प्राप्तराज्यस्य रामस्य राक्षसानां वधे कृते । (१।१)

आजग्मुर् ऋषयः सर्वे राघवं प्रतिनन्दितुम् ॥ (१।२)

कौशिको ऽथ यवक्रीतो रैभ्यश्च्यवन एव च । (२।१)

कण्वो मेधातिथेः पुत्रः पूर्वस्यां दिशि ये श्रिताः ॥ (२।२)

स्वस्त्यात्रेयश्च भगवान्नमुचिः प्रमुचुस्तथा । (३।१)

आजग्मुस्ते सहागस्त्या ये श्रिता दक्षिणां दिशम् ॥ (३।२)

पृषद्गुः कवषो धौम्यो रौद्रेयश्च महान् ऋषिः । (४।१)

ते ऽप्याजग्मुः सशिष्या वै ये श्रिताः पश्चिमां दिशम् ॥ (४।२)

वसिष्ठः कश्यपो ऽथात्रिर् विश्वामित्रो ऽथ गौतमः । (५।१)

जमदग्निर् भरद्वाजस्ते ऽपि सप्तमहर्षयः ॥ (५।२)

सम्प्राप्यैते महात्मानो राघवस्य निवेशनम् । (६।१)

विष्ठिताः प्रतिहारार्थं हुताशनसमप्रभाः ॥ (६।२)

प्रतिहारस्ततस्तूर्णम् अगस्त्यवचनाद् अथ । (७।१)

समीपं राघवस्याशु प्रविवेश महात्मनः ॥ (७।२)

स रामं दृश्य सहसा पूर्णचन्द्रसमद्युतिम् । (८।१)

अगस्त्यं कथयामास सम्प्राप्तम् ऋषिभिः सह ॥ (८।२)

श्रुत्वा प्राप्तान्मुनींस्तांस्तु बालसूर्यसमप्रभान् । (९।१)

तदोवाच नृपो द्वाःस्थं प्रवेशय यथासुखम् ॥ (९।२)

दृष्ट्वा प्राप्तान्मुनींस्तांस्तु प्रत्युत्थाय कृताञ्जलिः । (१०।१)

रामो ऽभिवाद्य प्रयत आसनान्यादिदेश ह ॥ (१०।२)

तेषु काञ्चनचित्रेषु स्वास्तीर्णेषु सुखेषु च । (११।१)

यथार्हम् उपविष्टास्ते आसनेष्व् ऋषिपुंगवाः ॥ (११।२)

रामेण कुशलं पृष्टाः सशिष्याः सपुरोगमाः । (१२।१)

महर्षयो वेदविदो रामं वचनम् अब्रुवन् ॥ (१२।२)

कुशलं नो महाबाहो सर्वत्र रघुनन्दन । (१३।१)

त्वां तु दिष्ट्या कुशलिनं पश्यामो हतशात्रवम् ॥ (१३।२)

न हि भारः स ते राम रावणो राक्षसेश्वरः । (१४।१)

सधनुस्त्वं हि लोकांस्त्रीन् विजयेथा न संशयः ॥ (१४।२)

दिष्ट्या त्वया हतो राम रावणः पुत्रपौत्रवान् । (१५।१)

दिष्ट्या विजयिनं त्वाद्य पश्यामः सह भार्यया ॥ (१५।२)

दिष्ट्या प्रहस्तो विकटो विरूपाक्षो महोदरः । (१६।१)

अकम्पनश्च दुर्धर्षो निहतास्ते निशाचराः ॥ (१६।२)

यस्य प्रमाणाद् विपुलं प्रमाणं नेह विद्यते । (१७।१)

दिष्ट्या ते समरे राम कुम्भकर्णो निपातितः ॥ (१७।२)

दिष्ट्या त्वं राक्षसेन्द्रेण द्वन्द्वयुद्धम् उपागतः । (१८।१)

देवतानाम् अवध्येन विजयं प्राप्तवान् असि ॥ (१८।२)

संख्ये तस्य न किंचित् तु रावणस्य पराभवः । (१९।१)

द्वन्द्वयुद्धम् अनुप्राप्तो दिष्ट्या ते रावणिर् हतः ॥ (१९।२)

दिष्ट्या तस्य महाबाहो कालस्येवाभिधावतः । (२०।१)

मुक्तः सुररिपोर् वीर प्राप्तश्च विजयस्त्वया ॥ (२०।२)

विस्मयस्त्वेष नः सौम्य संश्रुत्येन्द्रजितं हतम् । (२१।१)

अवध्यः सर्वभूतानां महामायाधरो युधि ॥ (२१।२)

दत्त्वा पुण्याम् इमां वीर सौम्याम् अभयदक्षिणाम् । (२२।१)

दिष्ट्या वर्धसि काकुत्स्थ जयेनामित्रकर्शन ॥ (२२।२)

श्रुत्वा तु वचनं तेषाम् ऋषीणां भावितात्मनाम् । (२३।१)

विस्मयं परमं गत्वा रामः प्राञ्जलिर् अब्रवीत् ॥ (२३।२)

भवन्तः कुम्भकर्णं च रावणं च निशाचरम् । (२४।१)

अतिक्रम्य महावीर्यौ किं प्रशंसथ रावणिम् ॥ (२४।२)

महोदरं प्रहस्तं च विरूपाक्षं च राक्षसं । (२५।१)

अतिक्रम्य महावीर्यान् किं प्रशंसथ रावणिम् ॥ (२५।२)

कीदृशो वै प्रभावो ऽस्य किं बलं कः पराक्रमः । (२६।१)

केन वा कारणेनैष रावणाद् अतिरिच्यते ॥ (२६।२)

शक्यं यदि मया श्रोतुं न खल्वाज्ञापयामि वः । (२७।१)

यदि गुह्यं न चेद् वक्तुं श्रोतुम् इच्छामि कथ्यताम् । (२७।२)

कथं शक्रो जितस्तेन कथं लब्धवरश्च सः ॥ (२७।३)