न व्यथां जनयंस्तदा ॥ (३५।२)

पुनर् एवाथ तं रामो रथस्थं राक्षसाधिपम् । (३६।१)

ललाटे परमास्त्रेण सर्वास्त्रकुशलो ऽभिनत् ॥ (३६।२)

ते भित्त्वा बाणरूपाणि पञ्चशीर्षा इवोरगाः । (३७।१)

श्वसन्तो विविशुर् भूमिं रावणप्रतिकूलिताः ॥ (३७।२)

निहत्य राघवस्यास्त्रं रावणः क्रोधमूर्छितः । (३८।१)

आसुरं सुमहाघोरम् अन्यद् अस्त्रं समाददे ॥ (३८।२)

सिंहव्याघ्रमुखांश्चान्यान् कङ्ककाकमुखान् अपि । (३९।१)

गृध्रश्येनमुखांश्चापि सृगालवदनांस्तथा ॥ (३९।२)

ईहामृगमुखांश्चान्यान् व्यादितास्यान् भयावहान् । (४०।१)

पञ्चास्यांल्लेलिहानांश्च ससर्ज निशिताञ् शरान् ॥ (४०।२)

शरान् खरमुखांश्चान्यान् वराहमुखसंस्थितान् । (४१।१)

श्वानकुक्कुटवक्त्रांश्च मकराशीविषाननान् ॥ (४१।२)

एतांश्चान्यांश्च मायाभिः ससर्ज निशिताञ् शरान् । (४२।१)

रामं प्रति महातेजाः क्रुद्धः सर्प इव श्वसन् ॥ (४२।२)

आसुरेण समाविष्टः सो ऽस्त्रेण रघुनन्दनः । (४३।१)

ससर्जास्त्रं महोत्साहः पावकं पावकोपमः ॥ (४३।२)

अग्निदीप्तमुखान् बाणांस्तथा सूर्यमुखान् अपि । (४४।१)

चन्द्रार्धचन्द्रवक्त्रांश्च धूमकेतुमुखान् अपि ॥ (४४।२)

ग्रहनक्षत्रवर्णांश्च महोल्कामुखसंस्थितान् । (४५।१)

विद्युज्जिह्वोपमांश्चान्यान् ससर्ज निशिताञ् शरान् ॥ (४५।२)

ते रावणशरा घोरा राघवास्त्रसमाहताः । (४६।१)

विलयं जग्मुर् आकाशे जग्मुश्चैव सहस्रशः ॥ (४६।२)

तद् अस्त्रं निहतं दृष्ट्वा रामेणाक्लिष्टकर्मणा । (४७।१)

हृष्टा नेदुस्ततः सर्वे कपयः कामरूपिणः ॥ (४७।२)