स रामो रथम् आस्थाय सम्प्रहृष्टसुहृज्जनः । (१।१)

अपश्यन् नगरं श्रीमान् नानाजनसमाकुलम् ॥ (१।२)

स गृहैर् अभ्रसंकाशैः पाण्डुरैर् उपशोभितम् । (२।१)

राजमार्गं ययौ रामो मध्येनागरुधूपितम् ॥ (२।२)

शोभमानम् असंबाधं तं राजपथम् उत्तमम् । (३।१)

संवृतं विविधैः पण्यैर् भक्ष्यैर् उच्चावचैर् अपि ॥ (३।२)

आशीर्वादान् बहूञ् शृण्वन् सुहृद्भिः समुदीरितान् । (४।१)

यथार्हं चापि सम्पूज्य सर्वान् एव नरान् ययौ ॥ (४।२)

पितामहैर् आचरितं तथैव प्रपितामहैः । (५।१)

अद्योपादाय तं मार्गम् अभिषिक्तो ऽनुपालय ॥ (५।२)

यथा स्म लालिताः पित्रा यथा पूर्वैः पितामहैः । (६।१)

ततः सुखतरं सर्वे रामे वत्स्याम राजनि ॥ (६।२)

अलम् अद्य हि भुक्तेन परमार्थैर् अलं च नः । (७।१)

यथा पश्याम निर्यान्तं रामं राज्ये प्रतिष्ठितम् ॥ (७।२)

अतो हि न प्रियतरं नान्यत् किंचिद् भविष्यति । (८।१)

यथाभिषेको रामस्य राज्येनामिततेजसः ॥ (८।२)

एताश् चान्याश् च सुहृदाम् उदासीनः कथाः शुभाः । (९।१)

आत्मसंपूजनीः शृण्वन् ययौ रामो महापथम् ॥ (९।२)

न हि तस्मान् मनः कश्चिच् चक्षुषी वा नरोत्तमात् । (१०।१)

नरः शक्नोत्य् अपाक्रष्टुम् अतिक्रान्ते ऽपि राघवे ॥ (१०।२)

सर्वेषां स हि धर्मात्मा वर्णानां कुरुते दयाम् । (११।१)

चतुर्णां हि वयःस्थानां तेन ते तम् अनुव्रताः ॥ (११।२)

स राजकुलम् आसाद्य महेन्द्रभवनोपमम् । (१२।१)

राजपुत्रः पितुर् वेश्म प्रविवेश श्रिया ज्वलन् ॥ (१२।२)

स सर्वाः समतिक्रम्य कक्ष्या दशरथात्मजः । (१३।१)

संनिवर्त्य जनं सर्वं शुद्धान्तःपुरम् अभ्यगात् ॥ (१३।२)

ततः प्रविष्टे पितुर् अन्तिकं तदा जनः स सर्वो मुदितो नृपात्मजे । (१४।१)

प्रतीक्षते तस्य पुनः स्म निर्गमं यथोदयं चन्द्रमसः सरित्पतिः ॥ (१४।२)