नरवानरराजौ तौ स च वायुसुतः कपिः । (१।१)

जाम्बवान् ऋक्षराजश्च राक्षसश्च विभीषणः ॥ (१।२)

अङ्गदो वालिपुत्रश्च सौमित्रिः शरभः कपिः । (२।१)

सुषेणः सहदायादो मैन्दो द्विविद एव च ॥ (२।२)

गजो गवाक्षः कुमुदो नलो ऽथ पनसस्तथा । (३।१)

अमित्रविषयं प्राप्ताः समवेताः समर्थयन् ॥ (३।२)

इयं सा लक्ष्यते लङ्का पुरी रावणपालिता । (४।१)

सासुरोरगगन्धर्वैर् अमरैर् अपि दुर्जया ॥ (४।२)

कार्यसिद्धिं पुरस्कृत्य मन्त्रयध्वं विनिर्णये । (५।१)

नित्यं संनिहितो ह्यत्र रावणो राक्षसाधिपः ॥ (५।२)

तथा तेषु ब्रुवाणेषु रावणावरजो ऽब्रवीत् । (६।१)

वाक्यम् अग्राम्यपदवत् पुष्कलार्थं विभीषणः ॥ (६।२)

अनलः शरभश्चैव संपातिः प्रघसस्तथा । (७।१)

गत्वा लङ्कां ममामात्याः पुरीं पुनर् इहागताः ॥ (७।२)

भूत्वा शकुनयः सर्वे प्रविष्टाश्च रिपोर् बलम् । (८।१)

विधानं विहितं यच्च तद् दृष्ट्वा समुपस्थिताः ॥ (८।२)

संविधानं यथाहुस्ते रावणस्य दुरात्मनः । (९।१)

राम तद् ब्रुवतः सर्वं यथातथ्येन मे शृणु ॥ (९।२)

पूर्वं प्रहस्तः सबलो द्वारम् आसाद्य तिष्ठति । (१०।१)

दक्षिणं च महावीर्यौ महापार्श्वमहोदरौ ॥ (१०।२)

इन्द्रजित् पश्चिमद्वारं राक्षसैर् बहुभिर् वृतः । (११।१)

पट्टसासिधनुष्मद्भिः शूलमुद्गरपाणिभिः ॥ (११।२)

नानाप्रहरणैः शूरैर् आवृतो रावणात्मजः । (१२।१)

राक्षसानां सहस्रैस्तु बहुभिः शस्त्रपाणिभिः ॥ (१२।२)

युक्तः परमसंविग्नो राक्षसैर् बहुभिर् वृतः । (१३।१)

उत्तरं नगरद्वारं रावणः स्वयम् आस्थितः ॥ (१३।२)

विरूपाक्षस्तु महता शूलखड्गधनुष्मता । (१४।१)

बलेन राक्षसैः सार्धं मध्यमं गुल्मम् आस्थितः ॥ (१४।२)

एतान् एवंविधान् गुल्मांल् लङ्कायां समुदीक्ष्य ते । (१५।१)

मामकाः सचिवाः सर्वे शीघ्रं पुनर् इहागताः ॥ (१५।२)

गजानां च सहस्रं च रथानाम् अयुतं पुरे । (१६।१)

हयानाम् अयुते द्वे च साग्रकोटी च रक्षसाम् ॥ (१६।२)

विक्रान्ता बलवन्तश्च संयुगेष्वाततायिनः । (१७।१)

इष्टा राक्षसराजस्य नित्यम् एते निशाचराः ॥ (१७।२)

एकैकस्यात्र युद्धार्थे राक्षसस्य विशां पते । (१८।१)

परिवारः सहस्राणां सहस्रम् उपतिष्ठते ॥ (१८।२)

एतां प्रवृत्तिं लङ्कायां मन्त्रिप्रोक्तां विभीषणः । (१९।१)

रामं कमलपत्राक्षम् इदम् उत्तरम् अब्रवीत् ॥ (१९।२)

कुबेरं तु यदा राम रावणः प्रत्ययुध्यत । (२०।१)

षष्टिः शतसहस्राणि तदा निर्यान्ति राक्षसाः ॥ (२०।२)

पराक्रमेण वीर्येण तेजसा सत्त्वगौरवात् । (२१।१)

सदृशा येऽत्र दर्पेण रावणस्य दुरात्मनः ॥ (२१।२)

अत्र मन्युर् न कर्तव्यो रोषये त्वां न भीषये । (२२।१)

समर्थो ह्यसि वीर्येण सुराणाम् अपि निग्रहे ॥ (२२।२)

तद् भवांश्चतुरङ्गेण बलेन महता वृतः । (२३।१)

व्यूह्येदं वानरानीकं निर्मथिष्यसि रावणम् ॥ (२३।२)

रावणावरजे वाक्यम् एवं ब्रुवति राघवः । (२४।१)

शत्रूणां प्रतिघातार्थम् इदं वचनम् अब्रवीत् ॥ (२४।२)

पूर्वद्वारे तु लङ्काया नीलो वानरपुंगवः । (२५।१)

प्रहस्तं प्रतियोद्धा स्याद् वानरैर् बहुभिर् वृतः ॥ (२५।२)

अङ्गदो वालिपुत्रस्तु बलेन महता वृतः । (२६।१)

दक्षिणे बाधतां द्वारे महापार्श्वमहोदरौ ॥ (२६।२)

हनूमान् पश्चिमद्वारं निपीड्य पवनात्मजः । (२७।१)

प्रविशत्वप्रमेयात्मा बहुभिः कपिभिर् वृतः ॥ (२७।२)

दैत्यदानवसंघानाम् ऋषीणां च महात्मनाम् । (२८।१)

विप्रकारप्रियः क्षुद्रो वरदानबलान्वितः ॥ (२८।२)

परिक्रामति यः सर्वांल् लोकान् संतापयन् प्रजाः । (२९।१)

तस्याहं राक्षसेन्द्रस्य स्वयम् एव वधे धृतः ॥ (२९।२)

उत्तरं नगरद्वारम् अहं सौमित्रिणा सह । (३०।१)

निपीड्याभिप्रवेक्ष्यामि सबलो यत्र रावणः ॥ (३०।२)

वानरेन्द्रश्च बलवान् ऋक्षराजश्च जाम्बवान् । (३१।१)

राक्षसेन्द्रानुजश्चैव गुल्मे भवतु मध्यमे ॥ (३१।२)

न चैव मानुषं रूपं कार्यं हरिभिर् आहवे । (३२।१)

एषा भवतु नः संज्ञा युद्धे ऽस्मिन् वानरे बले ॥ (३२।२)

वानरा एव नश्चिह्नं स्वजने ऽस्मिन् भविष्यति । (३३।१)

वयं तु मानुषेणैव सप्त योत्स्यामहे परान् ॥ (३३।२)

अहम् एव सह भ्रात्रा लक्ष्मणेन महौजसा । (३४।१)

आत्मना पञ्चमश्चायं सखा मम विभीषणः ॥ (३४।२)

स रामः कार्यसिद्ध्यर्थम् एवम् उक्त्वा विभीषणम् । (३५।१)

सुवेलारोहणे बुद्धिं चकार मतिमान्मतिम् ॥ (३५।२)

ततस्तु रामो महता बलेन प्रच्छाद्य सर्वां पृथिवीं महात्मा । (३६।१)

प्रहृष्टरूपो ऽभिजगाम लङ्कां कृत्वा मतिं सो ऽरिवधे महात्मा ॥ (३६।२)