तस्य तद्वचनं श्रुत्वा सीता रौद्रस्य रक्षसः । (१।१)

आर्ता दीनस्वरा दीनं प्रत्युवाच शनैर् वचः ॥ (१।२)

दुःखार्ता रुदती सीता वेपमाना तपस्विनी । (२।१)

चिन्तयन्ती वरारोहा पतिम् एव पतिव्रता ॥ (२।२)

तृणम् अन्तरतः कृत्वा प्रत्युवाच शुचिस्मिता । (३।१)

निवर्तय मनो मत्तः स्वजने क्रियतां मनः ॥ (३।२)

न मां प्रार्थयितुं युक्तस्त्वं सिद्धिम् इव पापकृत् । (४।१)

अकार्यं न मया कार्यम् एकपत्न्या विगर्हितम् । (४।२)

कुलं सम्प्राप्तया पुण्यं कुले महति जातया ॥ (४।३)

एवम् उक्त्वा तु वैदेही रावणं तं यशस्विनी । (५।१)

राक्षसं पृष्ठतः कृत्वा भूयो वचनम् अब्रवीत् ॥ (५।२)

नाहम् औपयिकी भार्या परभार्या सती तव । (६।१)

साधु धर्मम् अवेक्षस्व साधु साधुव्रतं चर ॥ (६।२)

यथा तव तथान्येषां रक्ष्या दारा निशाचर । (७।१)

आत्मानम् उपमां कृत्वा स्वेषु दारेषु रम्यताम् ॥ (७।२)

अतुष्टं स्वेषु दारेषु चपलं चलितेन्द्रियम् । (८।१)

नयन्ति निकृतिप्रज्ञां परदाराः पराभवम् ॥ (८।२)

इह सन्तो न वा सन्ति सतो वा नानुवर्तसे । (९।१)

वचो मिथ्या प्रणीतात्मा पथ्यम् उक्तं विचक्षणैः ॥ (९।२)

अकृतात्मानम् आसाद्य राजानम् अनये रतम् । (१०।१)

समृद्धानि विनश्यन्ति राष्ट्राणि नगराणि च ॥ (१०।२)

तथेयं त्वां समासाद्य लङ्का रत्नौघसंकुला । (११।१)

अपराधात् तवैकस्य नचिराद् विनशिष्यति ॥ (११।२)

स्वकृतैर् हन्यमानस्य रावणादीर्घदर्शिनः । (१२।१)

अभिनन्दन्ति भूतानि विनाशे पापकर्मणः ॥ (१२।२)

एवं त्वां पापकर्माणं वक्ष्यन्ति निकृता जनाः । (१३।१)

दिष्ट्यैतद् व्यसनं प्राप्तो रौद्र इत्येव हर्षिताः ॥ (१३।२)

शक्या लोभयितुं नाहम् ऐश्वर्येण धनेन वा । (१४।१)

अनन्या राघवेणाहं भास्करेण प्रभा यथा ॥ (१४।२)

उपधाय भुजं तस्य लोकनाथस्य सत्कृतम् । (१५।१)

कथं नामोपधास्यामि भुजम् अन्यस्य कस्यचित् ॥ (१५।२)

अहम् औपयिकी भार्या तस्यैव वसुधापतेः । (१६।१)

व्रतस्नातस्य विप्रस्य विद्येव विदितात्मनः ॥ (१६।२)

साधु रावण रामेण मां समानय दुःखिताम् । (१७।१)

वने वाशितया सार्धं करेण्वेव गजाधिपम् ॥ (१७।२)

मित्रम् औपयिकं कर्तुं रामः स्थानं परीप्सता । (१८।१)

वधं चानिच्छता घोरं त्वयासौ पुरुषर्षभः ॥ (१८।२)

वर्जयेद् वज्रम् उत्सृष्टं वर्जयेद् अन्तकश्चिरम् । (१९।१)

त्वद्विधं न तु संक्रुद्धो लोकनाथः स राघवः ॥ (१९।२)

रामस्य धनुषः शब्दं श्रोष्यसि त्वं महास्वनम् । (२०।१)

शतक्रतुविसृष्टस्य निर्घोषम् अशनेर् इव ॥ (२०।२)

इह शीघ्रं सुपर्वाणो ज्वलितास्या इवोरगाः । (२१।१)

इषवो निपतिष्यन्ति रामलक्ष्मणलक्षणाः ॥ (२१।२)

रक्षांसि परिणिघ्नन्तः पुर्याम् अस्यां समन्ततः । (२२।१)

असंपातं करिष्यन्ति पतन्तः कङ्कवाससः ॥ (२२।२)

राक्षसेन्द्रमहासर्पान् स रामगरुडो महान् । (२३।१)

उद्धरिष्यति वेगेन वैनतेय इवोरगान् ॥ (२३।२)

अपनेष्यति मां भर्ता त्वत्तः शीघ्रम् अरिंदमः । (२४।१)

असुरेभ्यः श्रियं दीप्तां विष्णुस्त्रिभिर् इव क्रमैः ॥ (२४।२)

जनस्थाने हतस्थाने निहते रक्षसां बले । (२५।१)

अशक्तेन त्वया रक्षः कृतम् एतद् असाधु वै ॥ (२५।२)

आश्रमं तु तयोः शून्यं प्रविश्य नरसिंहयोः । (२६।१)

गोचरं गतयोर् भ्रात्रोर् अपनीता त्वयाधम ॥ (२६।२)

न हि गन्धम् उपाघ्राय रामलक्ष्मणयोस्त्वया । (२७।१)

शक्यं संदर्शने स्थातुं शुना शार्दूलयोर् इव ॥ (२७।२)

तस्य ते विग्रहे ताभ्यां युगग्रहणम् अस्थिरम् । (२८।१)

वृत्रस्येवेन्द्रबाहुभ्यां बाहोर् एकस्य निग्रहः ॥ (२८।२)

क्षिप्रं तव स नाथो मे रामः सौमित्रिणा सह । (२९।१)

तोयम् अल्पम् इवादित्यः प्राणान् आदास्यते शरैः ॥ (२९।२)

गिरिं कुबेरस्य गतो ऽथवालयं सभां गतो वा वरुणस्य राज्ञः । (३०।१)

असंशयं दाशरथेर् न मोक्ष्यसे महाद्रुमः कालहतो ऽशनेर् इव ॥ (३०।२)