कस्यचित्त्वथ कालस्य रामे धर्मपथे स्थिते । (१।१)

कालस्तापसरूपेण राजद्वारम् उपागमत् ॥ (१।२)

सो ऽब्रवील्लक्ष्मणं वाक्यं धृतिमन्तं यशस्विनम् । (२।१)

मां निवेदय रामाय सम्प्राप्तं कार्यगौरवात् ॥ (२।२)

दूतो ह्यतिबलस्याहं महर्षेर् अमितौजसः । (३।१)

रामं दिदृक्षुर् आयातः कार्येण हि महाबल ॥ (३।२)

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा सौमित्रिस्त्वरयान्वितः । (४।१)

न्यवेदयत रामाय तापसस्य विवक्षितम् ॥ (४।२)

जयस्व राजन् धर्मेण उभौ लोकौ महाद्युते । (५।१)

दूतस्त्वां द्रष्टुम् आयातस्तपस्वी भास्करप्रभः ॥ (५।२)

तद् वाक्यं लक्ष्मणेनोक्तं श्रुत्वा राम उवाच ह । (६।१)

प्रवेश्यतां मुनिस्तात महौजास्तस्य वाक्यधृक् ॥ (६।२)

सौमित्रिस्तु तथेत्युक्त्वा प्रावेशयत तं मुनिम् । (७।१)

ज्वलन्तम् इव तेजोभिः प्रदहन्तम् इवांशुभिः ॥ (७।२)

सो ऽभिगम्य रघुश्रेष्ठं दीप्यमानं स्वतेजसा । (८।१)

ऋषिर् मधुरया वाचा वर्धस्वेत्याह राघवम् ॥ (८।२)

तस्मै रामो महातेजाः पूजाम् अर्घ्यपुरोगमाम् । (९।१)

ददौ कुशलम् अव्यग्रं प्रष्टुं चैवोपचक्रमे ॥ (९।२)

पृष्टश्च कुशलं तेन रामेण वदतां वरः । (१०।१)

आसने काञ्चने दिव्ये निषसाद महायशाः ॥ (१०।२)

तम् उवाच ततो रामः स्वागतं ते महामुने । (११।१)

प्रापयस्व च वाक्यानि यतो दूतस्त्वम् आगतः ॥ (११।२)

चोदितो राजसिंहेन मुनिर् वाक्यम् उदीरयत् । (१२।१)

द्वन्द्वम् एतत् प्रवक्तव्यं न च चक्षुर्हतं वचः ॥ (१२।२)

यः शृणोति निरीक्षेद् वा स वध्यस्तव राघव । (१३।१)

भवेद् वै मुनिमुख्यस्य वचनं यद्यवेक्षसे ॥ (१३।२)

तथेति च प्रतिज्ञाय रामो लक्ष्मणम् अब्रवीत् । (१४।१)

द्वारि तिष्ठ महाबाहो प्रतिहारं विसर्जय ॥ (१४।२)

स मे वध्यः खलु भवेत् कथां द्वन्द्वसमीरिताम् । (१५।१)

ऋषेर् मम च सौमित्रे पश्येद् वा शृणुयाच्च यः ॥ (१५।२)

ततो निक्षिप्य काकुत्स्थो लक्ष्मणं द्वारसंग्रहे । (१६।१)

तम् उवाच मुनिं वाक्यं कथयस्वेति राघवः ॥ (१६।२)

यत् ते मनीषितं वाक्यं येन वासि समाहितः । (१७।१)

कथयस्व विशङ्कस्त्वं ममापि हृदि वर्तते ॥ (१७।२)