तत् प्रयातं बलं घोरम् अशिवं शोणितोदकम् । (१।१)

अभ्यवर्षन् महामेघस् तुमुलो गर्दभारुणः ॥ (१।२)

निपेतुस् तुरगास् तस्य रथयुक्ता महाजवाः । (२।१)

समे पुष्पचिते देशे राजमार्गे यदृच्छया ॥ (२।२)

श्यामं रुधिरपर्यन्तं बभूव परिवेषणम् । (३।१)

अलातचक्रप्रतिमं प्रतिगृह्य दिवाकरम् ॥ (३।२)

ततो ध्वजम् उपागम्य हेमदण्डं समुच्छ्रितम् । (४।१)

समाक्रम्य महाकायस् तस्थौ गृध्रः सुदारुणः ॥ (४।२)

जनस्थानसमीपे च समाक्रम्य खरस्वनाः । (५।१)

विस्वरान् विविधांश् चक्रुर् मांसादा मृगपक्षिणः ॥ (५।२)

व्याजह्रुश् च प्रदीप्तायां दिशि वै भैरवस्वनम् । (६।१)

अशिवं यातुधानानां शिवा घोरा महास्वनाः ॥ (६।२)

प्रभिन्नगिरिसंकाशास् तोयशोषितधारिणः । (७।१)

आकाशं तद् अनाकाशं चक्रुर् भीमा बलाहकाः ॥ (७।२)

बभूव तिमिरं घोरम् उद्धतं रोमहर्षणम् । (८।१)

दिशो वा विदिशो वापि सुव्यक्तं न चकाशिरे ॥ (८।२)

क्षतजार्द्रसवर्णाभा संध्याकालं विना बभौ । (९।१)

खरस्याभिमुखं नेदुस् तदा घोरा मृगाः खगाः ॥ (९।२)

नित्याशिवकरा युद्धे शिवा घोरनिदर्शनाः । (१०।१)

नेदुर् बलस्याभिमुखं ज्वालोद्गारिभिर् आननैः ॥ (१०।२)

कबन्धः परिघाभासो दृश्यते भास्करान्तिके । (११।१)

जग्राह सूर्यं स्वर्भानुर् अपर्वणि महाग्रहः ॥ (११।२)

प्रवाति मारुतः शीघ्रं निष्प्रभो ऽभूद् दिवाकरः । (१२।१)

उत्पेतुश् च विना रात्रिं ताराः खद्योतसप्रभाः ॥ (१२।२)

संलीनमीनविहगा नलिन्यः पुष्पपङ्कजाः । (१३।१)

तस्मिन् क्षणे बभूवुश् च विना पुष्पफलैर् द्रुमाः ॥ (१३।२)

उद्धूतश् च विना वातं रेणुर् जलधरारुणः । (१४।१)

वीचीकूचीति वाश्यन्तो बभूवुस् तत्र सारिकाः ॥ (१४।२)

उल्काश् चापि सनिर्घोषा निपेतुर् घोरदर्शनाः । (१५।१)

प्रचचाल मही चापि सशैलवनकानना ॥ (१५।२)

खरस्य च रथस्थस्य नर्दमानस्य धीमतः । (१६।१)

प्राकम्पत भुजः सव्यः खरश् चास्यावसज्जत ॥ (१६।२)

सास्रा संपद्यते दृष्टिः पश्यमानस्य सर्वतः । (१७।१)

ललाटे च रुजा जाता न च मोहान् न्यवर्तत ॥ (१७।२)

तान् समीक्ष्य महोत्पातान् उत्थितान् रोमहर्षणान् । (१८।१)

अब्रवीद् राक्षसान् सर्वान् प्रहसन् स खरस् तदा ॥ (१८।२)

महोत्पातान् इमान् सर्वान् उत्थितान् घोरदर्शनान् । (१९।१)

न चिन्तयाम्य् अहं वीर्याद् बलवान् दुर्बलान् इव ॥ (१९।२)

तारा अपि शरैस् तीक्ष्णैः पातयेयं नभस्तलात् । (२०।१)

मृत्युं मरणधर्मेण संक्रुद्धो योजयाम्य् अहम् ॥ (२०।२)

राघवं तं बलोत्सिक्तं भ्रातरं चापि लक्ष्मणम् । (२१।१)

अहत्वा सायकैस् तीक्ष्णैर् नोपावर्तितुम् उत्सहे ॥ (२१।२)

सकामा भगिनी मे ऽस्तु पीत्वा तु रुधिरं तयोः । (२२।१)

यन्निमित्तं तु रामस्य लक्ष्मणस्य विपर्ययः ॥ (२२।२)

न क्वचित् प्राप्तपूर्वो मे संयुगेषु पराजयः । (२३।१)

युष्माकम् एतत् प्रत्यक्षं नानृतं कथयाम्य् अहम् ॥ (२३।२)

देवराजम् अपि क्रुद्धो मत्तैरावतयायिनम् । (२४।१)

वज्रहस्तं रणे हन्यां किं पुनस् तौ च मानुषौ ॥ (२४।२)

सा तस्य गर्जितं श्रुत्वा राक्षसस्य महाचमूः । (२५।१)

प्रहर्षम् अतुलं लेभे मृत्युपाशावपाशिता ॥ (२५।२)

समेयुश् च महात्मानो युद्धदर्शनकाङ्क्षिणः । (२६।१)

ऋषयो देवगन्धर्वाः सिद्धाश् च सह चारणैः ॥ (२६।२)

समेत्य चोचुः सहितास् ते ऽन्योन्यं पुण्यकर्मणः । (२७।१)

स्वस्ति गोब्राह्मणेभ्यो ऽस्तु लोकानां ये च संमताः ॥ (२७।२)

जयतां राघवो युद्धे पौलस्त्यान् रजनीचरान् । (२८।१)

चक्रहस्तो यथा युद्धे सर्वान् असुरपुंगवान् ॥ (२८।२)

एतच् चान्यच् च बहुशो ब्रुवाणाः परमर्षयः । (२९।१)

ददृशुर् वाहिनीं तेषां राक्षसानां गतायुषाम् ॥ (२९।२)

रथेन तु खरो वेगात् सैन्यस्याग्राद् विनिःसृतः । (३०।१)

तं दृष्ट्वा राक्षसं भूयो राक्षसाश् च विनिःसृताः ॥ (३०।२)

श्येनगामी पृथुग्रीवो यज्ञशत्रुर् विहंगमः । (३१।१)

दुर्जयः करवीराक्षः परुषः कालकार्मुकः ॥ (३१।२)

मेघमाली महामाली सर्पास्यो रुधिराशनः । (३२।१)

द्वादशैते महावीर्याः प्रतस्थुर् अभितः खरम् ॥ (३२।२)

महाकपालः स्थूलाक्षः प्रमाथी त्रिशिरास् तथा । (३३।१)

चत्वार एते सेनाग्र्या दूषणं पृष्ठतो ऽन्वयुः ॥ (३३।२)

सा भीमवेगा समराभिकामा सुदारुणा राक्षसवीरसेना । (३४।१)

तौ राजपुत्रौ सहसाभ्युपेता माला ग्रहाणाम् इव चन्द्रसूर्यौ ॥ (३४।२)