पूर्णे चतुर्दशे वर्षे पञ्चभ्यां लक्ष्मणाग्रजः । (१।१)

भरद्वाजाश्रमं प्राप्य ववन्दे नियतो मुनिम् ॥ (१।२)

सो ऽपृच्छद् अभिवाद्यैनं भरद्वाजं तपोधनम् । (२।१)

शृणोषि कच्चिद् भगवन् सुभिक्षानामयं पुरे । (२।२)

कच्चिच्च युक्तो भरतो जीवन्त्यपि च मातरः ॥ (२।३)

एवम् उक्तस्तु रामेण भरद्वाजो महामुनिः । (३।१)

प्रत्युवाच रघुश्रेष्ठं स्मितपूर्वं प्रहृष्टवत् ॥ (३।२)

पङ्कदिग्धस्तु भरतो जटिलस्त्वां प्रतीक्षते । (४।१)

पादुके ते पुरस्कृत्य सर्वं च कुशलं गृहे ॥ (४।२)

त्वां पुरा चीरवसनं प्रविशन्तं महावनम् । (५।१)

स्त्रीतृतीयं च्युतं राज्याद् धर्मकामं च केवलम् ॥ (५।२)

पदातिं त्यक्तसर्वस्वं पितुर् वचनकारिणम् । (६।१)

स्वर्गभोगैः परित्यक्तं स्वर्गच्युतम् इवामरम् ॥ (६।२)

दृष्ट्वा तु करुणा पूर्वं ममासीत् समितिंजय । (७।१)

कैकेयीवचने युक्तं वन्यमूलफलाशनम् ॥ (७।२)

साम्प्रतं सुसमृद्धार्थं समित्रगणबान्धवम् । (८।१)

समीक्ष्य विजितारिं त्वां मम प्रीतिर् अनुत्तमा ॥ (८।२)

सर्वं च सुखदुःखं ते विदितं मम राघव । (९।१)

यत् त्वया विपुलं प्राप्तं जनस्थानवधादिकम् ॥ (९।२)

ब्राह्मणार्थे नियुक्तस्य रक्षतः सर्वतापसान् । (१०।१)

मारीचदर्शनं चैव सीतोन्मथनम् एव च ॥ (१०।२)

कबन्धदर्शनं चैव पम्पाभिगमनं तथा । (११।१)

सुग्रीवेण च ते सख्यं यच्च वाली हतस्त्वया ॥ (११।२)

मार्गणं चैव वैदेह्याः कर्म वातात्मजस्य च । (१२।१)

विदितायां च वैदेह्यां नलसेतुर् यथा कृतः । (१२।२)

यथा च दीपिता लङ्का प्रहृष्टैर् हरियूथपैः ॥ (१२।३)

सपुत्रबान्धवामात्यः सबलः सहवाहनः । (१३।१)

यथा च निहतः संख्ये रावणो देवकण्टकः ॥ (१३।२)

समागमश्च त्रिदशैर् यथा दत्तश्च ते वरः । (१४।१)

सर्वं ममैतद् विदितं तपसा धर्मवत्सल ॥ (१४।२)

अहम् अप्यत्र ते दद्मि वरं शस्त्रभृतां वर । (१५।१)

अर्घ्यं प्रतिगृहाणेदम् अयोध्यां श्वो गमिष्यसि ॥ (१५।२)

तस्य तच्छिरसा वाक्यं प्रतिगृह्य नृपात्मजः । (१६।१)

बाढम् इत्येव संहृष्टः श्रीमान् वरम् अयाचत ॥ (१६।२)

अकालफलिनो वृक्षाः सर्वे चापि मधुस्रवाः । (१७।१)

भवन्तु मार्गे भगवन्न् अयोध्यां प्रति गच्छतः ॥ (१७।२)

निष्फलाः फलिनश्चासन् विपुष्पाः पुष्पशालिनः । (१८।१)

शुष्काः समग्रपत्रास्ते नगाश्चैव मधुस्रवाः ॥ (१८।२)