एवम् अस्मि तदा मुक्तः कथंचित् तेन संयुगे । (१।१)

इदानीम् अपि यद् वृत्तं तच् छृणुष्व यद् उत्तरम् ॥ (१।२)

राक्षसाभ्याम् अहं द्वाभ्याम् अनिर्विण्णस् तथा कृतः । (२।१)

सहितो मृगरूपाभ्यां प्रविष्टो दण्डकावनम् ॥ (२।२)

दीप्तजिह्वो महाकायस् तीक्ष्णशृङ्गो महाबलः । (३।१)

व्यचरं दण्डकारण्यं मांसभक्षो महामृगः ॥ (३।२)

अग्निहोत्रेषु तीर्थेषु चैत्यवृक्षेषु रावण । (४।१)

अत्यन्तघोरो व्यचरं तापसांस् तान् प्रधर्षयन् ॥ (४।२)

निहत्य दण्डकारण्ये तापसान् धर्मचारिणः । (५।१)

रुधिराणि पिबंस् तेषां तथा मांसानि भक्षयन् ॥ (५।२)

ऋषिमांसाशनः क्रूरस् त्रासयन् वनगोचरान् । (६।१)

तदा रुधिरमत्तो ऽहं व्यचरं दण्डकावनम् ॥ (६।२)

तदाहं दण्डकारण्ये विचरन् धर्मदूषकः । (७।१)

आसादयं तदा रामं तापसं धर्मम् आश्रितम् ॥ (७।२)

वैदेहीं च महाभागां लक्ष्मणं च महारथम् । (८।१)

तापसं नियताहारं सर्वभूतहिते रतम् ॥ (८।२)

सो ऽहं वनगतं रामं परिभूय महाबलम् । (९।१)

तापसो ऽयम् इति ज्ञात्वा पूर्ववैरम् अनुस्मरन् ॥ (९।२)

अभ्यधावं सुसंक्रुद्धस् तीक्ष्णशृङ्गो मृगाकृतिः । (१०।१)

जिघांसुर् अकृतप्रज्ञस् तं प्रहारम् अनुस्मरन् ॥ (१०।२)

तेन मुक्तास् त्रयो बाणाः शिताः शत्रुनिबर्हणाः । (११।१)

विकृष्य बलवच् चापं सुपर्णानिलतुल्यगाः ॥ (११।२)

ते बाणा वज्रसंकाशाः सुघोरा रक्तभोजनाः । (१२।१)

आजग्मुः सहिताः सर्वे त्रयः संनतपर्वणः ॥ (१२।२)

पराक्रमज्ञो रामस्य शठो दृष्टभयः पुरा । (१३।१)

समुत्क्रान्तस् ततो मुक्तस् ताव् उभौ राक्षसौ हतौ ॥ (१३।२)

शरेण मुक्तो रामस्य कथंचित् प्राप्य जीवितम् । (१४।१)

इह प्रव्राजितो युक्तस् तापसो ऽहं समाहितः ॥ (१४।२)

वृक्षे वृक्षे हि पश्यामि चीरकृष्णाजिनाम्बरम् । (१५।१)

गृहीतधनुषं रामं पाशहस्तम् इवान्तकम् ॥ (१५।२)

अपि रामसहस्राणि भीतः पश्यामि रावण । (१६।१)

रामभूतम् इदं सर्वम् अरण्यं प्रतिभाति मे ॥ (१६।२)

रामम् एव हि पश्यामि रहिते राक्षसेश्वर । (१७।१)

दृष्ट्वा स्वप्नगतं रामम् उद्भ्रमामि विचेतनः ॥ (१७।२)

रकारादीनि नामानि रामत्रस्तस्य रावण । (१८।१)

रत्नानि च रथाश् चैव त्रासं संजनयन्ति मे ॥ (१८।२)

अहं तस्य प्रभावज्ञो न युद्धं तेन ते क्षमम् । (१९।१)

रणे रामेण युध्यस्व क्षमां वा कुरु राक्षस । (१९।२)

न ते रामकथा कार्या यदि मां द्रष्टुम् इच्छसि ॥ (१९।३)

इदं वचो बन्धुहितार्थिना मया यथोच्यमानं यदि नाभिपत्स्यसे । (२०।१)

सबान्धवस् त्यक्ष्यसि जीवितं रणे हतो ऽद्य रामेण शरैर् अजिह्मगैः ॥ (२०।२)