तम् आपतन्तं सहसा स्वनवन्तं महाध्वजम् । (१।१)

रथं राक्षसराजस्य नरराजो ददर्श ह ॥ (१।२)

कृष्णवाजिसमायुक्तं युक्तं रौद्रेण वर्चसा । (२।१)

तडित्पताकागहनं दर्शितेन्द्रायुधायुधम् । (२।२)

शरधारा विमुञ्चन्तं धारासारम् इवाम्बुदम् ॥ (२।३)

तं दृष्ट्वा मेघसंकाशम् आपतन्तं रथं रिपोः । (३।१)

गिरेर् वज्राभिमृष्टस्य दीर्यतः सदृशस्वनम् । (३।२)

उवाच मातलिं रामः सहस्राक्षस्य सारथिम् ॥ (३।३)

मातले पश्य संरब्धम् आपतन्तं रथं रिपोः । (४।१)

यथापसव्यं पतता वेगेन महता पुनः । (४।२)

समरे हन्तुम् आत्मानं तथानेन कृता मतिः ॥ (४।३)

तद् अप्रमादम् आतिष्ठ प्रत्युद्गच्छ रथं रिपोः । (५।१)

विध्वंसयितुम् इच्छामि वायुर् मेघम् इवोत्थितम् ॥ (५।२)

अविक्लवम् असंभ्रान्तम् अव्यग्रहृदयेक्षणम् । (६।१)

रश्मिसंचारनियतं प्रचोदय रथं द्रुतम् ॥ (६।२)

कामं न त्वं समाधेयः पुरंदररथोचितः । (७।१)

युयुत्सुर् अहम् एकाग्रः स्मारये त्वां न शिक्षये ॥ (७।२)

परितुष्टः स रामस्य तेन वाक्येन मातलिः । (८।१)

प्रचोदयामास रथं सुरसारथिसत्तमः ॥ (८।२)

अपसव्यं ततः कुर्वन् रावणस्य महारथम् । (९।१)

चक्रोत्क्षिप्तेन रजसा रावणं व्यवधूनयत् ॥ (९।२)

ततः क्रुद्धो दशग्रीवस्ताम्रविस्फारितेक्षणः । (१०।१)

रथप्रतिमुखं रामं सायकैर् अवधूनयत् ॥ (१०।२)

धर्षणामर्षितो रामो धैर्यं रोषेण लङ्घयन् । (११।१)

जग्राह सुमहावेगम् ऐन्द्रं युधि शरासनम् । (११।२)

शरांश्च सुमहातेजाः सूर्यरश्मिसमप्रभान् ॥ (११।३)

तद् उपोढं महद् युद्धम् अन्योन्यवधकाङ्क्षिणोः । (१२।१)

परस्पराभिमुखयोर् दृप्तयोर् इव सिंहयोः ॥ (१२।२)

ततो देवाः सगन्धर्वाः सिद्धाश्च परमर्षयः । (१३।१)

समीयुर् द्वैरथं द्रष्टुं रावणक्षयकाङ्क्षिणः ॥ (१३।२)

समुत्पेतुर् अथोत्पाता दारुणा लोमहर्षणाः । (१४।१)

रावणस्य विनाशाय राघवस्य जयाय च ॥ (१४।२)

ववर्ष रुधिरं देवो रावणस्य रथोपरि । (१५।१)

वाता मण्डलिनस्तीव्रा अपसव्यं प्रचक्रमुः ॥ (१५।२)

महद् गृध्रकुलं चास्य भ्रममाणं नभस्तले । (१६।१)

येन येन रथो याति तेन तेन प्रधावति ॥ (१६।२)

संध्यया चावृता लङ्का जपापुष्पनिकाशया । (१७।१)

दृश्यते संप्रदीप्तेव दिवसे ऽपि वसुंधरा ॥ (१७।२)

सनिर्घाता महोल्काश्च सम्प्रचेरुर् महास्वनाः । (१८।१)

विषादयन्त्यो रक्षांसि रावणस्य तदाहिताः ॥ (१८।२)

रावणश्च यतस्तत्र प्रचचाल वसुंधरा । (१९।१)

रक्षसां च प्रहरतां गृहीता इव बाहवः ॥ (१९।२)

ताम्राः पीताः सिताः श्वेताः पतिताः सूर्यरश्मयः । (२०।१)

दृश्यन्ते रावणस्याङ्गे पर्वतस्येव धातवः ॥ (२०।२)

गृध्रैर् अनुगताश्चास्य वमन्त्यो ज्वलनं मुखैः । (२१।१)

प्रणेदुर् मुखम् ईक्षन्त्यः संरब्धम् अशिवं शिवाः ॥ (२१।२)

प्रतिकूलं ववौ वायू रणे पांसून् समुत्किरन् । (२२।१)

तस्य राक्षसराजस्य कुर्वन् दृष्टिविलोपनम् ॥ (२२।२)

निपेतुर् इन्द्राशनयः सैन्ये चास्य समन्ततः । (२३।१)

दुर्विषह्यस्वना घोरा विना जलधरस्वनम् ॥ (२३।२)

दिशश्च प्रदिशः सर्वा बभूवुस्तिमिरावृताः । (२४।१)

पांसुवर्षेण महता दुर्दर्शं च नभो ऽभवत् ॥ (२४।२)

कुर्वन्त्यः कलहं घोरं सारिकास्तद्रथं प्रति । (२५।१)

निपेतुः शतशस्तत्र दारुणा दारुणस्वनाः ॥ (२५।२)

जघनेभ्यः स्फुलिङ्गांश्च नेत्रेभ्यो ऽश्रूणि संततम् । (२६।१)

मुमुचुस्तस्य तुरगास्तुल्यम् अग्निं च वारि च ॥ (२६।२)

एवंप्रकारा बहवः समुत्पाता भयावहाः । (२७।१)

रावणस्य विनाशाय दारुणाः सम्प्रजज्ञिरे ॥ (२७।२)

रामस्यापि निमित्तानि सौम्यानि च शिवानि च । (२८।१)

बभूवुर् जयशंसीनि प्रादुर्भूतानि सर्वशः ॥ (२८।२)

ततो निरीक्ष्यात्मगतानि राघवो रणे निमित्तानि निमित्तकोविदः । (२९।१)

जगाम हर्षं च परां च निर्वृतिं चकार युद्धे ऽभ्यधिकं च विक्रमम् ॥ (२९।२)